Sebastian Vettel: van wonderboy tot wereldkampioen, veteraan en activist

Vijftien jaren, vijf maanden en zes dagen. Zo lang heeft Sebastian Vettels carrière als Formule 1-coureur geduurd. Begonnen als talent bij BMW Sauber, opgestapt via Toro Rosso om viermaal wereldkampioen te worden bij Red Bull, net tekort komende voor een stunt bij Ferrari zwaait de inmiddels 35-jarige Duitser af als coureur van Aston Martin.

Voor de nieuwe Formule 1-kijker klinkt het haast als waanzin, maar Vettel gold in de beginjaren van het vorige decennium als graadmeter in de Formule 1. Als razendsnelle twintiger reeg de talentvolle Duitser polepositions en overwinningen aaneen – in het seizoen 2013 won-ie uit negentien starts liefst dertienmaal, een F1-record dat pas dit jaar door Max Verstappen werd overtroffen.

In recente tijden bleek Vettel niet onmisbaar op de baan, maar liet hij zich voornamelijk naast de baan gelden. De viervoudig wereldkampioen baarde opzien door steeds vaker maatschappelijke betrokkenheid te tonen. Van wonderboy tot wereldkampioen en van veteraan tot activist: GPToday.net belicht de memorabele Formule 1-carrière van een legende.

Wonderboy

Negentien jaar en drieënvijftig dagen. Anno 2022 is het niet verbazingwekkend, in 2006 is het piepjong. Als derde rijder van BMW Sauber mag Sebastian Vettel de F1.06 van dat jaar aan de tand voelen op het circuit van Istanbul Park in Noordwest-Turkije. Dat Vettel er zin in heeft, blijkt al bij het uitrijden van de pitstraat. Negen seconden na het allereerste begin van zijn Formule 1-carrière heeft de hongerige jongeling zijn eerste snelheidsovertreding aan de broek: 64 waar 60 is toegestaan.

BMW Sauber-teambaas Mario Theissen onderkent de snelheidsdrang van zijn pupil, al toetst de Duitse chef zijn beoordeling voornamelijk op wat er óp het circuit gebeurt. Daarop rijdt Vettel in de tweede trainingssessie de snelste rondetijd. ‘Die BMW is ultralicht’, wordt er in de paddock gefluisterd – maar als Vettel tijdens beide vrije training voor de Grand Prix van Italië het kunstje herhaalt, weet men dat de Duitse testrijder van BMW Sauber niet zomaar een voorbijganger is.

Als Robert Kubica zich met een rotvaart in de betonnen muur van het Circuit Gilles Villeneuve boort, zijn voet kneust en zodoende de Amerikaanse GP van 2007 moet overslaan, mag Vettel zijn F1-racedebuut maken. De Duitser bekroont zijn eerste start met een achtste finishplaats, om zodoende direct een WK-punt te scoren. Na het ontslag van Scott Speed mag Vettel vanaf de zomermaanden het tweede Toro Rosso-zitje innemen. Het wonderkind groeit uit tot een tovenaar.

Wereldkampioen

In zijn eerste volledige seizoen rijdt Vettel de sterren van de hemel. Hij wint zowaar op Monza, nadat hij in een verregende kwalificatie al de toon heeft gezet door poleposition te rijden. Het levert de Duitser een promotie naar Red Bull Racing op. In zijn eerste seizoen van dienstverband aldaar (2009) wint Vettel vier wedstrijden en wordt hij vicekampioen, om in 2010 een gooi naar de titel te doen. Die lijkt – ondanks een scheepslading aan polepositions – aan zijn neus voorbij te gaan.

Tot de laatste wedstrijd, in Abu Dhabi, zich ontvouwt tot een moderne klassieker. Waar titelrivalen Mark Webber en Fernando Alonso verzuipen, daar rijdt Vettel naar een snaarstrakke zege én een onverwachte titelwinst. Een jaar later laat hij er geen gras over groeien: in 2011 domineert Vettel, op weg naar wereldtitel nummer twee.

