Webber kan zich niets herinneren van heftige crash

BT50: Klinkt alsof je daar ervaring mee hebt?

haha, yep

Hij was anders wel direct bij, heeft gelijk met de teamleiding contact gehad vanuit de wagen. Dus in dat opzicht denk ik niet dat het een zware was. Heb er ook wel eens een opgelopen en daarvan ben ik gewoon een half uur kwijt....

BT50, denk dat je gelijk hebt. Ik heb ook wel eens een zware KO meegemaakt en kon mij ook niets meer herinneren. Het enige wat klote was is dat ik elk uur in het ziekenhuis werd wakker gemaakt vanwege mijn hersenschudding.

Jeetje, leven jullie allemaal zo gevaarlijk?

Minder gevaarlijk dan Webber ;) de ring of de tatami is een gecontroleerde omgeving waar de scheids doorgaans op tijd ingrijpt. Ik ben twee keer gaan "zitten" zodanig dat ik echt een stukje mistte. Volgens mn toenmalige trainer ben ik maar heel even out geweest (paar seconden) maar toch een heel stuk kwijt. Heb toen ook nog gewoon met m gesproken en mn tegenstander gefeliciteerd maar ik kn me er tot op de dag van vandaag niets meer van herinneren. Ja dat elk uur wakker worden is ietwat vervelend maar wel belangrijk ;)

@ BT50: Ik geloof dat ik jou maar te vriend houd. ;-)

brabham-bt50
ik heb totaal geen ervaring met vechtsporten,
Jean is a lover, not a fighter! ;)

Bt50 knokte alleen op de mat ;) en zoals de meeste karateka's een redelijk vredelievend persoon die conflicten liever in een gesprek oplost. Dat vind ik een van de mooie dingen van budosporten, het onderlinge respect en vertrouwen. Elkaar op de mat/in de ring zo goed en zo hard mogelijk proberen te raken en daarna elkaar feliciteren en nog wat drinken achteraf. De verliezer krijgt net zoveel respect als de winnaar want je weet wat je elkaar aan doet en hoe het voelt. Ik was altijd zo misselijk van de zenuwen voor een partij dat ik wel heb staan kotsen in de kleedkamer. Maar ik draai al heel lang geen wedstrijden meer. Train en spar nog wel om lekker te sporten en te ontspannen van werk maar dat is alles. Ik kan het iedereen aanraden, ook als je al wat ouder bent. Ikzelf doe kyokushin karate en kickboksen en je bent er nooit te oud voor. In de meeste dojo's trainen veel verschillende niveaus door elkaar heen, en vooral de Japanse stijl discipline en respect bevalt me eraan. Het is heel rustgevend al klinkt dat misschien wat gek.

He BT50, een medebudogenoot!! Ik heb ook jaren Kyuokushin gedaan (begonnen in Rotterdam bij Loek den Hollander, later in Soest en Zeist bij een trainer uit Engeland), maar mooi stukje wat je erover schrijft. Zeer herkenbaar.
Nu doe ik aan Aikido, wat beter voor mijn botten en spieren (zijn tenminste niet meer bont en blauw na de trainingen, hehe!).
Vandaar dat de klap van Webber wel herkenbaar was, al ben ik zelf gelukkig nooit out gegaan tijdens een wedstrijd, of training of zo....

Osu M.Benz! Trainde vroeger bij Kamakura uit Katwijk, die ken je misschien wel (dependance van Kamakura Den Haag (gebr. Gordeau). ja Aikido is erg mooi, mijn vader beoefent ook Aikido. Ik train niet meer zo zwaar en hard maar de blauwe bovenbenen en onderarmen liggen mij nog vers in het geheugen alsmede de meermaals gekneusde ribben :) en af en toe loop je nog weleens wat op maar het hoeft voor mij ook niet zo hard meer.
Ook leuk dat je toch steeds blijft bijleren en je technieken altijd kan blijven slijpen. Het is mij twee keer overkomen, alletwee een (mooie) mawashi geri op de zijkant van mn kop, een keer tijdens een kickboxpartij en 1x tijdens sparren kyokushin. Toch liever dat dan een snoeiharde knie of stoot op je lever. Dat doet toch wel zo'n zeer haha. Maar het blijven mooie sporten. Ik ben blij dat bij een aantal clubs het karate weer helemaal terugkomt en dat ze onder de bond opereren. Veel beter en minder schimmig. Het imago van kickboksen is helaas behoorlijk slecht, en niet geheel onterecht. Karate staat er wat dat betreft veel beter op.