Tien dramatische ontknopingen van Formule 1-races

Niet alle Formule 1-races zijn even spannend of spectaculair. Soms gebeurt het echter dat de ontknoping pas in de laatste ronde van een Grand Prix plaatsvindt, dan wel door pech, een mooie inhaalactie of een crash. Dat soort drama beklijft toch het meest. Hier een verzameling van tien zinderende ontknopingen uit de geschiedenis van de Formule 1.

Verenigde Staten 2017

Te beginnen met een race die nog vers in het geheugen ligt, de Grand Prix van de Verenigde Staten van 2017. Op het Circuit of the Americas knokte Red Bull Racing-coureur Max Verstappen zich terug naar voren en in de laatste ronde zat hij Ferrari-rijder Kimi Raikkonen op de hielen. In bloedsnelle bocht 17 dook de Nederlander binnendoor voorbij aan zijn Finse collega en dacht zich zo te verzekeren van een podiumplek. Niets bleek minder waar; de wedstrijdleiding deelde een tijdstraf uit vanwege inhalen buiten de baan om, waardoor Verstappen weer terugviel naar de vierde plaats.

Canada 1991

Nigel Mansell ging aan de leiding en had bij het ingaan van de laatste ronde een riante voorsprong op Nelson Piquet. Het verschil tussen de Williams-coureur en de Benetton-rijder bedroeg meer dan een minuut. Toch was het niet Mansell, maar Piquet die de race op het Circuit Gilles Villeneuve te Montreal op zijn naam schreef. De versnellingsbak in de auto van Mansell gaf de geest. Terug in de garage deed de wagen het alweer, dus het was een lullig elektronisch probleem dat de Brit parten had gespeeld.

Hongarije 1997

Zinderend was ook zeker de ontknoping van de Hongaarse Grand Prix op de Hungaroring in 1997. Een stunt leek in de maak, Damon Hill reed namens Arrows aan de leiding en had goede papieren om de race te winnen. Totdat de laatste ronde aanbrak en de wagen van de wereldkampioen van 1996 begon te haperen. Door een hydraulisch probleem verloor Hill veel snelheid en dat leidde ertoe dat zijn oude teamgenoot Jacques Villeneuve hem - half door het gras - inhaalde. Hill strompelde naar de finish en eindigde nog als tweede.

Europa 2005

Kimi Raikkonen en McLaren namen in de slotfase van de Europese Grand Prix op de Nürburgring in 2005 de gok om geen pitstop voor vers rubber te maken. De banden van de Fin waren behoorlijk versleten, maar een bezoekje aan de pits zou hen zeker de overwinning kosten. Bij het ingaan van de laatste ronde ging het mis; bij het aanremmen voor de eerste bocht begaf de wielophanging rechtsvoor het bij de wagen van Raikkonen, die spinde en de grindbak in schoof. Zijn race was over, waardoor Fernando Alonso de winst in de schoot geworpen kreeg.

Japan 2005

Raikkonen zou later dat jaar revanche nemen op Suzuka. De Fin was in een natte kwalificatie niet verder gekomen dan een zeventiende tijd en dus was hij veroordeeld tot een inhaalrace. Raikkonen haalde de ene na de andere coureur in en verschafte zichzelf een kans om de wedstrijd zelfs nog te winnen. Daarvoor moest hij nog wel Giancarlo Fisichella voorbij en bij de laatste keer over het rechte stuk van start en finish pakte de Fin een goede slipstream. Fisichella verdedigde de binnenkant en dwong Raikkonen buitenom. Met een mooie inhaalactie greep de McLaren-coureur de leiding en zo eiste hij de zege voor zich op.

Spanje 2001

Opnieuw een ontknoping met een Fin in de hoofdrol, maar dit keer Mika Hakkinen. De wereldkampioen van 1998 en 1999 reed in Barcelona ruimschoots aan kop toen de pechduivel in de laatste ronde toesloeg. De Mercedes-motor in zijn McLaren gaf de geest. Hakkinen baalde uiteraard als een stekker: "Verdomme!" Michael Schumacher profiteerde van de tegenslag voor de McLaren-rijder en won de Spaanse Grand Prix van 2001.

Oostenrijk 2016

Het team van Mercedes zal nog weleens met afgrijzen terugdenken aan het slot van de Oostenrijkse Grand Prix van 2016. Teamgenoten Nico Rosberg en Lewis Hamilton reden in elkaars kielzog en in de laatste ronde besloot Hamilton een aanval te doen op de koppositie van Rosberg. De Duitser kwam niet goed uit bocht 1 en op weg naar bocht 3 positioneerde Hamilton zich aan de buitenkant. Rosberg bleef echter maar rechtdoor rijden, waarna Hamilton op een gegeven moment maar besloot om in te sturen. De twee botsten, met Hamilton als meest gelukkige. De Brit kon zijn weg vervolgen en zegevierde, terwijl Rosberg met een kapotte voorvleugel terugviel naar plek vier.

Monaco 1982

De Grand Prix van Monaco uit 1982 was een knotsgekke race en aan het einde was het even onduidelijk wie nou de winnaar was. Niemand leek de wedstrijd te willen winnen. Alain Prost verspeelde de leiding met een crash drie ronden voor het einde. Dat zorgde ervoor dat Riccardo Patrese de kop overnam, maar hij spinde in de Loews-hairpin. Didier Pironi reed vervolgens eerste, maar hij viel stil met elektronische problemen. Andrea de Cesaris was de volgende voor wie het doek viel, hij kwam zonder benzine stil te staan. Derek Daly was bij een crash al zijn vleugels verloren en de versnellingsbak liet hem in de steek voordat hij de laatste ronde kon aanvangen. Ondertussen had Patrese zijn afgeslagen bolide weer aan de praat gekregen en uiteindelijk kwam hij als eerste over de meet voor zijn eerste Grand Prix-overwinning.

Canada 2011

Jenson Button zal prettige herinneringen bewaren aan de Canadese Grand Prix van 2011. Het was een enerverende race voor de Brit. Er was een aanvaring met teamgenoot Lewis Hamilton op het rechte stuk van start en finish. Na een drive-through penalty vanwege te snel rijden achter de safety car zakte Button weg naar de vijftiende plaats. Vervolgens lag de race twee uur stil door de verschrikkelijke weersomstandigheden. Na de hervatting liep Button een lekke band op bij een touché met Fernando Alonso, waarna hij zijn weg moest vervolgen vanaf de laatste plaats. De Brit knokte zich terug en in de laatste ronde had hij uitzicht op leider Sebastian Vettel. Die vergaloppeerde zich in bocht 6 op het circuit van Montreal en overhandigde de winst zo aan Button.

Brazilië 2008

De moeder aller ontknopingen. Lewis Hamilton en Felipe Massa zouden in de Braziliaanse Grand Prix onderling uitmaken wie zich tot kampioen zou kronen. Massa stak in blakende vorm en bracht zijn fans in vervoering met een thuiszege. Een voorsprong van zeven punten betekende dat Hamilton genoeg had aan een vijfde plek om de titel te veroveren. Hij lag op het moment dat Massa over de finish kwam echter zesde. In de laatste bocht van de laatste ronde van de laatste race van het seizoen passeerde hij Timo Glock nog, waardoor Hamilton toch zijn eerste titel pakte. De teleurstelling droop van de gezichten in de pitbox van Ferrari af.