De concurrentie zit niet stil en dus wordt het seizoen 2012 bijzonder spannend. Lange tijd kijkt Vettel vanaf een afstandje toe, om in het Aziatische vierluik van september en oktober keihard toe te slaan. Een achterstand van ruim veertig punten verdwijnt als sneeuw voor de zon en na wederom een knettergekke slotrace – waarin Vettel met zijn hakken over de sloot genoeg punten scoort, ondanks dat hij in een kapotte wagen rondrijdt – kroont de Duitser zich voor de derde achtereenvolgende keer tot wereldkampioen. Een jaar later, het is inmiddels 2013, wint Vettel alles wat los en vastzit om in 2011-stijl naar een vierde titel te sjezen.

Veteraan

Hij is nog maar 26 jaar oud, heeft minder races gereden dan bijvoorbeeld Nico Rosberg en Felipe Massa, maar mag zich in 2014 al een heuse veteraan noemen. Met ontzagwekkende aantallen van 39 zeges en 45 polepositions in slechts 119 Grand Prix-starts is Vettel dé graadmeter van de Formule 1, de te kloppen rijder.

Geklopt wordt-ie zeker. En hoe. In 2014 komt de Duitse veelvraat er totaal niet aan te pas. Goed, de Red Bull RB10 is een ramp op wielen, maar nieuwbakken teammaat Daniel Ricciardo krijgt het ding wél aan het werk en wint nota bene drie races. Aan het einde van het jaar ruilt Vettel de Red Bull-familie in voor het rood van Ferrari, in een Schumacheresque move om die vijfde wereldtitel binnen te slepen.

In 2015 en (vooral) in 2016 blijkt Mercedes te sterk. Vettel mag enkel wat kruimels oprapen door in 2015 drie races te winnen. In 2017 zet de Duitser sterk aan. In de zomerstop leidt hij het wereldkampioenschap, maar een zwakke slotfase doet de titels bij Hamilton en Mercedes belanden. Het seizoen 2018 is wat dat betreft een directe kopie van 2017: wederom starten Vettel en Ferrari sterk, zijn de Tifosi hoopvol, maar eindigt het seizoen met een kater en een tweede plaats.

Activist

Gaandeweg rijdt Vettel achteruit. Zijn nieuwe Ferrari-teammaat, Charles Leclerc, is de toekomst van de Scuderia en worden geen stoelen of banken onder geschoven. Vettel toont zijn klasse nog eenmaal in Canada, waar hij door een tijdstraf van de overwinning wordt beroofd, en profiteert in Singapore als Leclerc op de verkeerde strategie staat. Na meerdere aanvaringen met Leclerc krijgt Vettel in de verlengde winterpauze van 2019-20 te horen dat er vanaf 2021 geen plek meer voor hem zal zijn bij Ferrari.

In zijn laatste Ferrari-jaar maakt Vettel een ongeïnteresseerde, haast uitgebluste indruk – en ook bij zijn nieuwe werkgever Aston Martin is die briljante, hongerige veelvraat van weleer zelden aanwezig. Vettel richt zich steeds meer op activisme. Hij dost zich middels het helmdesign uit naar verschillende maatschappelijk besproken onderwerpen, geeft te kennen zich meer met het klimaat te willen bemoeien en stelt geregeld vragen over het mentale wel en wee van zijn conculega’s.

Op 28 juli jongstleden komt het hoge woord eruit: Sebastian Vettel houdt het voor gezien, hij hangt zijn helm – in ieder geval voor nu – aan de wilgen. Met 299 Grand Prix-starts, 53 zeges, 57 polepositions, 38 snelste raceronden, 122 podiumplaatsen, 3.098 WK-punten en vier wereldtitels heeft hij het voorwaar niet slecht gedaan. Danke, Seb!