Interview: Zak Brown ziet dat McLaren de juiste talenten binnengehaald heeft

Het is de tweede dag van de eerste wintertest van dit jaar. Ik zit in de hospitality van McLaren, waar ik wacht op McLaren Racing-CEO Zak Brown. Hij had niet gerekend op het toekennen van een-op-een-interviews, maar ging overstag nadat ik beloofde om het te hebben over het wederopbouwingsprogramma van het team, zonder te leuren om onrealistische verwachtingen.

Hij komt aan en na wat koetjes en kalfjes gaan we over op de serieuze onderwerpen. Ik heb een perfecte openingsvraag: hoe wil hij het team vooruit stuwen richting het uitgesproken doel van het bereiken van race- en kampioenschapswinnende vorm, zonder verwachtingen te creëren?

“Onze verwachtingen zijn hetzelfde als ieders verwachtingen van de verwachtingen van McLaren”, zegt Zak zonder twijfelen. In eerste instantie klinkt het als koeterwaals van de Amerikaanse tot teambaas uitgegroeide sponsorgoeroe, maar zijn opmerking klopt wel. Er zijn namelijk verwachtingen, ook binnen het team. Het een-na-oudste team op de grid, na Ferrari, draagt seizoen in, seizoen uit het gewicht van verwachtingen mee, ongeacht die realistisch zijn of niet.

“Onze verwachtingen zijn dat we teruggaan naar het winnen van wereldtitels, maar wat we willen doen is het temperen van de verwachtingen op de reis die ons daar weer gaat brengen. Het verlangen is er, de verwachtingen ook, maar het wordt een reis. We moesten ons resetten, iets wat we nu gedaan hebben.”

Gegeven dat hij nu iets langer dan twee jaar bij McLaren zit, hoe ver is het team nu in de reis richting de verlossing?

“We weten het nog niet, want er komen nog een aantal mensen aan die de reis moeten leiden. In het bijzonder zijn dat Andreas Seidl (de managing director van de Formule 1-operatie) en James Key (de technisch directeur).”

‘McLaren heeft het talent nu binnen’

Hij heeft duidelijk een hoge pet op van Seidl en Key: waarom zou je anders acht maanden wachten voor hun gardening leaves eindigen? Dit zijn echter slechts twee van de reeks benoemingen die Brown gedaan heeft sinds hij aantrad. Engineering Director Pat Fry keerde terug bij het team, terwijl Indy 500-winnaar en voormalig IndyCar-teambaas Gil de Ferran naadloos doorgroeide van consultant naar Sporting Director voor de gehele racegroep.

Seidl begint op 1 mei, terwijl de bevestiging van de startdatum van Key (25 maart) een aantal dagen na ons interview kwam. De puzzelstukjes van McLaren vallen dus langzaam maar zeker in elkaar.

“Ik denk dus dat we het talent nu hebben. Andreas, die van origine een ingenieur en een vastberaden persoon is, zal het volgens mij geweldig gaan doen samen met James, Pat, (prestatiedirecteur) Andrea Stella, (operatiemanager) Simon Roberts en Gil.”

“We hebben alle andere veranderingen doorgevoerd, dus ik denk dat we ons team nu hebben. Het gaat echter tijd kosten om alles samen te laten komen. Daarnaast hebben we de tegenwind dat we drie teams hebben die veel meer geld uitgeven dan de anderen, maar dat moet zichzelf corrigeren door de nieuwe regels van Liberty in 2021.”

‘We willen constante vooruitgang’

Natuurlijk laat hij het budget van het team kleiner lijken, maar er zit een kern van waarheid in zijn opmerking. Dat bewijst onze vergelijking van de teambudgetten. Tegen die achtergrond, hoeveel tijd denkt Zak dat McLaren nodig heeft om echt weer om de titels te kunnen strijden?

“Ik denk dat het onrealistisch is om te denken dat een kampioenschap in de komende jaren mogelijk is. Ik denk dat we onszelf ertoe proberen te zetten dat we continu vooruitgang boeken, maar we hebben niet gezegd dat er op dit of dat moment een kampioenschap moet komen.”

“Het is constante vooruitgang. We hebben ook twee nieuwe coureurs, waarvan er eentje helemaal nieuw is in de sport. Dat is ook een reis. Het gaat om het zaaien van de kiem en daarna de plant water geven.”

