Achtergrond: Het hoger beroep in de F1: de drie meest opmerkelijke voorbeelden

Red Bull Racing tekent vandaag officieel hoger beroep aan tegen de straf die Lewis Hamilton kreeg na zijn touché met Max Verstappen tijdens de Grand Prix van Groot-Brittannië. Red Bull wil met nieuw bewijs aan de FIA laten zien dat Hamilton een zwaardere sanctie verdient dan de gegeven tijdstraf van 10 seconden. Of de uitkomst in het voordeel uitvalt voor het team van Max Verstappen is afwachten.

Het is zeker niet eerste keer, maar ook zeker niet de laatste keer dat teams, renstallen of de FIA in beroep gaan na een beslissing in een wedstrijd of daarbuiten. Hieronder de drie meest opmerkelijke 'rechtzaken' uit de Formule 1.

Wat is nou 1 centimeter?
Het F1-circus was in 1999 voor de allereerste keer in Maleisië. Michael Schumacher maakte zijn comeback. De coureur uit Kerpen was hersteld van een beenbreuk, opgelopen na een zware crash op Silverstone drie maanden eerder. Shumi was op dringend verzoek van Ferrari-president Luca di Montzememolo teruggekeerd om teamgenoot Eddie Irvine te helpen aan de rijderstitel. De Noord-Ier stond namelijk tweede in het kampioenschap met maar twee punten achterstand op Mika Hakkinen. 

Schumacher stelde op het circuit van Sepang Ferrari absoluut niet teleur. Op zaterdag verpulverde hij het hele veld in de kwalificatie met bijna een seconde voorsprong op Irvine die tweede werd. Op zondag dicteerde de Duitser de gehele wedstrijd en liet zijn Noord-Ierse teamgenoot de race winnen in belang van het kampioenschap. Daarnaast hield Der Michael titelfavoriet Mika Hakkinen achter zich. Hierdoor kwam Irvine aan de leiding met nog één race voor de boeg. De rijderstitel lag sinds 1979 weer voor het grijpen.

In het Ferrari-kamp heerste na afloop van de wedstrijd een jubelstemming, maar dat duurde niet voor lang. De wedstrijdleiding diskwalificeerde beide Ferrari's vanwege illegale bargeboards. Deze vleugels aan de zijkant van de wagen, die zorgen dat de luchstroom rondom de wagen beter wordt geleid, waren 1 centimeter (!) te kort. Ferrari kwam van de hemel in de hel terecht.

Door deze diskwalificatie van Ferrari werd Hakkinen automatisch wereldkampioen. Het knotsgekke seizoen van 1999 eindigde in een anti-climax.

Bernie Ecclestone, de commerciële rechtenhouder van de koningsklasse, vond deze diskwalificatie zeer slechte reclame voor de sport. Die zag door deze beslissing van de stewards een prachtige finalerace, inclusief alle media-aandacht, door het putje wegspoelen. Max Mosley, de baas van de FIA verklaarde dat het de regels waren en dat bij dit soort besluiten niet wordt gekeken naar de gevolgen.

Ferrari ging logischerwijs in beroep tegen de straf. Op de vrijdag na de Grand Prix werd in Parijs bij het internationale hof van de FIA opnieuw gekeken naar de zaak. Het hof draaide de diskwalificatie terug vanwege te onduidelijke regels en de verkeerde manier van meten. De Scuderia mocht de dubbelzege houden en daardoor bleef Irvine op poleposition om de titel binnen te slepen. Ecclestone... ...die kreeg zijn gedroomde finale. 

Wedstrijdleiding zwicht voor Brits publiek
Niki Lauda, de wereldkampioen van 1975, was met zijn Ferrari ook de grote favoriet in 1976. Het seizoen begon welvarend voor de uitgesproken Oostenrijker, maar hij kreeg steeds meer te duchten van McLaren-coureur James Hunt. De volgende confrontatie was op Brands Hatch in Engeland.

In de kwalificatie stonden beide titelkemphanen op de eerste startrij. Na de start ontstond veel chaos. De teamgenoot van Lauda bij Ferrari, Clay Regazzoni, probeerde vanaf de tweede startrij de leiding over te nemen, maar dat ging mis. De Zwitser spinde na een tik tegen Lauda. Hunt en Jacques Laffite, die in de Ligier-Matra rondreed, konden Regazzoni niet ontwijken. De wedstrijdleiding moest de Grand Prix tijdelijk staken vanwege al het puin op en rondom de baan.

Hunt, Reggazoni en Laffite stapten over in de reservewagen om weer te mogen deelnemen aan de race. Maar de stewards staken daar een stokje voor. Die zeiden dat alleen coureurs die de eerste ronde hadden voltooid de reservewagen mochten gebruiken. Hierover ontstond discussie en dat gaf McLaren de tijd om de orginele racewagen van Hunt te repareren. De wedstrijdleiding liet de populaire Engelsman toch weer toe op de grid, mede door druk van het thuispubliek. Regazzoni en Lafitte startten in de reservewagen, maar wisten op voorhand dat dit zou leiden tot een diskwalificatie.

