De dag van de eerste GP-zege van Didier Pironi

Ik heb altijd precies hetzelfde gevoeld bij Pironi. De Nederlandse gp van 1982 was trouwens de laatste gp die hij won. Twee weken later zat hij letterlijk in en tussen de kreukels van zijn Ferrari op Hockenheim. Zonder dat ongeluk zou hij zeker de eerste Franse F1 kampioen ooit geweest zijn.

Heb de Michel Vailliant potret van Gilles Villeneuve thuisliggen , en daarin besteden ze ook aandacht aan Pironi zelf , en het beeld van mij van Pironi en het hele gedoe van San Marino is bij mij wat veranderd, ferrari kondigde orders uit om posities te behouden (1-2) waarschijnlijk inprementeerde Pironi dit verkeerd, en dacht dat het niet uitmaakt wie won,

Heb ook niet gelezen dat Pironi ook een flinke waarschuwing kreeg van Ferrari, (Gilles voelde zich daardoor nog meer genaaid ) maar Gilles was kort voor 82 bezig om een and igen team op te zetten dat mislukte om dat hij met oplichters te maken had (ondanks dat ie contracten had met Ferrari ) dat kan mee gespeeld hebben .

Na de dood van Gilles veranderde Pironi flink (schuldig voelen ? ) en benaderde hij het racen zoals Gilles altijd deed, altijd vol gas, tot ie in hockenheim in de stromende regen vol op de wagen van Prost klapte (die sinds die dag een hekel had aan het rijden in de regen)

Pironi probeerde in 85/86 nog wel terug te keren (tests met Ligier en AGS ) maar z,n benen konden dat niet aan,

Vervolgens vond ie de kick van het powerboat racen, wat z,n dood betekende,

Kort na de dood van Didier beviel z,n vrouw van een tweeling, met als naam Didier en Gilles :)

(Je kan er haast een film van maken (Ron Howard kom er maar in ;)

Ik hoef niets toe te voegen... Enkel maar beamen..

Nog kleine toevoegingen: die crash op Hockenheim werd veroorzaakt doordat door het grondeffect de regenspray bleef hangen en je daardoor mist kreeg. Het water werd door het grondeffect verneveld en daardoor zag Pironi niks.
Later was hij op zich fit genoeg om te gaan racen maar hij had een hoop geld gekregen van de verzekering omdat zijn F1 carrière ten einde zou zijn door de crash. Weer gaan racen betekende dat dat dus niet zo was en dat de verzekering het geld terug zou eisen. Om toch een kick te krijgen ging Pironi maar zijn heil zoeken in het powerboat racen. Daar is hij samen met zijn mede passagiers dodelijk gecrasht.

@JV,
Er waren wel wat mensen binnen Ferrari die openlijk de actie van Didier in twijfel trokken, zoals Mauro Forghieri, maar de oude Enzo himself heeft dit de kop ingedrukt.
Ondanks dat de oude man lyrisch was van Gilles, heeft hij Didier nooit veroordeeld, maar zelfs gezegd dat de wil om te winnen groter is dan wat dan ook en dat geen enkele Ferraricoureur zich daar voor zou moeten verantwoorden, teammaat of geen teammaat.

De oude man heeft Didier een Ferrari F1 cadeau gedaan na zijn Hockenheim crash en een trofee laten maken met de inscriptie "Didier Pironi - the true 1982 champion".

Geen cv om vrolijk van te worden, maar ook dit soort verhalen (misschien wel juist dit soort verhalen) heeft bijgedragen aan het heroïsche imago dat de F1 had en in zekere zin nog steeds heeft. Ik vraag me wel eens af of de F1 zonder al dat drama wel had kunnen worden wat het nu is. Al heb ik zelf gemengde gevoelens bij de coureurs van weleer. Ja het waren waaghalzen en volgens sommigen waren het helden, maar enorm veel coureurs verscheen gewoon ongetraind en slecht voorbereid aan de start van GP's. Ik denk persoonlijk dat juist dat veel slachtoffers heeft gemaakt. Je kunt niet ongestraft onvoorbereid racen. Ik denk dan ook dat de professionaliteit van de rijders van niet te onderschatten waarde is als het gaat om veiligheid. Maar dat terzijde. Ik dwaal af. Wel mooie feiten, waarvan ik niet op de hoogte was. Waarvoor dank.

Ik heb destijds uitgerekend dat Pironi aan het einde van het jaar toch nog steeds de meeste punten tijdens de Europse Grands Prix had gewonnen en dus eigenlijk de titel 'Europees kampioen Formule 1' verdiende. Een troostprijs natuurlijk, maar toch...

Prost vond ik vroeger heel goed. Totdat ie Senna steeds naaide. Als ik zijn kop nu nog zie wordt ik al niet goed meer. Wat een achterbakse huichelaar is die man voor mij geworden.

Toch denk ik dat Pironi kwa talent beter was als Prost. Als je bedenkt dat hij vaak even snel was als Villeneuve, die echt alles er in gooit en zijn auto na één ronde kapot kon rijden, dan kan je niks dan lof hebben voor dat talent. Wat hadden die Fransen toch een partij potentieel in die periode lijkt wel bijna de verloren Engelse generatie van eind 60 begin 70 jaren. Met Brise en Pryce ook nog net meegerekend.

Dat ligt aan je definitie van talent. Jos Verstappen was ook een groot talent, maar hij hield zijn auto vaak niet heel door er gewoon te veel van te vragen. Dat sprak veel mensen aan, maar ik zag het juist als een gebrek aan het talent om compleet te zijn. Het is heel leuk om ongekend hard te rijden en dan te crashen of uit te vallen, maar toppers houden hun auto wel heel. Dat is namelijk een voorwaarde voor succes. Prost heeft vier wereldtitels en is dus één van de beste coureurs uit de geschiedenis. De basis van dat succes is in eerste instantie: finishen ;) Of hij daarmee een smaakmaker was, is een tweede, maar echte battles op de baan tussen de nummer één en twee van het kampioenschap, en dan zeer regelmatig, heb ik de afgelopen 25 jaar toch bijna niet gezien. Een kampioen is meestal tegelijkertijd geen smaakmaker. Ja, in de regen of in een inhaalrace. Zo ook Senna. De rest van de tijd zijn toppers maar met 1 ding bezig: maximaliseren.

Wat ik dus zeg. Pironi was even snel als Villeneuve met zijn auto heel houden. Dat laat zien dat hij erg veel talent had :)