Is het realistisch om aan te nemen dat ze zich met een positie per seizoen willen verbeteren, gegeven waar McLaren eindigde in 2018 (P6 bij de constructeurs) en het uitgesproken doel van het team? Dat betekent ten slotte dat er in 2023 een titel komt…

“Ik denk niet we een specifiek jaartal willen uitspreken. Ik denk dat ieder jaar vooruitgang boeken ons doel is. We hebben eigenlijk nog helemaal niet aan een jaartal gedacht.”

‘McLaren bezig met vijfjarenplan’

Aan tafel krijgen we gezelschap van de grootaandeelhouder van McLaren, Sjeik Mohammed van Bahrein, en ik vraag me af of Brown zijn houding gaat veranderen in de aanwezigheid van zijn uiteindelijke baas. Hij gaat echter verder zonder zelfs maar even te pauzeren om adem te halen.

Ik gooi een effectbal, om te zien hoe Mohammed reageert. Ieder seizoen in de middenmoot van het kampioenschap eindigen kost het team opbrengsten, zowel van sponsoren en qua inkomsten van de Formule 1. Mohammed kijkt geconcentreerd als Zak antwoordt: “Ja, natuurlijk verdien je meer geld als je beter presteert.”

“Een aantal dingen daarover: ten eerste hebben we een erg vastberaden stel aandeelhouders, die ons geld verleend hebben om weer races en kampioenschappen te kunnen winnen.”

“Ik heb een vijfjarenplan opgesteld. We halen onze sponsordoelstellingen: we halen meer partners binnen dan elk ander team. Wat dat betreft hadden we een goede winter. Natuurlijk krijgen we dit jaar meer geld van de FOM dan vorig jaar, omdat we als zesde eindigden. Ik denk dat we intern een realistisch budget hebben met een realistische tijdlijn en realistische doelstelling op en naast het circuit, die ons weer richting de strijd om de zeges en titels moeten brengen.”

Vorig jaar heeft McLaren ongeveer 75 miljoen dollar ontvangen van de FOM na een matig 2018, maar dit zou in 2019 moeten stijgen naar 100 miljoen als Liberty de verwachte bedragen uitkeert. Voeg daaraan een gezonde boost van verschillende sponsoren toe, waaronder British American Tobacco en hun ‘gezondere’ bericht (dat naar verluidt meer dan dertig miljoen dollar per jaar waard is), en de wapenkist van McLaren ziet er sterker uit dan het er in jaren uitgezien heeft. Dat geldt ook voor de lucratieve, maar uitermate teleurstellende periode met Honda.

‘Liever huidige investeringen dan wereldkampioen in auto’

Dat gezegd hebbende kijkt McLaren tegen drie uitdagingen aan: een commerciële herstructurering, een interne reorganisatie en de prestaties op het circuit. Hoewel het team commercieel gezien in goede gezondheid verkeert en de personele benoemingen samen lijken te komen, is het team op het circuit nog ver verwijderd van racewinnende vorm. Dat is uiteindelijk wel het middel om meer inkomsten te genereren.

De vraag is dus: Welke wereldkampioen, zelfs eentje die op weg richting de uitgang is, wil voor McLaren rijden? Er was een tijd dat wereldkampioenen in de rij stonden te smeken voor een zitje…

“Ik denk dat we met deze huidige herstart en wederopbouw niet in de positie zijn om te strijden voor wereldtitels, dus je kiest liever twee coureurs die je mee kan nemen op deze reis. Ik denk namelijk dat onze coureurs (Carlos Sainz en Lando Norris) enorm vele potentieel hebben.”

“Je wil je geld ook uitgeven aan zaken die je auto sneller maken en momenteel denk ik dat onze investeringen in de auto, het team en de fabriek een groter verschil zullen maken. Ik maak me dus geen zorgen dat we nu geen wereldkampioen of racewinnaar in de gelederen hebben.”

“We hebben in Norris een rookie in de auto, dus hij heeft natuurlijk geen resultaten behaald, behalve dat hij in bijna elke klasse kampioen geworden is. Ook Carlos is een erg sterke coureur.”

Ik onderbreek hem op twee punten. Mijn observatie is dat Fernando Alonso de Formule 1 verlaten heeft omdat hij weet dat hij simpelweg geen realistische kans heeft om op korte termijn een Formule 1-titel te pakken en dat er geen andere opties beschikbaar waren. Daarnaast is het coureursduo van McLaren in 2019 uniek, omdat het geen enkele podiumplaats gehaald heeft.

