Jaaroverzicht Formule 2: Leclerc op dominante wijze naar kampioenschap en Formule 1

De GP2 Series ging met aanvang van het seizoen 2017 over in het FIA Formula 2 Championship. Debutant Charles Leclerc zette het seizoen naar zijn hand en werd overtuigend kampioen. Nyck de Vries debuteerde ook, eindigde het seizoen als zevende en had in Monaco zijn hoogtepunt met een zege in de sprintrace.

Het eerste seizoen onder de naam Formule 2 ging van start tussen 14 en 16 april in Bahrein, met veel debutanten waar wat van verwacht werd. Zo stapten de nummers één en drie van het GP3-kampioenschap van 2016, Charles Leclerc en Antonio Fuoco, in bij regerend kampioen Prema. Alexander Albon werd met ART Grand Prix tweede in de GP3 en kwam in de Formule 2 weer voor dat team uit, terwijl Nyck de Vries instapte bij Rapax. De overige debutanten waren Ralph Boschung (Campos Racing) en de voor MP Motorsport uitkomende Sergio Sette Camara.

Ronde 1: Bahrein

In Bahrein was het Leclerc die de hooggespannen verwachtingen waar kon maken. De Monegask trainde zich naar de pole voor de hoofdrace, waar hij De Vries naast zich zou vinden op de startopstelling. Beiden zouden de zege niet binnenhalen: die was voor Artem Markelov, die door zuinig te zijn op zijn banden Norman Nato en Leclerc kon achterhalen en passeren. In de sprintrace was er echter niemand opgewassen tegen de Prema-coureur. Na het maken van een extra pitstop kwam Leclerc achter leiders Luca Ghiotto en Oliver Rowland terecht, maar in de laatste ronde wist hij beide heren te passeren. Ondanks dat De Vries in de races niet mee kon vechten om het podium, wist hij met een tiende en een zesde plaats wel in beide races punten te scoren.

Ronde 2: Barcelona

Leclerc arriveerde als kampioenschapsleider in Catalonië voor het tweede F2-weekend en hij liet in de kwalificatie wederom zien de te kloppen man te zijn. Hij was de snelste in de kwalificatie en pakte redelijk onbedreigd zijn tweede zege, nadat hij alleen in de eerste ronde echt tegenstand kreeg. Met Ghiotto en Rowland op het podium was de top drie hetzelfde als tijdens de sprintrace in Bahrein. Nicholas Latifi leek de sprintrace in Spanje te gaan winnen, maar een uitstapje door het grind in de slotfase zorgde ervoor dat Nobuharu Matsushita de zege in de schoot geworpen kreeg. Ook Rowland kon de Canadees nog passeren. De Vries kwalificeerde zich knap naar een derde plaats, maar een tiende plaats in de hoofdrace en een uitvalbeurt in de sprintrace waren daarna toch enigszins tegenvallend.

Ronde 3: Monaco

Het derde weekend vond plaats in Monaco, de thuishaven van Leclerc. Het werd echter een rampweekend voor de Prema-coureur: hij scoorde zijn derde pole op rij, maar in beide races viel hij uit. Rowland profiteerde optimaal van de pech van Leclerc en won de hoofdrace, gevolgd door Markelov en Matsushita. De Vries werd zevende en mocht zodoende de sprintrace aanvangen vanaf de tweede plaats. Bij de start passeerde hij teamgenoot Johnny Cecotto junior, om daarna onbedreigd zijn eerste F2-zege te pakken. Cecotto voltooide de dubbelslag voor Rapax, met Gustav Malja als derde podiumklant.

Ronde 4: Azerbeidzjan

De kwalificatie voor het vierde weekend in Bakoe was weer een Leclerc-feestje. De Monegask pakte zijn vierde pole op rij, en wist een bijzonder chaotische hoofdrace daarna ook winnend af te sluiten. Tussen alle crashes en safety car-fases door behaalde De Vries zijn tweede podium, met Latifi op de derde podiumplaats. In de sprintrace was er minder geluk voor Leclerc en De Vries. De Nederlander viel uit vanaf de tweede positie, terwijl Leclerc door een tijdstraf de overwinning misliep. Norman Nato erfde zodoende de eerste plek, met wederom Latifi als derde.

Ronde 5: Oostenrijk

Ook in Oostenrijk ging Leclerc door waar hij gebleven was. In de kwalificatie was er pole position nummer vijf, en ook in de hoofdrace was het Leclerc op het bovenste treedje van het ereschavot. Hij moest in de slotfase wel de sterk opkomende Latifi van zich afhouden, nadat de DAMS-coureur voorbij was gegaan aan Fuoco, die op de Red Bull Ring zijn eerste podiumplaats behaalde op de Red Bull Ring. Markelov verzilverde zijn eerste startplaats in de sprintrace optimaal. Hij zegevierde voor de tweede keer dit jaar en bleef Albon en Rowland voor. Leclerc viel uit in de tweede race, iets wat ook het lot van De Vries was. De Nederlander pakte in de hoofdrace ook slechts een dertiende plaats, omdat hij bij de start op de grid bleef staan.

