Roberto Moreno viert vandaag zijn 59ste verjaardag

Over een jaar mag hij 60 kaarsjes uitblazen,maar dat gaat em nie lukken....

Die Andrea Moda.. wat een mooie wagen is dat toch..

Andrea Moda - Wat een verhaal

De die-hards weten het misschien nog wel. Coloni stopte in 1991 in de Formule 1 en Andrea Sasetti, een schoenenontwerper uit Italie, wilde het team opkopen en omdopen tot Andrea Moda. Sasetti zag een mogelijkheid om internationale bekendheid te krijgen voor zijn schoenen en kledinglijn.

Het Andrea Moda verhaal was autosport onwaardig. Jaren later hebben we Eric Broadley's presentatie van MasterCard Lola gehad waarom smakelijk werd gelachen, maar daar zat tenminste nog een idee achter. Hier, bij Andrea Moda is dat een ander verhaal.

Het begon allemaal met de acclimatiseringstest op het nieuwe Kyalami. Moda, met coureur Caffi en Bertaggia kwam met het oude Coloni chassis op de afspraak, maar kreeg geen licentie omdat hij de 100.000 Dollar inschrijf fee niet wilde betalen omdat hij dacht dat hij Coloni had overgenomen. Ze werden uitgesloten.
De grote gekte moest nog beginnen. In Mexico waren ze aanwezig met alle spullen, alleen zonder auto's. Voor Brazilie waren er 2 nieuwe coureurs, Roberto Moreno en Perry McCarthy. Ze kwamen aan de running in de pre-qualifying maar dat was het eindstation. In Spanje maakte McCarthy zijn debuut in de pre-qualifying. 18 Meter zou hij rijden.

Toen kwam Monaco, daar heeft Roberto Moreno zijn grootste prestatie ooit behaald door het waggelende met tape aan elkaar geplakte wrak te kwalificeren. Vanaf dat moment wilde ook Bertaggia terug komen. Hij had 1 miljoen aan sponsorgeld gevonden, maar de FIA weigerde opnieuw een rijderswissel. Voor McCarthy betekende het einde verhaal. Hij werd tegengewerkt door Sasetti. Sasetti zou er alles aan doen om de mens en coureur McCarthy te slachten. Oude banden werden onder zijn auto gezet. Net voldoende brandstof voor 1 ronde en de kapotte spullen van Moreno werden op zijn auto geplaatst.

In Canada kwam men aan, maar zonder motoren omdat Judd geen centen van de Italiaan had gehad. Men kon 1 motor lenen van Brabham, die kwam uiteindelijk in de auto van Moreno te liggen. In Frankrijk was het team niet aanwezig omdat men verkeerd gereden was en in een massa stakende truckers terecht was gekomen. Heel de grid was er, Andrea Moda niet.
Bij de Britse GP moest McCarthy op regenbanden zijn kunstje doen, onder een strak blauwe hemel. In Hongarije kreeg McCarthy 45 seconden voor het einde van de pre-qualifying de tijd om een tijd neer te zetten. In Belgie waren er, door het wegvallen van Brabham en Fondmental geen pre-qualificaties. Andrea Moda auto's waren meer dan 10 seconden langzamer dan pole-man Mansell. Ze kregen een waarschuwing om actief deel te nemen anders zou hun licentie worden ingetrokken.

Dat gebeurde in Italie. De FIA was het zat en na de kolderige arrestatie van Sasetti in Belgie vanwege schimmige zaken, diskwalificeerde Andrea Moda van de Formule 1 om de reden dat ze de sport ernstige schade toe zouden brengen. Een schande voor de Formule 1. Sasetti sponsorde nog Euromotorsport in 1993 als joint-venture IndyCar team. Andrea Montermini reed voor hem de Detroit GP en werd 4e.
Toch is de prestatie van Moreno, die kwalificatie voor de Monaco GP in 1992 voor mij de grootste prestatie van dat seizoen. In een seizoen waar Mansell op een knopje drukte en zijn Williams de titel won in een machtige auto, ploeterde Roberto in een hondenhok op wielen naar de grid in Monaco. Juist in Monaco, daar waar de jet-set zit, liet Moreno zien een meer dan voortreffelijke coureur te zijn. Robert, bedankt.

Na het fraaie verhaal van @MSE nog wat aanvullende, eerlijk gevonden info over Roberto Pupo Moreno.

Toen Roberto Moreno eens werd gevraagd naar zijn Formule 1-carrière, antwoordde de Braziliaan met: “Welke Formule 1-carrière?” Daarmee deed Moreno zichzelf tekort.
Hoewel hij altijd hoog aangeschreven stond, brak de kleine coureur nooit door. Het begon in 1982 met een valse start, toen de 23-jarige Moreno mocht invallen bij Lotus en zich in Nederland niet wist te kwalificeren.
Daarna volgde een wisselvallige periode in de IndyCars en de Formule 3000. In die laatste klasse zorgde Moreno in 1988 eindelijk voor eerherstel door kampioen te worden.

Het leverde hem een Formule 1-zitje bij Coloni op, maar Moreno kwalificeerde zich voor slechts vier races.
Een jaar later ging het bij Eurobrun nog slechter: twee starts waren de magere oogst van bijna een heel jaar ploeteren.
Maar aan het eind van het seizoen kwam de verlossing: Moreno mocht dankzij zijn vriend en landgenoot Nelson Piquet de vrijgekomen Benetton van de geblesseerde Alessandro Nannini innemen.
Hij werd in Japan direct tweede en kreeg contractverlenging aangeboden.
In 1991 ging Michel Schumacher er echter met zijn plekje vandoor en Moreno was weer aangewezen op tweede- en derderangs materiaal.

Bij het hopeloze Andrea Moda kwalificeerde Moreno zich in 1992 maar één keer, en in 1995 kreeg hij bij het debuterende Forti Corse dankzij het ontbreken van voorkwalificaties in elk geval de kans om alle races te rijden. Stijf achteraan, dat wel.
In zijn laatste Grand Prix viel hij uit toen hij te snel de pitstraat inreed en tegen de pitmuur crashte.


Moreno probeerde het vanaf 1996 weer in Amerika, waar het in de IndyCars een stuk beter ging. Tot aan zijn laatste Indycar-race in 2007 pakte hij twee overwinningen en twaalf podiumplaatsen. Daarnaast reed Moreno alles wat los en vast zat: van Grand-Am tot GT’s en toerwagens in zijn thuisland Brazilië.

De emoties liepen hoog op toen Moreno in 1990 op Suzuka bij zijn eerste Grand Prix voor Benetton als tweede eindigde achter zijn vriend en teamgenoot Piquet. Het zal met zijn Braziliaanse afkomst te maken hebben, want ook na zijn eerste Indycar-zege, in 2000 in Cleveland, vloeiden de tranen.

In de 75 Grands Prix waarvoor Moreno zich probeerde te kwalificeren, lukte hem dat maar 41 keer. Geen wonder, aangezien zich aan het eind van de jaren tachtig en aan het begin van de jaren negentig soms meer dan dertig auto’s inschreven voor een race, terwijl er maar 26 mochten starten.
Bij de meeste teams waarvoor Moreno reed, had hij geen schijn van kans die horde te halen.