De weg naar de eerste en enige titel van Nico Rosberg

Gisteren deed kersvers wereldkampioen Nico Rosberg de Formule 1-wereld verbazen door zijn afscheid aan te kondigen. De Duitser liet in tijdens een persconferentie in Wenen weten dat hij meer tijd met zijn gezin wil doorbrengen en dat de intense strijd om de wereldtitel met rivaal en teamgenoot Lewis Hamilton de afgelopen drie jaar, zijn tol heeft geëist. Rosberg pakte afgelopen zondag in Abu Dhabi zijn eerste, en naar nu blijkt, zijn enige wereldtitel. 

Rosberg is bij de tweede coureur in de geschiedenis van de sport die net als zijn vader wereldkampioen is geworden. Keke Rosberg won zijn enige titel in 1982, toen hij voor Williams reed. Hoe kwam de titel van Rosberg tot stand?

Nico Rosberg kreeg in de slotfase van het seizoen 2015 een flinke tik te verwerken toen teamgenoot Lewis Hamilton met nog drie races te gaan zijn derde titel veilig stelde. In Austin was het geluk niet aan de zijde van Rosberg. De Duitser lag aan de leiding, maar verspeelde die aan teamgenoot Hamilton toen hij even van de baan ging en Hamilton de zege en de titel pakte. Rosberg wist echter wel de laatste drie races van het jaar te winnen, al kwam dat misschien ook omdat Hamilton de buit al binnen had.

In 2016 kende Rosberg een bliksemstart. De runner-up van 2014 en 2015 won de eerste vier races, terwijl teamgenoot Hamilton veel problemen met de betrouwbaarheid van zijn Mercedes kende. In Spanje startte Rosberg ook van pole, maar zat zijn race er al snel op toen hij en Lewis Hamilton crashten in de vierde bocht van het Circuit de Catalunya. De dubbele uitvaltbeurt van beide Mercedes-coureurs deed veel stof opwaaien, maar bezorgde Nederland wel de eerste Grand Prix-zege. In zijn eerste race voor Red Bull Racing wist Max Verstappen de winst naar zich toe te trekken.

De volgende race in Monaco kon Rosberg geen potten breken op een natte baan. De Duitser werd slechts achtste, terwijl Hamilton de volle winst pakte. Ook in Canada ging Hamilton er met de zege vandoor, Rosberg kwam niet verder dan een vijfde plaats en spinde nog in de een na laatste ronde in een poging de uitstekend rijdende Max Verstappen te verschalken.

Een race later kende Lewis Hamilton echter een totaal off-weekend in Baku. In de straten van de Azerbeidzjaanse hoofdstad was de Brit in alle trainingen het snelst, maar parkeerde hij zijn Mercedes tijdens de kwalificatie in de muur. Rosberg mocht van pole starten en won de race overtuigend, terwijl Hamilton na een rommelige race als vijfde over de meet kwam. 

In Oostenrijk leidde Rosberg de wedstrijd, maar in de slotfase kampte hij met problemen aan de remmen. Teamgenoot Hamilton was veel sneller en na een foutje bij het ingaan van de laatste ronde van Rosberg ging Hamilton er eens goed voor zitten. De Brit zette hem in de tweede bocht naast de bolide van zijn teamgenoot, maar Rosberg besloot zijn positie niet op te geven. Uiteindelijk leidde dit tot een kapotte voorvleugel en finishte Rosberg als vierde, terwijl Hamilton de race won. Rosberg leek het momentum te hebben verloren en zag zijn voorsprong in het kampioenschap met rasse schreden kleiner worden.

Ook de Grand Prix van Groot-Brittannië, Duitsland en Hongarije waren een prooi voor Hamilton. Rosberg kwam op Silverstone niet verder dan een derde plaats en werd vierde in Duitsland, na een tijdstraf vanwege het van de baan drukken van Max Verstappen. In Hongarije werd Rosberg tweede, maar teamgenoot Hamilton ging als leider de zomerstop in. Rosberg verspeelde een voorsprong van 43 punten op Hamilton en velen dachten dat Hamilton er vandoor zou gaan met zijn vierde titel.