Zak antwoordt dat het eerste onderwerp het beste door Fernando beantwoord kan worden, maar hij kwalificeert zijn opmerking met het volgende: “Natuurlijk wil je als wereldkampioen in het volgende jaar weer wereldkampioen worden.”

‘McLaren staat er redelijk goed voor’

De olifant in de herstructureringskamer is het veelbesproken budgetplafond. Hoe moet je intern herstructureren met de kennis dat het budgetplafond komt en hoe zorg je ervoor dat de kwaliteit van de mensen behouden blijft, in plaats van de kwantiteit?

“Ik denk dat we er redelijk goed voor staan, afhankelijk van het moment dat het budgetplafond komt”, zegt hij met een duidelijke knipoog richting het feit dat de Formule 1 nog minder dan twee jaar heeft tot het aflopen van de contracten, terwijl er nog geen hoogte bepaald is. “We spelen momenteel nog met de getallen, dus er zullen teams zijn die niet in staat zijn om het te halen en je hebt andere teams die honderden mensen op straat moeten zetten.”

“Afhankelijk van wat Chase Carey (de CEO van de Formule 1) gaat beslissen, denk ik dat wij dingen gaan finetunen. Het andere prettige is dat dit verstorend is voor de medewerkers. Wij hebben een groot automobielbedrijf dat door blijft groeien, we doen mee aan de Indy 500 en misschien gaan we in de toekomst ook andere vormen van autosport doen.”

“Ik denk dat wij ook in een betere positie zitten om de overplaatsingen van personeel en het personeelsbestand beter aan kunnen pakken dan andere raceteams. Dat is geweldig, want ik zou het niet prettig vinden als ik in een raceteam zou werken en weet dat ik drie, vier of vijfhonderd collega’s ga verliezen.”

‘Ik heb vertrouwen in Andreas’

Alles goed en wel, maar hoe trek je de goede mensen aan, die iedere reden hebben om de maatregelen te vrezen dat ze als laatste binnenkomen en als eerste moeten vertrekken, zodra het plafond ingesteld wordt?

Je moet tegelijkertijd ook strijden om mensen op dit moment aan te trekken, want je wil goede mensen, terwijl het vaak geldt dat je als laatste binnenkomt en als eerste moet vertrekken…

“Correct. Ik heb er vertrouwen in dat Andreas een geweldige leider van het raceteam gaat zijn”, zegt Brown enigmatisch, waarbij hij duidelijk hoopt dat mensen op sterk leiderschap afkomen.

Altijd onverwachte consequenties bij regelwijzigingen

Tijd om naar de volgende opkomende uitdaging te gaan. Volgens de Internationale Sportieve Code van de FIA moeten grote reglementsveranderingen 18 maanden voor ingang vastgesteld worden als overkoepelende overeenkomsten ontbreken in de Formule 1. Voor wijzigingen vanaf 1 januari 2021 moet op 30 juni 2019 dus overeenstemming zijn. Loopt de sport gevaar dat de regels erdoor gedrukt worden, wat mogelijk resulteert in onplezierige consequenties?

“Ik denk dat er altijd onvoorziene en onverwachte consequenties zullen zijn bij regelveranderingen. Dat is onvermijdelijk. Het gaat er volgens mij om dat daar zo snel mogelijk op ingesprongen wordt”, zegt hij.

“Ze hebben intern en met de teams veel werk gedaan. Ik denk dat we allemaal hoopvol zijn dat de reglementen redelijk dichtgetimmerd zijn als ze op 30 juni uitgerold worden. Er zullen natuurlijk wel gebieden zijn waarnaar gekeken moet worden.”

“Ze hebben er al een lange periode veel werk in gestoken. Ze hebben niet veel laten zien, dus ik denk dat we allemaal een beetje in onzekerheid zitten, maar ik hoop dat ze veel werk gedaan hebben. Ze wilden iedereen met opzet in onzekerheid houden, zodat we geen al te grote voorsprong zouden krijgen.”

‘Budgetplafond van 150 miljoen haalbaar’

Welke hoogte van een budgetplafond zou Brown het liefste zien voor zijn team, die een van de grootste werkgevers van de sport is?

“Ik denk dat deze sport veel te veel geld uitgeeft en ik denk dat een budgetplafond van 150 miljoen dollar bereikbaar is, zeker met de dingen die erbinnen en erbuiten vallen. Het wordt lastig voor iedereen, maar ik denk dat dit op de lange termijn het beste is voor de sport.”

