Historie: Lauda wint WK met half punt verschil, Senna domineert in regen

Aankomend weekend is er na 24 jaar weer de Grand Prix van Portugal. De eerste editie was in 1958 en werd gewonnen door Stirling Moss. Ook in 1959, 1960 en van 1984 tot en met 1996 had de Grand Prix een vaste plek op de kalender. In de geschiedenis van deze race waren er veel bijzondere momenten te beleven. In dit artikel blikken we daarom terug naar een paar prachtige verhalen van de Portugese Grand Prix.

Lauda wint WK met half punt verschil
Niki Lauda maakte een onverwachte comeback in 1982 bij McLaren. Ron Dennis, de toenmalige teambaas, lokte hem terug naar de Formule 1. En met succes. In het jaar 1984 mocht de Oostenrijker zich opnieuw als wereldkampioen kronen in een titanengevecht met zijn zeer snelle teamgenoot Alain Prost. Deze zinderende strijd om de titel werd beslist in de slotrace op Estoril. 

Na de kwalificatie leken de kansen voor Lauda door het putje te zijn gespoeld. De McLaren-coureur moest op de elfde plek aanvangen, terwijl Prost als tweede mocht vertrekken. De Fransman kon hiermee het verschil van 3.5 punt makkelijk goedmaken. Niemand geloofde meer in de titel voor de Oostenrijker. Zelfs zijn eigen sponsors niet. Er waren namelijk al posters gedrukt van Alain Prost als de nieuwe wereldkampioen. 

Bij de start viel Prost terug naar de derde positie, maar kon vrij snel de tweede plek heroveren. Vijf ronden later pakte de Fransman zelfs de leiding en met Lauda ver achter hem, leek de titel een formaliteit. Lauda zat namelijk de halve wedstrijd vast in verkeer en had een kapotte turbo. De droom om voor derde keer kampioen te worden, was verder weg dan ooit. 

De Oostenrijker gaf niet op. Langzaam passeerde de voormalig Ferrari-coureur de één na de ander. In de ronde 32 reed Lauda al op positie acht, maar nog lang niet op titelkoers. De McLaren-coureur voelde dat de strijd nog niet was gestreden en ging door met zijn jacht op de titel. 

De tweevoudig kampioen van dat moment moest tweede worden, maar die positie leek na verloop van tijd niet meer haalbaar. Totdat plotseling de wagen van de nummer twee Nigel Mansell de pits in reed en uitviel. Lauda reed daarna op de zeer welkome tweede stek en hoefde alleen nog maar achter zijn rivaal te finishen om wereldkampioen te worden. 

Met nog vijf ronden te gaan was Lauda bang om zonder benzine te komen. De inhaalrace had er voor gezorgd dat zijn bolide teveel brandstof verbruikte. Met dichtgeknepen billen reed de Oostenrijk de finish over en had daarmee één van de grootste comebacks allertijden volbracht in de historie van de Formule 1. Wat niemand voor mogelijk had gehouden, gebeurde: Lauda werd wereldkampioen met het kleinste verschil in punten ooit. Ondanks dat Prost deze race won, was er voor hem weinig reden tot feest. Maar zijn tijd zou nog komen.

Dat halve punt verschil kwam door de gestaakte race in Monaco. Prost reed op het moment van afvlaggen op de tweede plek. De uitslag werd bepaald door de stand van een ronde eerder en de Mclaren-coureur won in het prinsdom, terwijl Lauda in die race uitviel. Prost kreeg 4,5 punt i.p.v. de gebruikelijke negen omdat er onvoldoendes ronden waren gereden. Wat als ... 

Senna wint dominant in stromende regen
In 1984 was Senna al dichtbij een eerste Grand Prix-zege. Tijdens de wedstrijd in Monaco kwam het met bakken uit de hemel. In de Toleman-wagen was de Braziliaan hard op weg naar een sensationele overwinning, maar greep net naast de winst doordat de race werd gestaakt vanwege zeer slechte weersomstigheden. De uitslag werd bepaald over de ronde dat Senna nog als tweede over het stratencircuit rondreed. Maar zijn eerste overwinning zou niet lang meer op zich wachten.

In Estoril, tijdens de Portugese Grand Prix van 1985, startte Senna voor het eerst van pole position. De race zou onder natte omstandigheden verreden worden. De Braziliaan kwam in dat soort baancondities altijd zeer sterk bovendrijven.

Na de start behield de Lotus-coureur zijn leidende positie en ging er als een haas vandoor. Daarna zagen zijn concurrenten hem niet meer terug.

De manier waarop de Lotus-coureur de wedstrijd domineerde in deze gevaarlijke weercondities, deed de F1-wereld versteld doen staan. Waar andere coureurs spinde, tegen elkaar aan gleden of van de baan schoven, behield de Braziliaan de controle en rust. 

De wedstrijdleiding besloot de Grand Prix na twee uur te stoppen, zoals in de regels stond beschreven. Na 67 afgelegde ronden behaalde Senna een grootse zege met meer dan een minuut voorsprong op de rest. Een ware masterclass. 

Senna kon zijn geluk niet op toen hij de finishlijn passeerde. Met twee armen in de lucht zat de Braziliaan vol ongeloof in zijn cockpit. Het was het begin van een succesvolle loopbaan. 

Mansell negeert zwarte vlag en knalt op Senna 
De zwarte vlag in een grand prix wordt bijna nooit gegeven. Toch gebeurde het bij Nigel Mansell  in de Grand Prix van 1989.

De Brit kwam binnen voor een pitstop, maar reed zijn crew en pitbox voorbij. De Ferrari-coureur aarzelde niet en zette zijn bolide in de achteruit. Deze actie was illegaal en de wedstrijdleiding besloot de coureur uit de race te halen.

Nietsvermoedend reed Mansell weer de baan op en kwam achter Ayrton Senna terecht op de derde positie. Op start en finish werd de zwarte vlag gezwaaid voor hem, maar de Ferrari-rijder mistte het signaal.

In plaats van de strijd te staken, ging de Brit vol in de aanval en probeerde Senna in in de eerste bocht te verschalken. De Braziliaan gooide de deur dicht vanaf de racelijn en een crash was onvermijdelijk. Beide coureurs belandden in de grindbak en hun race was over. 

​​Nigel Mansell werd door het negeren van de zwarte vlag en crash voor één wedstrijd geschorst, terwijl Senna door het puntenverlies een grote deuk opliep in de strijd om het wereldkampioenschap.

Als de lange Engelsman de wagen in de pits had laten terugduwen door zijn monteurs, was er niks aan de hand geweest. Foutje, bedankt.

Retificatie: er waren een paar voorbeelden gegeven over de Grand van Prix van Jerez in 1997. Dat was op Spaans grondgebied.