De geboortedag van Carel Godin de Beaufort

check die wagens. lijkt wel een beetje op the rocket van GT6.

Jupz, heb inmiddels in een ander topic een ode gebracht.

Toch is het ook de geboortedag van Mark Smith, een Amerikaanse coureur uit de jaren '90. Ik heb een leuk stukje voor de liefhebber hieronder geplaatst :

De meest voorkomende naam in de USA die nog nooit gestart is op Indy.

Vandaag is het de verjaardag van Mark Smith. Velen van jullie zullen niet weten wie hij is, wat hij gedaan heeft en waarom deze coureur zo speciaal is voor de Indianapolis 500 terwijl hij nooit gestart is voor deze race.

Er zijn een aantal tradities die al meer dan 100 jaar zich voordoen bij deze race. Neem een lokaal telefoonboek uit een plaats van meer dan 100.000 inwoners bij een willekeurige stad in de USA. Het grootste gedeelte van dit boek zal bestaan uit de achternaam Smith. Smith is een beetje wat De Jong en De Vries in Nederland is. De meest voorkomende achternaam.
Des te gekker is het, dat er nog nooit een coureur met de achternaam Smith zich heeft weten te kwalificeren voor de Indy 500. In Nascar hebben we Regan Smith gehad die zich voor de Brickyard 400 wist te kwalificeren, in MotoGP hadden we Bradley Smith en een verbastering van de naam Smith genaamd Schmidt (Sam) kwalificeerde zich allen voor een race op de Speedway.

Helaas voor de achternaam Smith, is dit in de historie van de 500 nog nooit voorgekomen. Mark Smith was een meer dan gemiddelde coureur uit de jaren '90. Hij was een van die jonge Amerikaanse coureurs die zich op de ladder richting de IndyCar Series presenteerde. Kampioen in Super V met een straatlengte voorsprong in 1989 en een frontrunner in de Indy Lights waar hij concurrentie had van Paul Tracy, Adrian Fernandez en Bryan Herta. Niet de minste coureurs in die tijd als het gaat om juniorenklassen.

Smith kreeg de kans bij Arciero in 1993 en behaalde 2 top 10 finishes uit zijn eerste 3 races. Toen kwam bump day op Indianapolis in 1993, de race waarin Arie Luyendyk pole scoorde. Met nog 15 minuten te gaan stond Smith safe in the field. Zijn uitdagers kwamen uit de hoek van Eddie Cheever en kampioen IndyCar 1992 Bobby Rahal. Beide hadden al de gehele maand problemen om op snelheid te komen. Smith maakte zich een kwartier voor tijd geen zorgen meer, hij zat ruim 'in the field' en bracht zijn tijd door in de garage achter Gasoline Alley.
Toen de wind ging liggen en de zon verscheen achter een wolkendek kwam er een soort van 'Happy Hour' op gang. De Tribunes op de voorkant van de frontstraight kwamen volledig op schaduw te staan en Cheever besloot opnieuw een poging, zijn 6e te wagen. Hij redde het met een ruime overtreffing van de gebumpte coureur Bobby Rahal. Smith kwam hierdoor laatste in lijn te staan. Met nog 6 minuten voor de shotgun te gaan kwam vanuit het niet Didier Theys met een backup car zich melden aan het einde van de pitstraat. Met precies genoeg Menthanol in zijn auto (de auto haalde de ingang van de pitstraat na de run maar net) nam Theys de baan. Hij bumpte met nog 1,5 minuut te gaan Smith van de laatste plaats.
Smith had geen opties meer over. Een kwartier eerder stond hij safe in het veld. Om 1 minuut na 6 was hij 1st alternative.

Een verhaal dat opnieuw duidelijk maakt dat er een 'curse of the Smith's' is. Van de hedendaags 766 gestartte coureurs die hebben gereden in de Indy 500 heet er geen 1 Smith. Gekke aan het hele verhaal is dat 1 van de minst voorkomende namen in de States, de naam Ongais, zich gewoon wel heeft weten te kwalificeren voor deze race. Een vreemde gewaarwording die nog tijden stand gaat houden. In de juniorenklassen is namelijk geen Smith te vinden. Sponsoren hebben Regan Smith (Nascar) bijna 5 miljoen Dollar geboden om mee te doen aan de 500. Smith weigerde want : " Je moet het lot niet tarten, zeker niet op Indianapolis, daar moet je de tradities respecteren". Zo blijft dit mysterieuze raadsel een van de tradities die men jaarlijks kan bespreken met al die Indy fans all over the world.

Leuk stukkie MSE. Met smaak zitten lezen :-)

Carel Godin de Beaufort: dé Nederlandse pionier in de F1, de eerste Nederlander die ooit punten wist binnen te halen!

Na zijn ongeluk werd hij bijzinnen en aanspreekbaar naar het ziekenhuis in Koblenz vervoerd. Er was daar geen dokter aanwezig en de chirurg was op vakantie, hij werd op een ziekenhuisbed gelegd; verder niks. De volgende ochtend toen zijn familieleden hem kwamen opzoeken was hij overleden, 30 jaren jong.

Rust in vrede Jonkheer.