Hij gaat daarna dieper in op het onderwerp, waarbij hij het typische Amerikanisme introduceert. “Met 150 miljoen zou je in staat moeten zijn om genoeg prijzengeld en genoeg sponsorgeld te krijgen om op het budgetplafond te kunnen opereren en geld te verdienen, ongeacht wie je bent. Als je met 130 miljoen wil racen en niet de volle 150 wil uitgeven, zou je die optie ook moeten hebben.”

Suggereert hij dat Formule 1-teams de optie zouden moeten hebben om winst te maken, een status die slechts weinigen consistent bereikt hebben in de afgelopen tien jaar?

“Ja, een raceteam zou winst moeten kunnen maken”, zegt Zak nadrukkelijk.

‘Andere grote sportteams zijn miljarden waard’

Waarom denkt iedereen dan dat het maken van winst en het prioriteren van winst boven de prestaties een zonde is?

“Dat vind ik niet! Ik bedoel, dat is de reden dat het budgetplafond naar 150 miljoen gaat. Als je naar elk ander groot sportteam kijkt, dan zijn ze miljarden waard. Formule 1-teams strijden nu tegen faillissementen. Kijk naar Force India, Sauber was dicht bij faillissement. Lotus zat ook diep in de schulden toen Renault het team kocht.”

“Leg mij eens uit dat de LA Clippers twee miljard dollar waard zijn. Die ploeg is niet eens een topteam in de NBA, wat de derde of vierde grootste sport van de Verenigde Staten is. In de Formule 1 is er niet eens een team dat twee miljard waard is, terwijl de sport als geheel een stuk groter is.”

Zak is duidelijk in vorm…

“Als je een Formule 1-team wil runnen, moet je het privilege hebben om 50, 100 of 200 miljoen per jaar te kunnen verbrassen. Basketbalteams maken weliswaar geen zeeën geld winst, maar ze zijn geweldige middelen en ze maken wél winst.”

“De Atlanta Braves (dat eigendom is van Liberty) zijn 2,5 miljard dollar waard. Zij begonnen op 20 miljoen en met vrije cashflow. Als je dat in eigendom hebt, weet je dat de waarde van de ploeg hoger gaat worden en dat het zichzelf uitbetaalt. Ik denk fundamenteel dat raceteams een of twee miljard dollar waard kunnen zijn als je jaarlijks tien, 20 of 30 miljoen winst maakt. Daar zijn we echter nog ver van verwijderd.”

Ter vergelijking: toen Liberty de Braves in 2007 overkochten van Time Warner, was de ploeg 450 miljoen dollar waard.

‘Sponsoren betalen je naar waarde’

Is het echter geen droomscenario om te geloven dat Formule 1-sponsoren met plezier tientallen miljoenen in sponsorgeld uit gaan geven, met de kennis dat de kosten gaan dalen en de teams winst gaan maken? Met andere woorden, zullen deze cijfers in gelijke tred dalen met de uitgaven?

Ik merk dat er een gedaanteverwisseling plaatsvindt, van teambaas naar verkoper. “Nee”, zegt Zak, “ik denk dat de sponsoren betalen naar waarde. Als jij iets koopt of ik iets koop, dan bepaal ik niet wat het horloge bijvoorbeeld waard is, omdat er een bepaalde marge op zit. Voor mij is dat horloge die prijs dan waard.”

“Ik denk dat sponsoren betalen naar waarde, niet dat ik al 75 miljoen verdien en dat ze daardoor denken: ‘Ik wil minder betalen’. Mensen betalen op basis van waarde, niet op wat de uiteindelijke impact ervan gaat zijn. Ongeacht je een huis koopt of een mobiele telefoon.”

“Het heeft niet dezelfde waarde, hoewel mijn sidepod hetzelfde is als negen andere sidepods. Het is onze taak om de commerciële voorwaarden interessant te maken. Als je winkelt met het oog op de goedkoopste deal in de pitlane, dan verliezen wij dat iedere keer. McLaren benadert het echter met de insteek dat je winkelt voor de beste waarde.”

Het waren dertig fascinerende minuten. Het commerciële brein van Zak draait als geen ander in de pitlane. Het was een les in verkopen om te zien hoe hij alle bezwaren en antwoorden die ik naar hem toegooide, beantwoordde.

Hij heeft het op een logische, overtuigende, charismatische manier gedaan en bovenal heeft hij de handschoen bij de andere teams gelegd. De enige manier om in deze wereld te overleven is om tegelijkertijd prestaties en winst te leveren, terwijl de verwachtingen in toom worden gehouden.