Column: Herdenken vlak voor race onverstandig?

Zit wat in. Hoe triest het ook is, de F1 moet niet te soft en emotioneel worden. Gelukkig was het ruim 21 jaar geleden dat we het laatste dodelijke slachtoffer hadden maar in de jaren 60 en 70 was het meerdere keren per jaar raak en moesten de medecoureurs ook gelijk door. Zo'n Massa die het overlijden van Bianchi er prominent bij haalt om zijn slechte presteren te verklaren, dat vind ik wel erg soft en weinig professioneel. Het zijn profs die (in tegenstelling tot vroeger) miljoenen verdienen en de risico's van het spelletje weten. Maar dat zie je wel bij meer ervaren coureurs. Het racen is van passie (Max, Carlos en andere jonge coureurs) veranderd naar werk (Massa, Button etc.). Hun kunstje doen, standaard PR praatje houden en zo snel mogelijk weer met de privejet naar Monaco om de miljoenen op de bankrekening te checken. Ze hebben inmiddels vaak een gezin en willen 's avonds weer veilig naar huis, hun werk moet zo risicoloos mogelijk worden. In ruil voor die torenhoge salarissen staat echter wel een bepaald risico wat je hoort te accepteren. Prima om Jules op gepaste wijze te herdenken (en daarbij is het meest ideale moment daarvoor niet vlak voor de start nee) maar nu back to business.

Ze hebben er zelf voor gekozen om Bianchi op de grid nog te herdenken.
Wat mij betreft een mooi eerbetoon. Persoonlijk denk ik niet dat een herdenking als deze veel invloed heeft gehad op de race. Deze begon denk ik bij de slechte start van beide Mercedes coureurs.

Totale nonsens. Slaat echt werkelijk waar helemaal nergens op.

Voorbeeld 1 met Hamilton: Ging er in Silverstone ook af toen hij na de safety car overambitieus een Williams wilde aanvallen.

Voorbeeld 2 met Rosberg en tacktische misser: Monaco vergeten?

Voorbeeld 3 met Maldonado: Die heeft zeker nog nooit een crash meegemaakt? Schei toch uit joh.

En Massa als referentie nemen? Die huilt al als hij een keutel dwars heeft zitten.

Deze gasten zijn professioneel. Racen is alles waar ze voor leven en als die helm op gaat zijn ze maar met 1 ding bezig. Ja, echt. Denk je dat dit de eerste keer is dat men rouwt om de dood van Jules? Nee, dat hebben ze allang gedaan. Thuis, bij vrienden, familie. Dit is een symbolische manier om het met de rest van de wereld te delen. Als men zich niet goed voelt of denkt dat ze een race niet kunnen rijden, dan was de garage dicht gebleven. Niemand gaat met 250+ een blinde bocht in als ie bang is of zijn concentratie er niet bij kan houden.

Voetballers maken ook geen eigen doelpunt na een minuut stilte.

Sorry, ik kom hier vaak maar deze column is echt te belachelijk voor woorden.

Ik geloof absoluut dat hier een kern van waarheid in zit, ook al valt het nauwelijks tot niet te bewijzen. Er zijn nu eenmaal verschillende personen en verschillende karakters. De een kan zich hier goed van afsluiten, de ander niet. De een wordt niet zo geraakt omdat hij/zij de persoon in kwestie niet goed kende, bij de ander komt het alsnog hard binnen. Psychologisch gezien moet je jezelf vlak voor een race hier zo veel mogelijk van afsluiten. Wanneer je dan vlak voor het moment dat je je laat insnoeren in je bolide voor de race, nog even vol met je neus op de feiten wordt gedrukt, dan moet je een (erg) sterke jongen zijn om dat naast je neer te leggen (zeker als je een wat gevoeliger of emotioneler persoon bent/karakter hebt).

Tijdens de GP van Monaco 1994 waren er ook coureurs en teams die nog geen schim van zichzelf waren. Ook herinner ik mij de GP van Italië 2001, waarbij met name M. Schumacher bezig was met een eventuele andere startprocedure als eerbetoon voor de slachtoffers van 9/11 (langzame start en elkaar tot na de eerste chicanes op het rechte stuk niet inhalen). Ik vond dit zeer veelzeggend voor de persoon Schumacher en het liet voor een moment de mens Schumacher zien die hij altijd zo strikt afschermde met zijn beschermende laag naar de buitenwereld, dat vaak door velen verkeerd werd geinterpreteerd als arrogantie. Schumacher stond niet op Pole en had dus ook geen belang aan een inhaalverbod bij de start. Zijn voorstel redde het in ieder geval niet en ook in de race zelf was Schumacher geen schim van zichzelf en eindigde hij buiten het podium, ik geloof nog net op plaats 4.

Dat gezegd hebbende, ben ik er van overtuigd dat er best wat coureurs zijn geweest die niet geheel als zichzelf hebben rond gereden. Bij Massa geloof ik wel dat alles is binnengekomen. Bij Hamilton weet ik het niet. Hij is overduidelijk een man met een klein en gevoelig hartje, maar zijn onbesuisde actie in de eerste ronde doet hij wel eens vaker. Daarentegen geloof ik ook wel dat dit hele gebeuren een coureur of monteur juist extra kan motiveren om voor Jules te schitteren. Neem een Riciardo die een zeer persoonlijke band had met Jules en toch een dijk van een race reed.

De hamvraag blijft alleen, wanneer de herdenking vlak voor de start niet zo'n goed moment is, wanneer je deze dan wel het best kunt houden?

Tja, als het goed is komt het vrij weinig voor, dus om hier nou een punt van te maken...

Dit is hopelijk de laatste keer dat het over Bianchi gaat ?