IRL: Will Power zegeviert bij seizoensopening in Sao Paulo

Will Power heeft bij zijn terugkeer naar de IndyCar Series meteen het hoogst haalbare gescoort. De coureur van Penske, die de laatste races in 2009 mistte door eem hevige crash, wist in de straten van Sao Paulo de eerste race van het seizoen te winnen. In een zeer spectaculaire race pakte Ryan Hunter-Reay de tweede plaats, gevolgd door Vitor Meira.

De race begon meteen bij de start al spectaculair. Op het nieuwe stratencircuit is het erg glad, waardoor Takuma Sato doorschoot bij het aanremmen van de eerste bocht. Hierbij raakte de Japanse debutant Scott Dixon, die op zijn beurt weer geraakt werd door Helio Castroneves die de Ganassi-bolide van Dixon niet meer kon ontwijken. Beide heren, Dixon en Franchitti, konden hun weg na een pitstopbezoek weer vervolgen, terwijl Sato's debuutrace er meteen op zat.

Iets verder naar achteren gebeurde echter de grootste crash. Sato's teamgenoot Mario Moraes reed over de auto van Marco Andretti heen, die precies met zijn hoofd onder de KV-bolide van Moraes zat. Het duurde enkele minuten voordat de auto van Moraes weg was gehaald, maar gelukkig bleek Andretti niet gewond te zijn. De organisatie besloot logischerwijs tot een safety car-situatie, die in totaal acht ronden duurde.

Bij de herstart na de safety car behield Franchitti de leiding, voor Alex Tagliani en Ryan Hunter-Reay. Dit trio bleef de race leiden en Hunter-Reay ging in de negentiende ronde nog voorbij aan Tagliani. Vlak daarna, in de 21e ronde, was de tweede neutralisatie van de dag een feit. Milka Duno had haar Dale Coyne-bolide geparkeerd op het circuit en deze moest verwijdert worden. De meeste coureurs maakten van deze situatie gebruikt door een pitstop te maken, maar Simona de Silvestro bleef rijden. Hierdoor kreeg ze de leiding in handen tijdens de safety car.

Bij de herstart behield De Silvestro de leiding, maar twee ronden later ging Ryan Hunter-Reay eerst voorbij aan Dario Franchitti om daarna de leiding van De Silvestro over te nemen. Iets verder naar achteren reed Dan Wheldon ondertussen tegen de achterkant van Alex Tagliani aan, die op zijn beurt weer Tony Kanaan aantikte. Wheldon en Kanaan konden verder, maar voor Tagliani zat zijn erg goed verlopen weekend erop.

Enkele ronden later brak de hel los in Sao Paulo. De regen kwam plots met bakken uit de hemel, waarna de organisatie eerst de safety car naar buiten stuurt, alvorens de rode vlag wordt uitgehangen. Daarna werd het een tacktisch spelletje. Iedereen had vlak voor de rode vlag-situatie gekozen voor regenbanden. Hierdoor kwam Will Power naar de tweede plaats, tussen Hunter-Reay en Franchitti in.

Echter, Hunter-Reay en Power besloten om na de rode vlag, toen de safety car opnieuw de eerste rondjes het veld leidde, terug te gaan naar slicks. Het circuit was echter nog nat, waardoor de kopgroep, Franchitti, Dixon, Conway en Wilson, wegreed van dit duo. Enkele ronden later was het asfalt dusdanog opgedroogd dat slicks de juiste keus bleek te zijn, waardoor Hunter-Reay de leiding weer overnam toen iedereen moest stoppen voor slicks.

Vanaf dat moment bleken de Penske-coureurs Briscoe en Power echter veel sneller en al snel achterhaalden ze Hunuter-Reay. Briscoe leidde de race, maar niet voor lang. Twee ronden late parkeerde hij zjin Penske-bolide namelijk in de bandenstapels, waardoor nogmaals de safety car de baan op werd gestuurd met nog slechts zes minuten te racen. Hunter-Reay kende een geweldig herstart, maar Power was net iets sneller en kwam 1,8 seconden eerder over de finish. Vitor Meira reed een uitmuntende race en pakte de laatste podiumplaats.

De strijd om de vierde plaats bleef lang spannend, maar uiteindelijk was Raphael Matos de sterkste in die strijd. Hij werd op de voet gevolgd door Dan Wheldon, Scott Dixon, Dario Franchitti, Mike Conway, Helio Castroneves, Tony Kanaan en Justin Wilson op de elfde plaats. Ana Beatriz was de beste vrouwelijke coureur op de dertiende plaats, terwijl Danica Patrick voor Andretti Autosport de vijftiende plaats binnenhaalde.