Milde vorm van kanker vastgesteld bij Murray Walker

Tja, misschien ben ik hard maar de man is 89 jaar. Ga voor pijnbestrijding en probeer van het geld wat je daarmee bespaar een kindje te genezen.

@ Mirani: Ik spreek jou nog wel als je zelf 89 bent....

Walker staat nog volop in het leven. Als het nou al een halve kasplant was zou ik het misschien met je eens zijn Mirani.

@Mirani: het is in een vroeg stadium ontdekt en de dokters zeggen dat het te genezen is. Waarom dan voor pijnbestrijding gaan? Met een beetje geluk kan de beste man nog wel een jaar of 10 leven.

@Mirani,

Bij iedereen die zo\'n diagnose krijgt op oudere leeftijd zal besproken worden wat de wensen zijn.

Sommige mensen van 70 hebben zoveel gebreken dat een behandeling meer kwaad dan goed doet, en daar tegenover staat dat sommige mensen van 89 nog zo vitaal zijn dat ze de strijd wel aan durven te gaan.

Daar komt nog bij dat het een milde vorm is, en het dus nog niet verspreid zal zitten door het hele lichaam en dus ook relatief eenvoudig te behandelen zal zijn. Zie het zo: Zonder behandeling is hij misschien binnen een jaar of 3 dood, met behandeling heeft hij nu een rotjaar maar wie zegt dat hij geen 100 kan worden?

@ Neor2
Natuurlijk kan het zo zijn dat Walker nu een rot jaar heeft en daarna nog 10 mooie jaren. Het kan net zo goed zijn dat Walker nu bij de tijd het behandelingsproces ingaat en dement eruit komt. Dat is het punt, het moet gaan over genezing met een goede toekomst perspectief. Niet over domweg het uitstellen van de dood, want die komt op een dag toch wel. Ik ben geen doctor plus dat ik de persoonlijke situatie niet ken, maar ik weet wel dat narcose en chemo kuren op latere leeftijd vaak meer slecht doen dan goed.

Toevallig dat momenteel een naaste van mij kanker heeft in een ver gevorderd stadium zonder goede vooruitzichten op genezing, en zelfs die heeft besloten de strijd aan te gaan, is wel iets jonger dan dhr Walker, vandaar dat hetgeen jij zegt op mij wat cru overkomt.
Volgens mij kun je helemaal niet oordelen over wat je zou ondernemen tot je zelf in zo\'n situatie zit (wat ik uiteraard niemand toewens), ongeacht op wat voor leeftijd je dan bent, je kunt beter maar terughoudend zijn in je oordeel over anderen die zo\'n ziekte hebben, want het is gewoon K*^%T!

@Mirani. Ik hoop dat jij geen arts bent. Als jouw argument is dat je misschien slechter uit narcose en chemo komt reden is om niet te behandelen vind ik je een beetje eng. Wat is voor jou dan de leeftijd om niet meer te behandelen maar om voor pijnbestrijding te gaan? 80? 75? 70? Wie gaat dat bepalen? Ik hoop van harte dat jij dat niet bent.

de man is 89 en heeft misschien nog 10 jaar te leven?? een kindje van 5 waarbij de ouders geen geld hebben gaat dood terwijl die misschien nog 80 jaar heeft te leven...


ik ben het 100% eens met mirani

Zou het misschien niet zo moeten zijn dat beide behamdeld moeten worden? Of ga jij bepalen wie wel en wie niet. Wie mag leven en wie maar moet sterven omdat het geld op is.
Misschien wordt het geld dat we met ons allen hebben wel verkeerd besteed. We kopen een JSF die we niet echt nodig hebben, we gaan met ons allen tenminste twee keer per jaar op vakantie. Bestuurders van banken die de boel verkl*ten krijgen een gouden handdruk mee waar tig kinderen mee behandeld kunnen worden.

@Fanman. Geheel met je eens.

Vind deze discussie hier niet erg respectvol voor Murray Walker. Toch een begrip in de formule 1. Ok, hij zag wel eens iets over het hoofd, maar zijn enthousiasme was ongeëvenaard.

Zelf hoop je ook 89 jaar te worden en waarom zou je dan niet voor een behandeling kiezen als de situatie het toelaat?
Ik ben het met Fanman eens, er word op andere vlakken al zoveel geld verspeeld wat beter besteed zou kunnen worden aan de behandeling van zieke kinderen. Gelukkig gaan wij er niet over wie wel of geen recht op behandeling zou hebben...

