Lekkende oliekoeler zit Coronel dwars in Qatar

Het 'moment of fame' waar Tom Coronel het zo vaak over heeft als hij in het FIA World Touringcar Championship de kans krijgt om te gloriëren te midden van de fabrieksteams in het WTCC werd hem in Qatar niet gegund. "Het is simpel. Wat valt er nog te zeggen", sprak hij gelaten op het Losail International Circuit nadat een lekkende oliekoeler hem had beroofd van een lonkende podiumplek die het seizoen voor hem van het label 'eind goed, al goed' had kunnen voorzien.

Desondanks was er toch een sprankje vreugde bij Coronel merkbaar. Als troost voor zijn ongelukkige optreden in Qatar wisten hij en zijn Engelse teammaat Tom Chilton voor hun team ROAL Motorsport een prijs binnen te slepen. Door op de 'tomtom' hun Chevrolet Cruzes in respectievelijk twaalfde en dertiende posities naar de eindstreep van de 24ste en laatste WTCC-race te slepen, wonnen zij het kampioenschap bij de privé-teams. Het leverde de teambazen Roberto Ravaglia en Aldo Preo een bonus op in de vorm van een 'free entry' voor het seizoen 2016 met een waarde van €38.000.

"En dat scheelt toch weer een portie in het budget van volgend jaar", rekende Coronel voorzichtig in zijn voordeel uit. "Mijn taak is nu het voor 2016 voor elkaar te krijgen. Ik wil weer in het WTCC uitkomen, want ik ben een echte WTCC-coureur. Het seizoen was niet mijn beste, al zat ik wel vaak in de top tien. Het kan echter beter, dat weet ik en dat wil ik ook bewijzen. Ik had vooraf voorspeld om twee, drie keer naar het podium te rijden. Dat is met mijn tweede plaats in Hongarije slechts één keer gelukt. In Vila Real in Portugal zat dat er ook in maar toen zat de Chinees Ma mij in de kwalificatie dwars. Ook in Qatar had ik goede mogelijkheden mijn 'moment of fame' te pakken. Voor race 2 zou ik immers op één van de beste uitgangsposities staan."

Het mocht voor hem niet zo uitpakken tijdens de drievoudige première van het WTCC in het oliestaatje. Voor het eerst werd er gereden in Katar en zo ook bij avond op het circuit dat buiten hoofdstad Doha in de middle of nowhere ligt, maar wel een fraai verlichte en moderne faciliteit is. Bovendien was het format nieuw door op een vrijdag zowel kwalificatie als races te houden.

In de test en vrije training was Coronel nog niet te spreken over zijn wagen. Wel over de baan. "Een echt rijderscircuit met veel vloeiende bochten. Het is er heel lastig om alle sectoren in één ronde goed samen te brengen. De auto was een drama. Ik had totaal geen grip. In elk ronde was ik er wel even af gegaan, dat wil zeggen buiten de witte lijnen gekomen". Pas na veranderingen aan veren en camber voelde de Nederlander zich weer thuis in zijn Cruze. "De auto deed weer wat ik wilde. Ik kan die weer positioneren waar ik wilde."

De kwalificatie verliep voor Coronel voorspoedig met een negende tijd voor de eerste race en als gevolg daarvan P2 voor race 2 dankzij het systeem van 'reversed grid'. De pole was voor de Fransman John Filippi met ook een Chevrolet die evenals de overige Cruzes geen gewichtshandicap hadden gekregen. Race 2 werd voor beiden een drama. Filippi verpestte zijn pole met een jumpstart en Tom? Hij moest vanuit de pitstraat starten!

"Al toen ik naar de grid voor race 1 ging, hoorde ik iets vreemd aan de wagen. Ik wist alleen niet wat, maar al meteen bij de eerste bochten voelde ik dat ik doorgleed. Ik riep nog over de boordradio: "Dit is mijn auto niet". Bleek later dat er olie op mijn banden lekte, maar dat wist ik toen nog niet. Ik glibberde alle kanten op. Ik ging niet voortijdig naar de pits omdat ik eigenlijk nog wel redelijk kon meekomen in het veld. Ik had wel wat posities moeten inleveren maar Huff achter mij kon mij met zijn Lada niet inhalen. Bovendien moest ik blijven rijden vanwege de punten voor het teamkampioenschap. Helaas bleek tijdens de repair time tussen de twee races dat de oliekoeler lekte en gerepareerd moest worden. Dat nam zoveel tijd in beslag dat het pitwindow voorbij ging en ik vanuit pitsstraat moest starten."

Er zat voor Coronel niets anders op dan nog zoveel mogelijk punten te pakken voor zijn team. Door een safety car-situatie in de eerste ronde vanwege aanrijdingen kon hij al bliksemsnel bij het veld aansluiten. Hij mocht er toch nog een 'moment of fame' beleven. "Ik bleef lang achter Dakar-winnaar en lokale held Nasser Al-Attiyah hangen die als gastrijder aan zijn eerste WTCC-race deelnam. Ik zat vlak achter hem maar kon hem steeds net niet inhalen. "Het gaat toch niet gebeuren dat die rallyrijder voor me eindigt", dacht ik. Ik pushte dan ook net zolang tot ik hem in een fout kon dwingen, waardoor hij buiten de baan ging. Kon Nasser toch nog laten zien waarin hij een grootheid is, namelijk rallyrijden. Dat was wel lachen". Toch nog...