Uiteindelijk kwam Hunt kwam als eerste over de finish en dat leidde tot een protest van Ferrari, Tyrrell en Copersucar, die baat hadden bij een diskwalificatie voor Hunt. Volgens deze teams had de Brit nooit mogen herstarten, omdat de McLaren-coureur de eerste ronde niet had afgemaakt. Na een bespreking van drie uur met de wedstrijdleiding bleef de eindklassering onveranderd. Hunt mocht zijn zege en belangrijke wk-punten houden.

Ferrari was nog steeds verbolgen en ging in beroep bij de RAC, het bestuursorgaan van de autosport in Groot-Brittannië. Een paar weken na de Britse GP vond een meeting plaats in Londen waar het Italiaanse team opnieuw vertelde dat Hunt de eerste ronde niet had afgemaakt en daarom niet had mogen deelnemen aan de herstart. RAC vond dat Hunt nog deelnam voordat de rode vlag werd gezwaaid en wees het het beroep af.

Ferrari gaf niet op en ging ditmaal naar de FIA om gelijk te halen. Het beroep werd in Parijs gehouden. De Scuderia bracht naar voren dat de auto van Hunt door zijn monteurs was geduwd voordat de race was stopgezet. Tijdens de race is hulp op de baan van buiten de cockpit niet toegestaan. McLaren ontkende deze aantijging en zei dat de monteurs dit deden na het zwaaien van de rode vlag. De FIA stelde Ferrari in het gelijk en Hunt moest alsnog zijn zege afgeven aan titelconcurrent Lauda. De Brit werd uit de uitslag geschrapt.

Spygate: FIA laat McLaren niet ontsnappen
Het seizoen 2007 was regelrecht een Hollywood-script. McLaren-coureur Lewis Hamilton vocht als debutant tegen teamgenoot Fernando Alonso en Ferrari-coureur Kimi Raikkonen om de titel. Met name de interne strijd tussen Hamilton en Fernando zorgde voor veel intriges en controverses op en naast de baan. 

Naast dit boeiende gevecht binnen beide McLaren-pitboxen, stapelden gedurende het seizoen ook donkere wolken boven het legendarische Britse team. Een van hun medewerkers, engineer Mike Coughlan, had zeer vertrouwelijke technische informatie in handen gekregen over Ferrari. Het was van een ontevreden teamlid van de Scuderia, Nigel Stepney. 

De zaak kwam aan het licht nadat de vrouw van Coughlan, Trudy, betrapt was bij een kopieerzaak. Een oplettende werknemer bij deze copy store zag dat het geheime documenten waren van Ferrari en lichtte de renstal meteen in. McLaren kreeg lucht van de zaak en zette Mike Coughlan uit voorzorg op non-actief, op hetzelfde moment dat Stepney bij Ferrari zijn spullen moest pakken. 

De FIA vertrouwde de zaak niet en startte een onderzoek. McLaren werd op het matje geroepen voor een hoorzitting begin juli. Na het verhoor gooide McLaren snel een persbericht eruit om verdere schade te voorkomen. Het team beweerde dat alleen Mike Coughlan wist van de Ferrari-documenten.

Ongeveer een week daarna maakte de FIA bekend dat Stepney en Coughlan meerdere malen contact hadden gehad. Het autosportorgaan achtte McLaren schuldig aan het in bezit hebben van de onregelmatig verkregen documenten. De FIA  deelde geen straf uit, maar bij nieuw bewijs had de had de federatie de mogelijkheid om dat alsnog te doen.

McLaren-teambaas Ron Dennis hoopte dat deze controverse met een sisser afliep, maar kwam toch van een koude kermis thuis. De FIA kreeg nieuw bewijs in handen en riep verschillende coureurs en teammedewerkers van Ferrari en McLaren op om te getuigen. Ook Lewis Hamilton moest komen opdraven. Teamgenoot Alonso had al een statement ingeleverd en was al richting Spa-Francorchamps voor de volgende Grand Prix.

De hoorzitting in Parijs liep erg uit. Pers en geïnteresseerden wachtten in spanning af wat de uitkomst zou worden. Na talloze uren kwam het orgaan eindelijk met een uitspraak: McLaren werd uit het constructeurskampioenschap gehaald en toekomstige resultaten in het seizoen telden niet meer mee. Ook moest de renstal een boete betalen van 100 miljoen dollar. De rijders van Ron Dennis mochten wel hun punten en kansen op de rijderstitel behouden na hun coöperatieve medewerking in het onderzoek. 

McLaren bleef volhouden dat geen enkele technische informatie over Ferrari voor eigen gewin was gebruikt. De renstal accepteerde ondanks een verschil van inzicht de opgelegde straf.