Takuma Sato viert vandaag zijn 41ste verjaardag

Congratulations, Taku-San.

Jimmy Bryan "The Arizona Cowboy"

Ja, daar ben ik weer met een coureur uit het verleden, sommige mensen zullen wel denken, daar heb je hem weer met een lap tekst, maar mij maakt het niks uit. Ik schrijf mijn reacties omdat ik odes wil brengen aan het verleden, de schatkist die Autosport en Formule 1 heet mag niet verloren gaan.

The Arizona Cowboy Jimmy Bryan was een goed man. De meest bekende coureur uit de State Arizona, in elk geval bij de Amerikanen. Ja, hij is officieel Formule 1 GP winnaar, met zijn zege op Indianapolis in 1958 toen Indy nog tot het Formule 1 programma behoorde. Hij was een 3 voudig National Drivers Champion en geliefd bij miljoenen mensen, voornamelijk vrouwen die hem aanbidde.
Bryan was kenmerkend door zijn sigaar, die hij altijd in zijn mond had. Waar Carl Haas (van de week over gehad) zijn Havanna altijd aan het zuigen was, stak Cowboy Jimmy hem voor of na een sessie altijd op. Destijds werd er niet zo moeilijk gedaan. Sigarenrokers waren tenslotte geen onruststokers, zeker Jimmy Bryan niet. Hij was aanraakbaar, had totaal geen arrogantie en had een (gezonde) liefde voor kinderen.

Jimmy Bryan was een graduate of Phoenix High School, was beleerd en een uitstekende qualifyer. Hij begon zijn race carriere als teenager door de auto van de familie mee te nemen naar de Phoenix Raceway. Midden in de nacht schroefde hij de lichten van de Ford Roadster af om te gaan rijden op de dirt-track.
Tot aan 1958 had Jimmy Bryan zo'n beetje alles gewonnen op sprint en dirt-track gebied wat er was, ook was hij de winnaar van de 1e Race of Two Worlds die gereden werd op Autodromo Nazionale Monza. We praten hier over de Oval met de High banking. Tot 1958 was Jimmy Bryan misschien wel de meest succesvolle coureur op oval-racing-gebied in de US. Zijn 2 podiums op Indy (2e in 1954 en 3e in 1957) maakte hem een kanshebber voor de editie van 1958. De 1958 editie stond bekend om 2 redenen. Het was de 1e 500 waar AJ Foyt aan mee deed en het was de 500 die misschien wel de grootste startcrash aller tijden op Indy had. Liefst 8 coureurs crashte met Pat O'Connor, de pole-sitter van 1957 als fatale.

Jimmy Bryan won de 500 met maar liefst 138 ronden aan de leiding te hebben gereden. Een bekroning op een carriere waar menig coureur jaloers op zou kunnen zijn.
Jimmy reed na deze overwinning sporadisch nog races en kwam uit semi-retirement om in Juni 1960 mee te rijden op de Langhorne Speedway. Deze baan is bij menig coureurs van die tijd de meest gehate baan die er was. De 'hump' op de baan kon zorgen voor ernstige taferelen.

De 19e Juni 1960 ging daarna de boeken in als deen van de zwartste dagen van de autosport ooit. Ja, 1994 Imola (eind april begin mei) was een verschrikkelijk weekend. De impact van de dood van Senna was desastreus, maar deze 19e Juni 1960 is de dag dat autosport binnen 24 uur liefst 3 van zijn helden verloor. Chris Bristow, Alan Stacey en Jimmy Bryan vonden op deze dag de dood.
Jimmy Bryan was niet meer. Als eerbetoon schreeft Harry Weger het nummer : The Ballad of Jimmy Bryan. In 1960 kwam dit nummer uit, met als doel geld in te zamelen voor de achtergebleve familie van Bryan.

Het nummer : The Ballad of Jimmy Bryan is te horen op diverse sites, is uitgegeven door Rene Records en geeft op muziekale wijze een eerbetoon aan een van de betere Amerikaanse coureurs van net na de oorlog.

* Ik heb voor dit verhaal hulp ingeroepen van de site Arizona Storytellers, The Arizone Republic en Indianapolis 500 Yearbook auteur en gerespecteerd romanticus op het gebied van Amerikaanse autosport Carl Hungness. Bedankt voor het lezen.

In zijn 2e en derde jaar Bij tijd en wijle een opwindend mannetje, een soort Kubica light, maar bij Aguri was het beste er wel af. Geweldige comeback bij Indy natuurlijk.