Dagboek uit de paddock: Grand Prix van Oostenrijk, dag 3

Zaterdag, 07.00 uur

Zoals altijd sta ik op en ik scan het dagelijkse nieuws en dat uit de F1: niet veel schokkends, met uitzondering van groter wordende suggesties dat Max Verstappen's contract bij Red Bull inderdaad een ontsnappingsclausule bevat die binnenkort gebruikt kan worden, tenzij het team weer gaat winnen. Mijn focus voor vandaag, zo besluit ik.

8.30 uur

Klaar om naar het circuit te vertrekken als ik gevraagd word andere gasten in mijn B&B te helpen wiens auto een lekke band heeft. Probleem opgelost en ik vertrek met twee van het groepje - Nederlanders en dus fanatieke Verstappen-supporters - terwijl de eigenaar van de auto naar het dorp gaat voor reparaties.

9.30 uur

Ondanks weinig verkeer - in tegenstelling tot vrijdag, dus de lokale autoriteiten lijken het probleem opgelost te hebben - betekent het incident een kleine vertraging voor mijn koffie-afspraak met vriend Dennis Dean, een Amerikaan die dit weekend de voorzitter van de F2- en F3-stewards is, veel ervaring heeft als F1-steward en toezichthouder bij land speed record-pogingen.

Ik benadruk dat het puur sociaal is, maar natuurlijk dwaalt het gesprek af naar recente gebeurtenissen in Montreal en Paul Ricard. We denken er hetzelfde over en zijn het eens dat de stewards in alle instanties - Dennis was er niet bij betrokken, maar volgde de gebeurtenissen op de voet - naar het reglement gehandeld hebben.

Naa rmijn mening is er een probleem met de perceptie: de stewards worden door fans gezien als onderdeel van de FIA, die de wil van de bazen opleggen. Klachten worden vaak uitgesproken met 'de FIA dit...' en 'de FIA dat...', terwijl het panel met stewards volledig onafhankelijk opereert, waarbij er geen officials van de FIA in de ruimte zijn tijdens hun zittingen. Wedstrijdleider Michael Masi komt het dichtste bij de stewards als hij een incident naar ze doorverwijst.

Vergelijk het met het WK voetbal: de scheidsrechters straffen spelers, maar er zijn geen suggesties dat 'de FIFA dit of dat' gedaan heeft. Zo zit het bij F1-stewards ook: ze zijn en opereren volledig onafhankelijk, zonder agenda.

10.00 uur

Ontbijt bij Ferrari - eigenlijk bij Philip Morris, aangezien de sponsor de media hospitality verzorgt. Ik neem typisch continentaal eten: fruit, yoghurt en taartjes met thee.

Daarna duik ik in het verhaal over Verstappen en ontdek via bronnen zowel binnen het kamp van de coureur als Red Bull dat de 'vertrekclausule' bestaat. Interessanter is dat Sebastian Vettel, die nooit helemaal content leek in het rood, dit weekend vaak gezien is in het Holzhaus van Red Bull, waarbij hij meerdere hoge leden binnen het team sprak. Ferrari-teambaas Mattia Binotto zou ook een bezoek gebracht hebben, wat het verhaal versterkt...

Kan het zijn dat Red Bull Verstappen - wie nooit een Red Bull Junior was en dus de voorwaarden van zijn contract kon bepalen - verliest aan Ferrari voor 2020 en hoopt de schade te beperken door Vettel te overtuigen de omgekeerde weg te bewandelen? Dat lijkt het meest waarschijnlijke scenario, vooral omdat Mercedes, Verstappens enige andere potentiële landingsplaats, zich nog niet aan de Formule 1 verbonden heeft na 2020.

11.00 uur

Ik hoor dat Hanoi onder enorme druk staat om haar circuit en de faciliteiten op tijd af te ronden voor april volgend jaar. Gevraagd of het stratencircuit op tijd klaar zal zijn voor een race in mei zegt mijn bron: "Het zal moeten." Zal de rest van de F1-infrastructuur dan afgerond zijn? Hij staart voor zich uit...

12.00 uur

VT3 en het is duidelijk dat dit circuit veeleisender is dan Paul Ricard een week geleden. Het zou een goede race moeten worden - precies wat de F1 nodig heeft na de saaie race van vorige week.

Kijkend naar de sessie verwonder ik me over de locatie en ik hink op twee gedachten over of Spa of Red Bull Ring de beste setting heeft. Patriottistisch gezien kies ik voor de eerste, maar slechts met een haardikte verschil. Dat gezegd hebbende heeft dit circuit veel betere faciliteiten, zoals past bij een circuit dat uiteindelijk eigendom is van een van de meest succesvolle ondernemers van deze eeuw, Dietrich Mateschitz.

13.00 uur

Ik ga naar beneden voor de lunch: gehaktballen op aardappelpuree met jus en gebakken uien, gevolgd door taart, vanillesaus en bessenmousse. Simpel, maar heerlijk.

Daarna struin ik door de paddock, waarbij ik flarden probeer op te vangen. Niets concreets, maar kleine beetjes die uiteindelijk samen kunnen komen en een inhoudelijk sterk verhaal kunnen opleveren. Ik hoor bijvoorbeeld dat de aandelen van Niki Lauda in Mercedes, zo'n 10 procent, verkocht zijn (of gaan worden) aan een partij die niet betrokken was bij de oorspronkelijke onderhandelingen. Als ik dit later voorleg aan Toto Wolff, ontkent hij, hoewel hij dat pas doet na een paar seconden stilte. Laten we afwachten...

15.00 uur

Kwalificatie. Het is niet nodig verder uit te wijden over de sessie, waar al veel over gezegd is. Het aantal incidenten en controversiële momenten versterkt echter mijn mening dat we een opwindende race gaan krijgen.

16.00 uur

Tijd voor de interviews en ik pak onder andere de Toro Rosso-coureurs en Pierre Gasly op, gevolgd door McLaren en daarna Mercedes met Valtteri en Toto - waar ik mijn vraag over de '10 procent' stel. Gevraagd over de kansen dat Verstappen zich bij Mercedes voegt, zegt Toto dat het beleid van het team is om prioriteit te geven aan haar huidige line-up - inclusief reserve Esteban Ocon - en ik gok dat Mercedes niet wil dat de Nederlander aan de stoelpoten van Lewis Hamilton gaat zagen.

Stel je voor dat deze twee teamgenoten zouden zijn.

19.00 uur

De interviews zitten erop en ik geniet van een kom noodles met bolognaise-ragout in de mediakantine, voordat ik inpak en terugkeer naar mijn B&B. Zondag zal het uitchecken met zich meebrengen, want ik overnacht in Wenen. Ik moet dus inpakken, me klaar maken voor een vroege start van de racedag op een echt klassiek circuit.