17
Het verband tussen de opening van een asielzoekershotel in een klein Noord-Twents dorpje en de hedendaagse Formule 1 is vrij snel te leggen. Beleidsbepaling staat in beide gevallen vast voor de goegemeente is geconsulteerd.
Waar de firma List en Bedrog voorheen overuren draaide vóórafgaand aan een besluit, daar komt-ie tegenwoordig juist pas nadien tevoorschijn. Nadat het gewenste beleid is uitgevoerd, moet het vege lijf worden gered met holle frasen als ‘nee, er was écht geen andere mogelijkheid’, of verwante quatsch. Het levert haat, nijd en – het té vaak gehoorde woord in de afgelopen jaren – polarisatie op.
Die politiek wordt ook in de F1 gevoerd. Nieuwe beleidsbepalers voeren een act op die nog het meeste verwantschap vertoont met de klungelige klussers van kinderprogramma Buurman en Buurman. FIA-zelfgeiler Mohammed ben Sulayem, die naar verluidt een staatsieportret van zichzelf boven het bed, de wastafel én de televisie heeft hangen, heeft zo in korte tijd meerdere brevetten van onvermogen gescoord.
Een greep: hij voerde de publiekelijke vierendeling van Michael Masi uit – lekker makkelijk scoren in je debuutwedstrijd –, zette het handjevol F1-karakters dat nog openlijk over sociaalmaatschappelijke issues durft te spreken af als notoire domoren en liet zijn dubbele agenda direct blijken met het wegpesten van Gwen Bourcier en de aanstelling van Toto Wolffs juridische rechterhand Shaila-Ann Rao.
Liberty-maat Stefano Domenicali blijkt uit hetzelfde hout gesneden. Diens keuzes en uitspraken zijn werkelijk onnavolgbaar. Neem het gelal over de kalender: terwijl teamleden vanwege de tjokvolle agenda’s op het punt staan zich in te schrijven voor een gezellige psychiatrische inrichting, komt Stef eraan met ’25 à 30 Grands Prix’. Tijdens het van-de-kalender-mieteren van de Belgische en Franse GP’s beweert-ie zonder een oogspier te verrekken ‘niet naar de bankrekening’ te kijken.
Ook het gedonder rond de mogelijke toetreding van Andretti is veelzeggend. ‘Geen enkel team kampt met financiële problemen’, daarom hoeft de Amerikaanse racefamilie er niet bij. Laat me niet lachen. Aston Martin en Haas zijn afhankelijk van de nukken van één persoon en Williams is het bezit van, ja, van wie eigenlijk? In werkelijkheid willen de teams er niemand bij omdat het prijzengeld-verdeelgemiddelde dan zakt. Maar Stefano: zeg dát dan! Wees eerlijk, in plaats van die continue stroom van leugens en onzin.
Domenicali en Ben Sulayem zijn op pad gestuurd om de Formule 1 aantrekkelijker te maken, maar om aan de waslijst met commerciële voorwaarden te voldoen moet men draaien en schuiven tot de uiterste grenzen van het toelaatbare worden bereikt – en zelfs dan dendert het duo vrolijk verder. De Formule 1 heeft nog nooit zover van de liefhebber gestaan als momenteel het geval is. Wat dat betreft is de overeenkomst met de politiek snel gelegd.
Waarom ik dit opschrijf? Om het tegengeluid te laten klinken. Er wordt teveel schouderophalend naar de praktijken van Buurman en Buurman gekeken. Tot overmaat van ramp is zowel Ben Sulayem als Domenicali niet democratisch gekozen. Centraal gezag is prima, maar laat dat dan alsjeblieft resoneren met de vraag van het publiek.
René Oudman
Grand Prix van Bahrein
G. Zhou
Damon Hill
Posts: 16.887
Het heeft geen bal met "vooruitgang" te maken. Sterker nog, het is knettergek dat het land op allerlei manieren kapot wordt gemaakt en een deel van het volk het nog steeds oké vindt of simpelweg niet in wil zien.
Locksdowns en vrijheidsbeperkende maatregelen om een virus in te dammen, maatrege... [Lees verder]