Ricardo Zunino viert vandaag zijn 69ste verjaardag

De manier waarop Ricardo Zunino bij Brabham terecht kwam is nogal apart. In 1979 reed Brabham het grootste deel van het seizoen met de BT48, een auto die probeerde het concept van een wingcar met een V12 te verenigen. Dat was geen succes en voor de laatste races liet Bernie de experimentele BT49 inzetten, een auto die beter was als wingcar, maar de motor inwisselde voor een V8 Cosworth. Niki Lauda reed een paar rondjes met dat ding en liet op typische Lauda-wijze weten wat hij er van vondt. Hij stapte uit en stopte er direct mee. Later zei Lauda dat het ding hem aan de March auto's herinnerde waarin hij zijn carrière begon en waar hij geen enkel punt mee scoorde. Achteraf een behoorlijke inschattingsfout...

Zunino was in het publiek aanwezig als toeschouwer. Men kwam letterlijk vragen of hij zin ervaring met Formule 1 auto's had (die had hij, want hij reed dat jaar in het Brits F1 kampioenschap in een Arrows A1) en hoppakee, Brabham had zijn tweede rijder voor de laatste races. Piquet vond het niet erg om Zunino ook in 1980 naast zich te hebben, geen enkel gevaar op punten, maar na Frankrijk werd hij gedumpt voor Hector Rebaque, die wat meer geld op tafel legde.

Dan Gurney "Founder of All American Racers"

Begin dit jaar kwam het schokkende bericht, Dan Gurney Hall of Famer was niet meer. Meeste van ons kennen Gurney niet, weten niet echt wat en vooral wie hij was. Gurney was meer dan een coureur alleen.

Een absolute liefhebber van de sport die omstreeks midden jaren '60 samen met Carroll Shelby, een voormalige kippenboer uit Texas All American Racers zou oprichten. Onder werknaam Eagle (Chassis) bouwden zij meerdere winnende auto's in diverse race-klassen.
Samen met Harry Weslake en Aubrey Woods bouwde ze de een zeer krachtige 3.0 L V12 die perfect paste in hun Eagle Mk1. De resultaten kwamen sneller dan verwacht. Haalde All American Racers eerst nog punten tijdens hun 2e GP met een ietwat verouderde Inline 4 van Climax, na de doorontwikkeling van de Weslake won Gurney in 1967 de GP van Belgie in een ietwat uitgedund veld.

Deze overwinning betekende de laatste keer dat een driver-owner een GP zege pakte in de Formule 1. Het was na de non-championship Race of Champions de 2e zege voor Gurney in dat jaar. Een 3e plaats in Canada zorgde er voor dat er een 7e plaats werd behaald in het wereldkampioenschap.

Op Amerikaans gebied won All American Racers en hun Eagle liefst 51 wedstrijden in het CART circuit. Daaronder ook de overwinningen van Bobby Unser op Indy in 1968 en 1975, en de 1973 uitvoering met Gordon Johncock (Controversieel). In de jaren '80 maakte All American Racers de overstap naar het IMSA kampioenschap, als onderdeel van het fabrieksteam van Toyota. Dit partnership zou 20 jaar duren in alle vormen van autosport waarbij AAR betrokken zou zijn.
Zo reed de neef van Juan Manuel Fangio, genaamd Juan Manuel Fangio de 2e IMSA kampioenschappen bij elkaar. Ook Parnelli Junior Jones (PJ) reed met het legendarische nummer 98 (Dan Wheldon Indy 2011 Herta Autosport en Alex Rossi in 2016) zijn races in het nieuwe Eagle IndyCar chassis met Toyota krachtbron.
AAR was een ontwikkelingsteam voor het IndyCar project (zowel CART als later IRL) van Toyota. Waar Toyota in de Formule 1 nooit een winnende combinatie is geworden, was het dan in de States wel. Kampioenschappen en overwinningen werden bijgeschreven. Mede te danken aan het uitstekende ontwikkelingswerk van het team van Dan Gurney.

Dan Gurney heeft ook een Nederlandse link, onze eigen Jan Lammers reed in 1986 3 wedstrijden in de CART series met het legendarische startnummer 98. In Phoenix werd Jan 9e in Long Beach 14e (dit weekend weer op het programma met IMSA race) en voor de Indy 500 wist Jan zich niet te kwalificeren.

Het is jammer dat van het iconische duo Gurney en Shelby niets meer over is. Beide hebben een onuitwisbare indruk gemaakt op het gebied van Amerikaanse Autosport.

Er zijn 2 uitstekende boeken geschreven over alles wat met Eagle, Gurney en All American Racers te maken heeft. Karl Ludvigsen schreef in 1975 een boek dat herdrukt werd in de jaren '90 met de titel : The Fascinating story of the AAR racing Cars. In 2007 kwam John Zimmerman met het naslagwerk : Dan Gurney Eagle Racing Cars : The Technical History of the Machines Designed by and built by All American Racers.
Ik ben trots dat ik deze 2 boeken in mijn collectie heb, het zijn collectors items geworden in de race-wereld. Naar mijn idee zijn ze vast nog wel te koop op Amazon of Ebay, alleen zou ik zo 1,2,3 niet kunnen vertellen hoe de prijzen in elkaar zitten. Voor de fans die terug willen in de tijd en de pensioen gerechtigde leeftijd hebben behaald, deze boeken zijn absolute aanraders.