In België werd duidelijk dat Hamilton een gridstraf zou krijgen vanwege het moeten inzetten van een zesde motor. De Brit kende de eerste paar races zoveel pech dat hij al voor de helft van het seizoen door zijn motoren heen was. Rosberg startte de race in België op pole, Hamilton besloot achteraan te starten om de rest van het seizoen zoveel mogelijke verse motorcomponenten te hebben. Ondanks een laatste startplek werd Hamilton nog derde en was de strijd om de wereldtitel weer volledig open.

In Italië was het Rosberg die de zege naar zich toe trok en ook in Singapore was de Duitser het sterkst. Het was genoeg om de leiding in het kampioenschap weer over te nemen. In Maleisië leek Hamilton de race eenvoudig te winnen, tot het noodlot toesloeg en vlammen achteruit de Mercedes kwamen. Hamilton kon het niet geloven en leverde na afloop felle kritiek op Mercedes. Volgens de Brit was er sprake van sabotage, maar dat verhaal werd door de teamleiding al snel naar het rijk der fabelen verwezen. De Grand Prix van Maleisië betekende de eerste dubbelzege voor Red Bull Racing sinds 2013, Daniel Ricciardo won de race, voor Max Verstappen en Nico Rosberg.

In Japan kende Hamilton een slechte start en moest de Brit zich gedurende de race naar voren zien te werken. Nico Rosberg won de race en liep verder uit in het kampioenschap. Hamilton besloot de race op een derde plaats, na in de slotfase nog een fel duel met Max Verstappen te hebben uitgevochten. Dat gevecht werd in het voordeel van de jonge Nederlander beslist. 

Met nog vier Grand Prix te gaan begon een eerste wereldtitel steeds meer te lonken voor Rosberg. De Duitser wilde er zelf nog niet teveel aan denken en besloot het per race te benaderen. In Austin was Lewis Hamilton de baas, maar zolang Rosberg de rest van de races als tweede zou eindigen was er niets aan de hand. In Mexico werd Rosberg tweede, maar in Brazilië moest hij diep gaan om Max Verstappen te verslaan. Lewis Hamilton won beide races en kwam weer dichterbij.

Bij het ingaan van de laatste Grand Prix van Abu Dhabi was het gat tussen Hamilton en Rosberg 12 punten. Rosberg had de beste papieren, maar Hamilton toonde zich voor aanvang van het weekend strijdlustig. Hamilton pakte overtuigend de pole en pakte in de openingsfase van de race een comfortabele voorsprong op Nico Rosberg. Doordat Max Verstappen in de eerste bocht na de start gespind was en besloot voor een eenstopper te gaan, zat de Nederlander na tien ronden voor Rosberg. 

Rosberg kreeg van zijn team te horen dat het passeren van Verstappen noodzakelijk was en dat lukte eindelijk na twintig ronden. In de slotfase van de race liet Hamilton het gas los en ondanks herhaaldelijke waarrschuwingen van het team om sneller te gaan rijden, negeerde de Brit dat. Hamilton speelde het tactisch door Vettel op zijn superzachte banden dichterbij te laten komen en ook Max Verstappen had zicht op de tweede plaats. 

Vettel viel Rosberg uiteindelijk niet aan en ook Max Verstappen kon op versleten banden weinig uithalen. Ondanks de winst van Hamilton was het Rosberg die zijn eerste titel pakte. De Duitser was euforisch van vreugde en liet na de race weten nog nooit zo'n intense race te hebben gereden. Op het podium werden de emoties de Duitser te veel. Velen dachten dat het kwam door de extreme blijdschap van Rosberg en het feit dat hij zijn grootste rivaal eindelijk had verslagen.

Zes dagen later weten we dat die tranen niet alleen van blijdschap waren, maar ook een opluchting. Rosberg had voor de race namelijk al besloten zijn helm aan de wilgen te hangen op het moment dat hij het kampioenschap zou gaan pakken. De Duitser liet gistermiddag in een verklaring weten het niet meer op te kunnen brengen een intense strijd als in 2016 en in mindere mate de jaren ervoor, te willen voeren. 

Na elf jaar komt er een einde aan de loopbaan van Rosberg. De Duitser heeft nu alle tijd om te genieten van zijn gezin en dat is van hem van harte gegund.