Dagboek uit de paddock: Grand Prix van Oostenrijk, dag 2

Vrijdag 7.00 uur

Wakker. Voor een seconde vraag ik me af waar ik ben: zelfs na meer dan 300 Grands Prix - en minstens 2000 nachten van huis met alle overige F1-reizen erbij - is er een raar gevoel van desoriëntatie, tot ik me realiseer dat het Hotel ABC in plaats XYX voor Grand Prix 123 is. En dat het vrijdag is, en dus een ietwat relaxte dag.

8.00 uur

Ik lees de kranten - zaken uit de echte wereld stapelen zich ontzagwekkend op op het moment dat ik mijn basis verlaat en dat moet opgelost worden, F1-weekend of niet. Passie drijft dit werk, maar de brandstof die het mogelijk maakt zijn de saaie dingen, van simpele uitgavenclaims tot complexe visa-procedures en nog 100 kleine dingen ertussen.

Het is opgelost, ik pak wat koffie en lees het nieuws van afgelopen nacht bij, zowel in de F1 als de echte wereld. Het lijkt erop dat we op tijd uit Paul Ricard vertrokken zijn, met voorspellingen van 43 graden in Nice. Hoewel het kwik hier rond de 35 graden zal aangeven, zijn de nachten in ieder geval redelijk koel (18 graden) door de hoogte en de omliggende bergen. Tijdens mijn rit op donderdag was er inderdaad sneeuw zichtbaar op de bergtoppen.

9.00 uur

Vertrek richting het circuit - het gesprek van de dag zijn natuurlijk de banden, of de Formule 1 wel of niet terugkeert naar de constructie van 2018 om de show te vergroten. In andere woorden: het inzetten van extreme maatregelen om de stoomwals van Mercedes te stoppen.

Een van de drijvende krachten achter de roep voor verandering is Red Bull-teambaas Christian Horner en ik vraag me af of dit gedreven is door een (veronderstelde) clausule in het contract van Max Verstappen, dat hem toestemming geeft om het team te verlaten als hij niet voor de zomervakantie wint. Nu Honda waarschijnlijk geen winnende motoren kan leveren voor eind juli en Mercedes in vorm is, waarom dan niet opfleuren door een variabele te introduceren en het te verkopen als 'goed voor de Formule 1'?

Ik peins over de uitslag en besluit dat het 5-5 wordt, omdat Mercedes (natuurlijk) tegen zal stemmen en de klantenteams (Racing Point en Williams) zullen volgen. McLaren heeft de huidige banden onder controle, dus dat maakt vier tegen verandering.

De reglementen vereisen een meerderheid van 70 procent voor de verandering, dus dat is uit de weg, maar stemt er nog een team tegen? Renault, wat liever verslagen wordt door klant McLaren dan door Ferrari of Honda aangedreven teams? Aan de andere kant zullen Ferrari en haar klanten (Haas en Alfa Romeo) voor de wijziging stemmen, net als de twee Red Bull-teams. Het zal dus 5-5 worden.

10.00 uur

Als ik het circuit bereik - ondanks speciale toegang voor pashouders is het verkeer langzaam, vooral door het aantal bussen met veelal Nederlandse kentekenplaten - krijg ik een WhatsApp-bericht: 5-5. De Formule 1 is zo voorspelbaar...

11.00 uur

Ik ga naar Williams - tijd voor een Brits ontbijt. Zoals gebruikelijk is het Full English, wat hard nodig is na mijn takeaway-burger van de avond ervoor. Ik kijk het begin van VT1 met een bord scrambled eggs en bacon en verwonder me over de layout van het circuit, dat natuurlijke contouren volgt. Vraag je je af waarom het spannende duels oplevert? Denk aan circuits dat een echte uitdaging zijn - Austin, Boedapest, Monaco, Spa en Suzuka - en allen hebben hoogteverschillen.

Denk dan aan Abu Dhabi, Bahrein en Shanghai: vlak en uitdrukkingsloos. Zit daar een moraal in?

13.00 uur

Tijd voor de persconferentie van de FIA en ik gooi een balletje op in alle gesprekken over de banden: als veranderingen aan de bandenspecificatie een magische uitwerking hebben, waarom gaan we dan niet voor een bandenoorlog? Verschillende fabrikanten brengen ten slotte verschillende filosofieën, wat het racen onvoorspelbaarder maakt.

Het panel wordt conservatief, met antwoorden over het gebrek aan testen onder de huidige reglementen. Hoewel ik weet dat het in de nabije toekomst niet gaat gebeuren - als het ooit gebeurt - accepteer ik nu argumenten niet. Tijdens de 'oorlog' tussen Bridgestone en Michelin betaalden zij de meeste kosten van de tests, terwijl de teams niet betaalden voor banden. Daarnaast schommelde het momentum vaker heen en weer dan nu.

15.30 uur

Na VT2 en opmerkelijke excursies van Valtteri Bottas, Sebastian Vettel en Max Verstappen - het vroeg einde van laatstgenoemde veroorzaakt een massale uittocht van zijn oranje geklede volgers - is het tijd voor de interviews. Er zit een klein gat voor het begin van de zittende sessies, dus ik praat bij met de promotors van de Duitse GP.

Ze vermoeden dat ze op 55.000 verkochte kaarten voor de racedag zitten en hopen de 60.000 te halen, maar ze geven toe dat ze de aantallen van Zandvoort, dat haar proces voor de kaartverkoop voor de race van mei 2020 al is begonnen, niet gaan halen. Zandvoort hoopt iedere dag 100.000 fans te trekken en als de vraag het aanbod overtreft - zoals wordt verwacht - treedt een loterijsysteem in werking. Wat als Max in ronde 1 crasht? Loopt het Oranje Legioen dan naar weg?

Dergelijk patriottisme is geweldig om te zien en doet me denken aan het tijdperk van Schumacher, toen meer dan 100.000 fans ieder jaar zowel de Nürburgring als Hockenheim bevolkten. Zo groot is de kracht van bijzondere coureurs van gepassioneerde landen.

19.00 uur

De dag is voorbij en ik vertrek naar het Bachwirt Restaurant voor een diner dat door Christoph Ammann, wiens bedrijf CAM de beveiliging bij alle Grands Prix doet, is georganiseerd. Als je ooit bij een GP geweest bent, heb je vast de blauw-geel geklede mensen gezien die passen en toegang controleren - dat is CAM.

Ik zit aan een tafel met Oostenrijkse journalisten, die Niki Lauda allen goed kenden. Tijdens het eten van gepaneerde kip - gevolgd door een lokaal dessert dat lijkt op cake met bessenmousse en ijs - vertellen ze mij verhalen over capriolen van deze geweldige man. Bijvoorbeeld: Niki wilde graag meevliegen met een volgeboekte reis waar geen kans op een stoel was, zelfs niet voor Oostenrijks bekendste persoon.

Geen probleem: Niki vraagt of hij de gezagvoerder mag spreken, laat zijn referenties als piloot zien en vraagt of hij mee kan vliegen op de schietstoel. "Geen probleem, meneer Lauda..."

23.00 uur

Na een hartelijke dank aan mijn gastheren, ga ik terug om mijn tweede dag in Spielberg op te sommen...