Ook dit was 2022: PlayStation-move en Penske-dubbelslag

Max Verstappen werd wederom wereldkampioen, George Russell en Carlos Sainz boekten hun eerste Grand Prix-zeges en uiteindelijk wist Charles Leclerc ternauwernood de tweede plaats in het eindklassement bij Sérgio Pérez weg te houden. Het verloop van het Formule 1-seizoen 2022 is bekend, maar wat gebeurde er buiten de koningsklasse? In de rubriek ‘ook dit was 2022’ belicht GPToday.net verhalen van buiten de Formule 1.

Gebeurtenissen die in de Amerikaanse NASCAR-serie plaatsvinden, gaan veelal aan de Nederlandse autosportliefhebber voorbij. Waar menigeen feilloos kan opdreunen welke coureurs in het seizoen 2020 de Formule 1-overwinningen verdeelden, zijn er slechts een handjevol die hetzelfde kunnen als het de National Association for Stock Car Auto Racing betreft.

Toch zijn er van die momenten die geen enkele racefan ontgaan. Denk aan de zware klapper van Juan Pablo Montoya, die tijdens de Daytona 500 van enkele jaren geleden bovenop een zogenaamde jet dryer knalde, of de zoveelste big one waarbij het halve veld wordt uitgeschakeld doordat men met een vaartje van ruim tweehonderdplus tegen elkaar aanrijdt. Het zijn die momenten waarop het Nederlandse publiek met een grijns, of juist met een hoop vraagtekens, eventjes naar het stock car racen loert.

Ross Chastain

Zo ook in het laatste weekend van oktober. Ross Chastain, een op dat moment nog 29-jarige Floridiaan, is in gevecht om een startbewijs voor de titelrace. Over zijn actie later meer: eerst wat achtergrondinformatie om het verhaal beter te kunnen duiden.

Chastain rijdt voor het Trackhouse Racing Team in de NASCAR Cup Series, het hoogste niveau van het stock car racen. Dat team is voor het seizoen 2021 opgericht door rapper Pitbull. Voor dit jaar wordt er niet veel verwacht van Chastain, hij is in 2021 in dienst van Ganassi immers tot slechts een handjevol toptienfinishes gekomen – waarvan slechts één derde plaats. In de eindrangschikking moet hij het met een twintigste stek doen.

Voor zijn nieuwe werkgever schiet Chastain uitmuntend uit de startblokken. In de eerste zes wedstrijden heeft-ie al vier topdrieklasseringen te pakken, waaronder een overwinning op het voor Formule 1-fans bekende Circuit of The Americas in Austin, Texas. Op Talladega voegt-ie nog een tweede overwinning aan zijn jaartotaal toe, om gedurende het complete seizoen in de race voor het kampioenschap te blijven.

Play-offs

Dat kampioenschap van de NASCAR Cup Series is ietwat anders opgebouwd dan het geval is in Europese raceklassen. Het is niet simpelweg een optelsom van alle resultaten, maar een ingewikkelder systeem waarbij deelnemers voortijdig afvallen. Zo wordt er na de 26^ste van 36 races een streep getrokken onder de zestiende plaats. Eenieder die niet binnen de top-zestien bivakkeert, is automatisch kansloos voor het kampioenschap.

Deze handeling vindt op drie latere momenten nogmaals plaats: na de 29^ste wedstrijd wordt de top twaalf afgezonderd, na de 32^ste ronde van het kampioenschap zijn enkel nog de beste acht in strijd voor het NASCAR-kampioenschap. Dat selecte clubje wordt nog verder ingeperkt na de voorlaatste wedstrijd. Daarin vallen nog eens vier coureurs af, zodat er een groep van vier rijders overblijft die in de slotrace voor de kroon vechten.

Chastain weet zich eenvoudig richting de beste zestien te knokken, om ook bij de schiftingen van de beste twaalf en de beste acht te belanden. Echter, in de voorlaatste race, op de short oval van Martinsville, dreigt het voor de Floridiaan van het Trackhouse Racing Team allemaal mis te gaan. Met nog één rondje voor de boeg rijdt Chastain op een tiende plaats rond en dat is niet voldoende voor plaatsing bij de laatste vier.

PlayStation-move

Het voordeel van Chastain is dat zijn directe tegenstanders voor hem rijden. Oftewel: hij heeft plaatsing nog in eigen hand. Voormalig NASCAR-kampioen Denny Hamlin is de belangrijkste concurrent. In de voorlaatste ronde bezet Hamlin de vijfde positie, die klassering zou voor Chastain – met Hamlin áchter zich – genoeg zijn om zich wél te plaatsen voor de beste vier. Ook William Byron en Chase Briscoe, die beiden nog een mathematische kans op plaatsing hebben, rijden voor Chastain.

Tactisch en strategisch is er niets meer te winnen in de laatste ronde op het krappe baantje van Martinsville – Chastain heeft nog enkel een twintigtal seconden om met een oplossing te komen. Wat de Amerikaan vervolgens uit de hoge hoed tovert, grenst aan het krankzinnige. Chastain stuurt zijn Trackhouse-bolide vlak voor het ingaan van de laatste kombocht richting de muur, om op volle snelheid langs het beton te schuren.

Het voordeel daarvan is dat Chastain snelheid kan houden. Martinsville is immers zó klein, dat de coureurs voor beide kombochten (er zijn twee 180-graden bochten in plaats van vier 90-graden) moeten remmen. Als zijn voorgangers in de ho-ijzers gaan voor de laatste bocht, schiet Chastain via de betonnen muur óm hen heen. Hij haalt achtereenvolgens Briscoe, Bubba Wallace, Byron, Joey Logano én zijn grote rivaal Hamlin in om – ongelooflijk maar waar – als vijfde te finishen, naderhand wordt dit vanwege andermans declassering nog een vierde plek. Uiteraard rijdt Chastain een nieuw baanrecord. De commentatoren worden gek. “He rode the wall like a video game!”

Penske-dubbel

Chastain voltooit het onverklaarbare. Met zijn vierde plaats, en een aan de rechterkant gesloopte wagen, heeft hij precies genoeg punten verzameld om zich alsnog te plaatsen voor de kampioenschaps-play-off in Phoenix. Daarin komt hij tekort ten opzichte van zijn dominerende rivaal Logano, die uiteraard met de titel aan de haal gaat. Chastain eindigt op een tweede plaats, en dat is een prachtige waardering voor een memorabel seizoen – eentje waarin hij twee races won en het internet veroverde met een krankzinnige inhaalmanoeuvre.

Logano rijdt voor het team van Roger Penske, dat door de NASCAR-titel een bijzondere dubbelslag slaat. Penske-coureur Will Power heeft enkele weken voor de kampioenschapsrace van Logano namelijk de titel in de IndyCar Series veroverd en zodoende heeft Penske beide competities op het hoogste niveau – IndyCar en NASCAR – gewonnen. Dat is in de lange historie van het Amerikaanse racen nog nooit eerder vertoond.