Dagboek uit de paddock: Grand Prix van Oostenrijk, dag 1

Donderdag 5.30 uur

Back-to-back races betekenen een reeks vroege starts en na slechts twee volledige dagen thuis ben ik klaar om te vertrekken richting mijn vlucht van Brussel naar Wenen, die om 6.45 uur vertrekt. Er is weinig verkeer en ik kom ruim op tijd op de luchthaven om te boarden. De enige hapering is dat de veiligheidssystemen op de luchthaven wederom 'Random Check' spellen als R E N C K E N: ik word tegengehouden en onderzocht, zoals vrijwel iedere keer dit jaar gebeurde als ik op het vliegveld was.

9.30 uur

Geland en huurauto opgehaald. De Red Bull Ring ligt zo'n 200 kilometer van Wenen - ik heb de keuze uit vier routes richting Spielberg, dat aan de voet van de Steiermarkse Alpen ligt: 11 uur lang met de auto; een vlucht naar Wenen, gevolgd door twee uur met de auto; een vlcuht naar Ljubljana in Slovenië en een rit van twee uur door de Alpen of de Karavanketunnel; of vliegen naar Frankfurt en overstappen op een vlucht naar Graz (op 60 kilometer van het circuit).

Door de jaren heb ik geëxperimenteerd met de eerste drie opties en ik vind mijn keuze voor vandaag nog steeds de meest efficiënte qua tijd en kosten, met de bonus dat ik maandag dezelfde reis terug kan maken. Vliegen naar Graz had me een autorit van twee uur in 35 graden bespaard in een (geüpgrade) Fiat 500 cabrio - maar ik durfde het dak niet te openen uit angst voor een verbrand hoofd.

11.30 uur

Aankomst op het circuit - voordat de eerste interviews beginnen.

Het mediacentrum geeft onovertroffen uitzicht met het bijkomende voordeel dat Red Bull er alles aan doet om de media gevoerd en blij te houden. De begane grond heeft de volledig restaurant met keuze uit verschillende salades, hoofdgerechten en toetjes - ik ga voor kippendijen met kerriesaus en rijst, gevolgd door romige bessenmousse en de verplichte Red Bull, maar dan wel met bitter lemon smaak.

13.00 uur

Ik loop door de ondergrondse passage en ik ben blij dat er niet alleen een muur als eerbetoon is ingericht de legendarische F1-coureur Niki Lauda met een collectie van 34 foto's die smaakvol het leven van een drievoudig wereldkampioen weergeven, maar ook dat er een Ferrari T1, het type waarmee de Oostenrijkse held in 1975 kampioen werd, in de paddock staat.

Daarna is het tijd voor de interviews en Pierre Gasly lijkt erg ontwijkend als ik vraag of hij zich zorgen maakt dat Red Bull hem terugzet of aan de kant zet, tenzij hij zijn vorm dramatisch verbetert - zoals met andere coureurs uit de groep in het verleden gebeurde. Tussen zijn woorden door hoor je heel duidelijk dat hij zich zorgen maakt.

Tijdens het rondlopen hoor ik dat er op vrijdagochtend om 9.00 uur een meeting zal zijn waar gesproken wordt of een terugkeer naar de 2018-specificatie van de constructie van de banden en compounds de show kan verbeteren - naar mijn mening vergelijkbaar met het introduceren van grotere/kleinere tennisballen of eisen dat de leidende speler midden in de Wimbledon-finale een schoen uit moet doen, alleen omdat de tussenstand 6-0 6-0 is.

Als het een team lukt om de banden voldoende te laten werken en acht races op rij te winnen, dan moet de rest dat ook kunnen, inclusief Ferrari - het team dat de grootste bonus krijgt - en Red Bull, wiens handicap meer lijkt op een gebrek aan vermogen dan op de degradatie van banden.

15.00 uur

De persconferentie van de FIA - en de meningen van de coureurs zijn verdeeld bij vragen over specificaties van de banden en hun rol in het maken van de reglementen. De sport is een warboel en dat komt vooral door haar drievoudige beleidsstructuur - de FIA, Liberty en de teams - en nu willen de coureurs ook hun stem laten horen. Wat is de volgende stap? Marshals en programmaverkopers een stem geven?

Wat mij betreft geeft Max Verstappen het beste antwoord tijdens het debat: "Misschien is het beter om de teams buiten de discussie te laten en te zeggen: 'dit zijn de reglementen en hier moet je het mee doen'."

16.00 uur

Meer interviews: ondanks de duidelijke druk op hemzelf en Ferrari is Sebastian Vettel verrassend levendig. Hij vertelt ons hoeveel hij van dit circuit houdt, maar dat het iets langer zou mogen zijn. Daarna zegt hij breed grijnzend: "Ik ben Duits, dus ik moet iets vinden om te kunnen bekritiseren..."

Na zijn sensationele race in Frankrijk is Lando Norris relaxed en vrolijk - de race die hij gereden heeft, heeft hem laten zien wat voor een mooie toekomst in de Formule 1 hij heeft.

17.30 uur

De eerste dag van de Oostenrijkse Grand Prix zit erop, ik pak in en vertrek naar mijn B&B, dat op 10 kilometer van het circuit in Rachau ligt. Het is goedkoop en vrolijk en beter dan op en naar moeten naar Graz. Een van de nadelen van circuits op het platteland, zoals deze, Paul Ricard en Silverstone, is de schaarsheid van accommodaties. Wat er wel is, is meestal onbetaalbaar voor de gewone mens. Als iemand dus een goede plek vindt, blijft hij daar hangen.

Het is te vroeg om in een restaurant te gaan eten en ik heb geen zin om na mijn check in nog een keer weg te moeten - en er is een zware onweersbui op weg - dus ik haal een menu bij McDonalds, open het dak terwijl het nog droog is en ik geniet bijzonder van een rustig ritje over rustige landweggetjes op een warme zomeravond.

Het leven is goed.