Special: Nick Heidfeld, The Comeback Kid

Nick Heidfeld’s Formule 1-carrière zit er nog altijd niet op. Nadat hij vorig jaar enkele races bij Sauber mocht rijden zat de Duitser voor komend seizoen zonder stoeltje. Heidfeld heeft letterlijk geluk bij een ongeluk doordat Lotus Renault hem heeft aangewezen als vervanger van Robert Kubica. Het is niet de eerste keer dat Heidfeld’s carrière er bijna op zat.

Nick Heidfeld begon zijn carrière in de Formule 1 in 2000 bij het team van Prost. De Duitser deed dit met steun van fabrikant Mercedes. Een jaar eerder was Heidfeld namelijk kampioen geworden in de Formule 3000 met het juniorteam van Mercedes. Teamgenoot van Heidfeld in zijn eerste seizoen was de ervaren Jean Alesi.

Heidfeld begon nog goed aan het seizoen, maar uiteindelijk liep het hele jaar uit op één grote teleurstelling. De Duitser scoorde geen enkel punt en kwam in tien van de zestien verreden races niet aan de finish. Peter Sauber, die wordt gezien als een goede talentscout, zag wel wat in Heidfeld en gaf de Duitser een contract voor 2001. Hij bloeide helemaal op en samen met nieuwe teamgenoot Kimi Raikkonen werd het een goed seizoen voor Sauber. Heidfeld eindigde als achtste in het kampioenschap met twaalf punten en ondanks dat hij drie punten meer scoorde dan Raikkonen werd hij gepasseerd door McLaren-Mercedes. Het Britse team koos Raikkonen als vervanger van Mika Hakkinen en liet nota bene de door Mercedes gesteunde coureur links liggen.

In 2002 reed Heidfeld dus wederom voor Sauber en kreeg hij in Felipe Massa een nieuwe teamgenoot. De Duitser scoorde weer drie punten meer dan zijn teammaat, maar een overstap naar een beter team bleef uit dus tekende Heidfeld ook voor 2003 opnieuw bij Sauber. Ditmaal kreeg hij Heinz-Harald Frentzen als teamgenoot. De Duitser stopte aan het einde van dat jaar met de Formule 1, maar was wel nog verrassend Heidfeld te snel af (13 tegen 6 punten). Sauber vond het tijd voor nieuw bloed en wees Heidfeld de deur.

Vanwege zijn matige laatste seizoen voor Sauber in 2003 stonden teams niet te springen om de diensten van de Duitser. “De laatste weken en maanden waren zwaar voor me, maar ik ben nu erg opgelucht”, vertelde Heidfeld nadat hij pas eind januari 2004 een contract tekende voor Jordan. Het was weliswaar een stapje terug voor de Duitser, maar de Formule 1-carrière was weer gered. Daarna ging het vrij snel voor hem. Teambaas Eddie Jordan prees zijn coureur meteen aan bij BMW Williams dat in 2005 met twee nieuwe coureurs moest beginnen toen Juan Pablo Montoya (naar McLaren) en Ralf Schumacher (Toyota) vertrokken.

Het jaar bij Jordan werd dan ook gezien als een soort ‘overgangsjaar’ voor Heidfeld en voor 2005 tekende hij bij het topteam Williams. Sir Frank had net met BMW een overeenkomst gesloten als motorenpartner en de Duitser fabrikant zag ook wel wat in Heidfeld. Het leek erop dat de inmiddels 27-jarige coureur eindelijk de stap kon maken naar de podiumplaatsen en wellicht de overwinningen. Geen vreemde verwachting, want in 2004 scoorde het Britse team nog een overwinning en een jaar daarvoor streed het zelfs om de titel. Maar juist vanaf 2005 ging het bergafwaarts met BMW Williams. Er kwamen meteen wat scheuren in de relatie tussen BMW en Williams en ook de resultaten vielen tegen.

Heidfeld scoorde in 2005 28 punten en eindigde slechts als elfde in het kampioenschap. BMW besloot zich eind 2005 terug te trekken uit het Williams-team en neemt het team van Peter Sauber over. BMW behoudt nog wel vertrouwen in Nick Heidfeld en neemt de Duitser mee naar het team. In principe keert hij hierdoor terug naar het team waar hij al vier seizoen voor heeft gereden. De naam is weliswaar veranderd, de teamleden zijn grotendeels nog hetzelfde als twee jaar eerder.

BMW Sauber had een stappenplan uitgetekend waarbij ze binnen drie jaar een race wilde winnen. Eerst puntenfinishes, in 2007 podiumplaatsen en in 2008 overwinningen en strijden om de wereldtitel. Het team weet zich aardig goed aan dat plan te houden. Heidfeld scoort in Hongarije 2006 al de eerste podiumplaats en teamgenoot Robert Kubica behaald de eerste en enige overwinning voor BMW in Canada 2008, precies één jaar na de andere hevige crash van de Pool.

Hoewel het team in 2008 nog redelijk mee kon komen in de titelstrijd, vielen ze in 2009 met de nieuwe reglementen ver terug. BMW besloot de stekker uit het team te trekken en Peter Sauber nam ‘zijn’ team weer terug over. De Zwitser had al jarenlang gewerkt met Heidfeld, maar besloot dat het tijd was voor nieuw bloed. De Duitser werd de deur gewezen en Sauber ging in zee met Kamui Kobayashi en ervaren rijder Pedro de la Rosa.

Heidfeld kwam hierdoor zonder stoeltje te zitten, ondanks dat hij lange tijd werd genoemd bij Renault als teamgenoot van Kubica. De Duitser besloot zich te richten op een reserverol bij Mercedes. Omdat testrijders tegenwoordig echter weinig tot geen kilometers kunnen maken nam hij de aanbieding van Pirelli aan om testrijder te worden van de kersverse bandenfabrikant van de Formule 1. Met de kennis die hij hiermee vergaarde over de nieuwe banden hoopte Heidfeld weer kans te kunnen maken op een stoeltje voor 2011.

Ondertussen diende zich echter nog een mooie kans aan voor de Duitser, die Pedro de la Rosa mocht vervangen bij Sauber. Na vijf races stond hij echter weer aan de kant en ditmaal leek het definitief te zijn. Totdat Robert Kubica bijna twee weken geleden een hevige crash meemaakte tijdens een rally in Italië. Al snel bleek dat de Pool het grootste gedeelte van 2011 niet meer in actie zou kunnen komen en dus moest Lotus Renault GP op zoek naar een vervanger.

Het team wilde een snelle, ervaren coureur die de nieuwe R31 kon helpen doorontwikkelen. Lotus Renault zal in Heidfeld de ideale man hiervoor en dus ziet de Duitser zijn Formule 1-carrière voor de derde maal gered worden. Het zal meteen een spannend jaar worden voor hem, want kan hij hiermee nog enkele jaren in de Formule 1 actief blijven? Als Heidfeld goede resultaten scoort, wat met de R31 niet onrealistisch zal zijn, kan het hem wel eens een contract voor 2012 opleveren.

De Formule 1-carrière van Heidfeld is dus nog altijd niet voorbij, maar hij kan zeker niet op zijn lauweren rusten.