Ronde 6: Groot-Brittannië

Zes weekenden en zes pole positions: ook op Silverstone stond er geen maat op Leclerc in de kwalificatie. De Prema-coureur was ook overduidelijk de snelste in de hoofdrace. Hij eindigde ruim acht seconden voor Nato en Rowland, ondanks een rokende auto en een verdwenen spiegel. De sprintrace was een prooi voor Latifi, die na enkele podiumplaatsen eindelijk een zege wist te pakken. Door een late satefy car moest de Canadees zich nog verdedigen ten opzichte van het Russian Time-duo Ghiotto en Markelov, die de rest van het podium opvulden. De Vries kon door een probleem niet starten in de hoofdrace, maar een inhaalrace in de sprintrace bracht hem nog een zevende plaats en twee punten.

Ronde 7: Hongarije

Bijna scoorde Leclerc zijn zevende pole position op een rij, maar een diskwalificatie gooide roet in het eten voor de Monegask. DAMS-rijder Rowland kreeg zo de pole in de schoot geworpen, en dat buitenkansje wist hij te benutten. Hij pakte achter de safety car zijn eerste zege van het seizoen, voor teamgenoot Latifi en De Vries. De sprintrace was een prooi voor Matsushita, die optimaal profiteerde van de matige starts van de coureurs op de eerste startrij. Overtuigend bleef de Japanner vervolgens Ghiotto en wederom De Vries voor.

Ronde 8: België

Na de zomerstop ging Leclerc verder met waar hij voor de pauze gebleven was: pole positions scoren. Die wist de Monegask dominant om te zetten in een zege tijdens de hoofdwedstrijd, maar een diskwalificatie zorgde ervoor dat hij de winst kwijtraakte. Die eer was uiteindelijk voor Markelov. Omdat de als derde geëindigde Oliver Rowland ook uit de resultaten geschrapt werd, bezetten de Italianen Ghiotto en Fuoco de resterende podiumplaatsen. In de sprintrace was er succes voor MP Motorsport, want Sette Camara pakte zijn eerste zege in de Formule 2. In de spannende race bleef hij De Vries nipt voor, terwijl de derde positie voor Ghiotto was.

Ronde 9: Italië

Voor het eerst dit seizoen pakte iemand anders dan Leclerc pole position op basis van snelheid: Matsushita was de snelste in de kwalificatie. In de natte hoofdrace wist hij echter geen vuist te maken ten opzichte van De Vries en Leclerc, die rondenlang de eerste posities bekleedden. Doordat ze in de laatste ronde met elkaar in aanraking kwamen, kwam Ghiotto op Monza als eerste over de streep. Hij verloor zijn zege door een tijdstraf, opgelopen door het afsnijden van de eerste chicane, waardoor Fuoco de winst behaalde. Matsushita werd tweede, voor Latifi. In de sprintrace nam Ghiotto revanche door de winst te pakken, voor Sette Camara en Fuoco. De Vries moest in de korte race van achteren komen en geraakte uiteindelijk niet verder dan de twaalfde stek.

Ronde 10: Jerez

Leclerc kon zich in Jerez al laten kronen tot kampioen en hij startte het weekend met pole position in de hoofdrace. Daarin leek hij op weg naar een dominante zege, maar na een late safety car-fase moest de Monegask zich met hand en tand verdedigen ten opzichte van Rowland, Fuoco en Latifi. Dat deed hij met verve, zodat Leclerc zich kon laten uitroepen tot eerste kampioen in de Formule 2 nieuwe stijl. In de sprintrace, met Markelov, Latifi en Rowland op het podium, kwam Leclerc niet verder dan een zevende plaats. De Vries had een lastig weekend in Zuid-Spanje, met een dertiende plaats in de hoofdrace en een zesde positie in de korte race op zondag.

Ronde 11: Abu Dhabi

Ook de hoofdrace op het Yas Marina Circuit had weer enkele dramatische elementen. Markelov startte de race op zaterdag van pole position en werd uiteindelijk ook als winnaar geklasseerd, maar niet voordat de overtuigende winnaar Rowland gediskwalificeerd werd. Leclerc eindigde eigenlijk als vierde, maar kreeg de tweede plaats nadat ook de oorspronkelijke nummer drie Fuoco uit de uitslag gehaald werd. Ghiotto kreeg de derde plaats toegewezen, voor De Vries. In de sprintrace leek Albon zijn eerste zege te pakken, maar na een knappe inhaalrace wist Leclerc hem in de laatste ronde te passeren. De laatste podiumplaats was Latifi, terwijl De Vries de seizoensfinale afsloot op de negende plaats.

Statistieken

Top 10 kampioenschap

Top 5 teams

Zeges

Podiums

Pole positions

Snelste ronden