Ok, heel simpel 2 keuze mogelijkheden;
A) Je gaat voor pijnbestrijding en de patiënt heeft nog 3 jaar te leven. Zonder pijn of het gevoel dat de patiënt ziek is. Sterker nog, die 3 jaar kan de patiënt alles doen wat diegene deed voor de ziekte.
B) Je gaat voor genezing en de patiënt heeft nog 10 jaar te leven. Veel pijn en andere ongemakken. Maar nog erger, na de narcose is de kans vrij groot dat de patiënt zijn of haar eigen kinderen niet meer herkent.

Sorry, maar ik zou voor A kiezen.

@Mirani. Zowel keuze A als B zijn op zijn zachts gezegd nogal krom. Bij A, bij pijnstilling is het niet altijiemand geen pijn heeft, vaak wordt de pgemaakt.. de pijn helemaal weg halen gebeak pas in de terminale fase met middelen alls bijv. morfine.. nadeel, men is zeer duf of helemaalinslaap..Bovendie kan in die dri
Bij keuze B heeft men de eerste tijd misschien veel last van de behandelingen maar zouden ze daarna zonder veel klachten verder kunnen leven, zeker bij een milde vorm van ca zoals bijWalker. En dat dat bij hoog bejaarden een narcose zwaar is is een feit, maar dat ze hun kinderen niet meer herkennen geld maar voor een heel klein gedeelten

@ Mirani, ik kan mij jouw reactie, al ben ik het er niet mee eens, wel heel goed begrijpen. De riskante vraag is natuurlijk wanneer het niet gewoon je tijd is om te gaan. Ik vind echter dat de keuze die jij zojuist voorstelt altijd eerst in handen moet liggen van de patiënt en de patiënt alleen. Wanneer Walker kiest voor de behandeling hebben wij dat te respecteren, ongeacht zijn leeftijd. Het is simpelweg zijn leven en niet het onze. Natuurlijk kan men best zijn mening delen met de patiënt, maar de beslissing van de patiënt, mits natuurlijk van alle kanten goed voorgelicht, staat voor mij voorop. In Nederland betalen wij allen ziektekosten die voor een ieder bestemd kunnen zijn en dus ook voor (hoog)bejaarden wanneer dat nodig is. De 1 heeft misschien gedurende zijn leven veel medische kosten nodig, de andere weinig, maar dat zorgt wel voor een vangnet qua medische zorg. Zoals al eerder benoemd zijn er ook andere plaatsen waar het geld vandaan kan komen om zo ook het spreekwoordelijke kind te redden. Nogmaals, ik snap de achterliggende vraag over wanneer het genoeg is geweest, echter vind ik dat wij mensen het respect moeten geven om zelf die beslissing te kunnen en mogen nemen.

Waar het om gaat is wat het beste is voor de patiënt en dat is niet altijd behandelen. Kwaliteit van leven is het belangrijkste en dan kan pijnbestrijding beter zijn dan behandelen. Je moet ook niet kijken naar een leeftijdsgrens. Dat kan ook niet, want het is voor iedereen anders.
Daarnaast is dit ook een discussie die steeds meer en meer in de zorg plaatsvindt. Er zijn artsen die niet meer verplicht willen zijn om een behandeling te moeten starten, juist omdat je misschien het een kan genezen maar daarmee een groter probleem kan laten ontstaan.
Eigenlijk zeg jij dat een arts het moet bepalen met de direct betrokkenen, maar daarmee maak je de familie belangrijker dan de patiënt zelf en ik zeg dat het puur en alleen moet gaan over wat het beste is voor de patiënt.

Mirani
Wat je nu zegt begrijp ik, en daar ga ik zelfs helemaal in mee, de patiènt staat voorop bij zo´n beslissing, je deed het bij je eerste post een beetje voorkomen alsof Walker beter uit eigen beweging zijn geld aan de behandeling van bijv. een kind kan besteden, dat vond ik nogal een behoorlijke uitspraak aangezien je zelf ook (hoopt) een dergelijke leeftijd te bereiken en zelf een beslissing kan en wil nemen, voor een sprankje hoop zou ik voor mezelf een behandeling kiezen in zo´n situatie...