Kristensen opgetrommeld als extra steward voor Japan

oke, prima lijkt mij

Een bakker die het vlees keurt dus?
Los van zijn imposante carrière.

Er zijn geen verjaardagen vandaag van prominente ex-Formule 1 coureurs, dus daarom plaats ik mijn ode aan deze vrouw die ooit de kans kreeg om in een McLaren MP4/17 te rijden en vandaag haar verjaardag viert hier ;)


Sarah Fisher 'Een gemiste kans'

Formule 1 en vrouwen. Het was een of andere taboe. Ja, we hadden de pitspoezen in de strakke pakjes in de jaren '80 en '90. Bloot, ietwat ordinair, hoge hakken en latex pakjes. Leuk om voor een GP even je testosteron gehalte om te zetten in adrenaline als fan.
Tegenwoordig is vrouwen in de Formule 1 geen taboe meer. Johnny Herbert heeft in zijn 'Paddock People' afgelopen wedstrijd terecht aandacht besteed aan 1 van die vrouwen. Tegenwoordig hebben we meerdere vrouwen op grote posities met natuurlijk het boegbeeld, de geweldige Claire Williams. Ja, ik houd van Claire. Ze heeft iets leuks, ze doet het echt heel goed en ze heeft bepaalde dingen die haar vader ook heeft.

Als coureurs hadden we Maria Teresa de Filippis, Lela Lombardi, Davina Galica, Desiree Wilson en Giovanna Amati. De laatste was een vrouw die voor Brabham in 1992 zich probeerde te kwalificeren. Amati is een apart verhaal, zeker gezien haar historie.
We kregen Maria de Vilotta, Simona di Silvestro, Katherine Legge en misschien wel de meest competatieve Susie Wolff (nee Stoddard).

Maar er was nog 1 vrouw, eentje die echt ballen had. Eentje die op de Ovals ontzettend hard kon gaan. Eentje die leuk is, nog steeds. Eentje die geslaagd is als teameigenaar. Eentje die Josef Newgarden heeft opgeleid. Eentje die je kon vertrouwen als je wheel-to-wheel met 300+ op de oval van Michigan reed.
Haar naam : Sarah Fisher. Sarah, een leuke snelle meid (sneller dan Danica Patrick, by a mile!). Zij was de eerste echte meid die in de IndyCar Series tot haar recht kwam. Haar 2e plaats in Homestead in 2002 is voor mij nog steeds de beste prestatie van een vrouw op snelheid die in 1 van de Top 3 klasses (IndyCar, WEC en Formule 1) geleverd heeft. Ja, we hadden de win van Patrick in 2008 op Motegi, maar insiders weten dat dat een economy fuel-win was en dat Patrick nooit die snelheid had die Sarah Fisher had.
Mensen zullen vreemd opkijken als ik dat zeg, maar Sarah heeft altijd met veel minder budget en minder materiaal in achterhoede-teams gereden. Patrick had een dikke sponsor, Go-Daddy, had een team dat absoluut top was Andretti-Green Racing en had de snelheid over 1 ronde. Ze was uitstekend in kwalificaties maar ze kon niet racen. Hetgeen in de Nascar series echt duidelijk is geworden.

Sarah Fisher kon alles, was te vertrouwen op de baan en liet in 2002 in Michigan tijdens een legendarische wedstrijd zien dat Helio, Gil en Tomas rekening met haar moesten houden. Sarah reed 15 rondjes voor tijd nog aan de leiding, tot een ontketende Tomas Scheckter haar passeerde.
In September 2002 kreeg zij de kans om tussen de trainigen door op de Indianapolis Motor Speedway de McLaren te besturen. De MP4/17 werd voor het oog van duizenden gekke Amerikanen gestart en Sarah reed de pits uit. Een geweldig moment, credits in deze voor McLaren om dat haar te laten doen. Ze reed in totaal maar 3 rondjes in de back-up car van Kimi, maar iedereen was enorm enthausiast. Tussen neus en lippen door werd er verwacht dat ze meer track-time zou kunnen krijgen. Helaas gebeurde dat nooit, althans niet in een Formule 1 auto.
Over rondentijden is niets bekend, wel is er bekend dat met name Norbert Haug van Mercedes destijds heel graag een alternatief programma voor haar wilde opzetten. Het gerucht ging dat Haug via de Mercedes Sponsoren (o.a. D2 Playlife) een Formule 3000 team wilde overnemen om met name haar de kans te geven in de Formule 1 te komen. Het ging allemaal niet door. Sarah bleef in de States, reed enkele jaren voor Dennis Reinbold en besloot uiteindelijk haar eigen team op te richten. 67 Sarah Fisher Racing met Dollar General als title sponsor.

Sarah is met name door moeilijke budgetten nooit die coureur geweest die een vervolg heeft kunnen geven aan haar geweldige 2e plaats op Homestead. Als teameigenaar heeft ze het geweldig gedaan. Zij is de vrouw geweest die met Ed Carpenter (beste vriend) een race won op Kentucky en is de vrouw die rookie Josef Newgarden in 2012 naar de IndyCar Series haalde. Tegenwoordig runt ze een groot kartcentre in Indianapolis en is ze moeder geworden. Sarah Fisher, mentaal ijzersterk, had het fysiek om een Formule 1 coureur te worden. Zij was more than a pretty face, een stoere meid met veel snelheid.
Een gemiste kans voor Formule 1. Al was het alleen al omdat de mogelijkheden rond testen in die jaren groter waren dan hedendaags. Ik zeg niet dat ze een front-runner zou worden in de Formule 1. Integendeel, dat is nog altijd een utopie dat een vrouw dat word. Maar, ze had van mij zeker een kans kunnen krijgen. Het is een gemiste kans voor Formule 1 dat dames als Sarah Fisher en bijvoorbeeld Katherine Legge niet de absolute mogelijkheid hebben gehad om zich te ontwikkelen in de Formule 1. Marketing technisch zou het een geweldige promo voor Formule 1 zijn geweest in de jaren dat Formule 1 kijkers verloor en de sport een beetje in een dip kwam.

Vrouwen en Formule 1, gelukkig is die 'taboe' een beetje verdwenen en hebben we genoeg kundige dames die een andere kijk op Formule 1 hebben. Dames die een bepaalde verfijning toevoegen aan een Formule 1 team waar een man dat niet op die manier kan. Ik ben absoluut voorstander voor meer vrouwen in de Formule 1. Laten we in elk geval beginnen met de snelle dames een kans te geven tijdens tests met overjarige modellen, demonstraties en simulatorwerk. Vanaf het moment dat dat plaats vind is Formule 1 daadwerkelijk voor iedereen haalbaar.