De beeldschone erelijst van de jarige Robin Frijns (31)

Er loopt een aantal coureurs over mondiale paddocks rond waarvan de liefhebber zich hardop afvraagt, ‘is het geen wonder dat hij nooit in de Formule 1 heeft geracet?’ Robin Frijns is één van die coureurs. De Maastrichtenaar won zo’n beetje alles wat los en vastzat, maar kwam, zag en kon vertrekken doordat politiek-financiële beslissingen hem nekten.

Wie bekend is met Frijns’ erelijst, zal beamen dat de vandaag 31 jaar oud geworden coureur meer aanspraak maakt op een zitje in de koningsklasse dan menig huidig lid daarvan. Voor GPToday.net het ideale moment om de carrière tot dusver van één van de meest veelzijdige Nederlandse coureurs aller tijden.

24 uur van Le Mans 2021 – winnaar in de LMP2

Zullen we met een knal beginnen? Goed, bij deze prestatie kwam een beetje geluk kijken, maar zonder geluk vaart niemand wel. Robin Frijns en consorten – in dit geval Ferdinand Habsburg en Charles Milesi – wonnen in 2021 de prestigieuze 24 uur van Le Mans. We weten allemaal wat de meeste lezers op dit moment denken: “Ze wonnen enkel de klasse, niet de wedstrijd.” Dat klopt als een bus.

Vergeet voor het gemak echter niet dat de LMP2-klasse in recente tijden een werkelijke murderers’ row is. Waar Hypercar (en in haar laatste jaren van bestaan, LMP1) wordt gedomineerd door één team waarbij twee anderen als figuranten mogen optreden, daar is de competitiviteit van de LMP2-klasse van een ongekend hoog niveau. In 2021 verschenen er liefst 23 wagens met drie coureurs elk aan de start. Om een beeld te schetsen: de top acht van de kwalificatie stond binnen 1,2 seconden van elkaar. Op een circuit van ruim dertien kilometer!

Als het leidende trio Louis Déletraz, Yifei Ye en Robert Kubica in de slotronde tot stilstand komt, profiteert de brigade van Frijns. Ondanks een jagende Jota-bolide in zijn nek houdt Frijns het hoofd koel om als eerste de finishlijn te passeren. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ook team-Frijns de nodige tegenslag heeft gekend, waardoor hun gelukkige overwinning er zeker niet minder zoet om smaakt.

12 uur van Bathurst 2018 – winnaar

Er zijn voldoende autosportliefhebbers die geen flauw benul hebben van de prachtige racewereld die buiten het formuleracen te vinden is. Evenementen als de 24 uur van Spa-Francorchamps, de even lange wedstrijd op de Nürburgring Nordschleife en het 12 uur durende spektakel op het fenomenale Mount Panorama Circuit in Bathurst, Australië, gaan aan hen voorbij. Dat is meer dan jammer, want juist die minder uitgebreid gecoverde endurancewedstrijden zijn vaak het felst bevochten.

In de GT-wereld heeft Robin Frijns een heel behoorlijke naam voor zichzelf opgebouwd. Via de Blancpain GT Series komt Frijns in de internationale raceklasse terecht, waarin hij uitblinkt met een zege op Bathurst. Dat doet de Nederlander in 2018, met aan zijn zijde de Belg Dries Vanthoor en de Australische coureur Stuart Leonard.

Formule Renault 3.5, 2012 – kampioen

Voordat de Formule 2 per se in de schijnwerpers moest staan en er daarom een aantal prachtige raceklassen werden vermoord, bestond er een spec-serie waarin meerdere Formule 1-coureurs de kneepjes van het vak hebben geleerd. De Formule Renault 3.5, ook bekend onder de overkoepelende naam ‘World Series by Renault’, bleek in de vroege jaren ’10 kraamkamer van de koningsklasse. De klasse liep zó goed, dat vrijwel niemand meer oog had voor de GP2 Series – voorloper van de F2.

In 2012 is het deelnemersveld van de Formule Renault 3.5 aanzienlijk beter dan dat van de GP2 Series. Om maar aan te geven: Jules Bianchi, de nummer drie van het GP2-kampioenschap van 2011, is zelfs naar de FR3.5 getrokken om daar een betere kans te creëren voor promotie naar de Formule 1. Sam Bird heeft eenzelfde weg bewandeld, Antonio Félix da Costa sluit later in het seizoen aan en met Kevin Magnussen, Stoffel Vandoorne, Alexander Rossi, Will Stevens en Sergey Sirotkin zijn er coureurs van allerlei garnituur die vroeg of laat in de Formule 1 terechtkomen.

Als debutant mag Frijns zijn opwachting maken en de Maastrichter blijkt bijzonder goed in het spelletje. De ronkende 3,5-litermotoren boezemen hem geen enkele angst in en ook het fysieke aspect van de zware bolides heeft nul invloed. Al in het eerste raceweekend op het MotorLand Aragón boekt Frijns zijn eerste zege, om daar later in het seizoen op de Moscow Raceway en de Hungaroring nog twee aan toe te voegen. Na een bloedspannend duel met Ferrari-kroonprins Bianchi is het Frijns die met de titel aan de haal gaat. Een zeer knappe, nog altijd onderschatte, prestatie.

Formule Renault 2.0 Eurocup, 2011 – kampioen

Frijns komt immers net kijken in de 3,5-liters. In het voorgaande seizoen, 2011, reed de Nederlander immers nog in de tweeliters. Ook daarin wint Frijns het kampioenschap en ook die wordt ondanks de aanwezigheid van een heel stevig deelnemersveld gewonnen. Carlos Sainz en Daniil Kvyat zijn de bekendste namen die Frijns verslaat, maar ook zijn er coureurs als Vandoorne, Stevens, de latere rallycrosskampioen Timmy Hansen, endurancetopper Paul-Loup Chatin en GP2-winnaar Norman Nato.

Formule BMW Europe, 2010 – kampioen

Het is zelfs niet eens de eerste keer dat Frijns jongens als Sainz en Kvyat aan de broek geeft. Nóg een jaar eerder, in 2010, wint de Maastrichtenaar het kampioenschap in de Formule BMW Europe, een klasse waarin menig coureur destijds zijn eerste stappen in de autosport zet. Naast de wederom aanwezige Timmy Hansen rekent Frijns in deze klasse af met zijn directe concurrent en huidig IndyCar-coureur Jack Harvey.

Formule E – 2015 – heden, twee overwinningen

Als de Formule 1-droom uiteenspat omdat Sauber, waarbij Frijns in 2013 testrijder is, er een contractueel potje van maakt en Caterham, waarvoor de Nederlander een jaar later mag testen, gewoonweg niet genoeg centen heeft om überhaupt te bestaan, zet Frijns de gang naar andere klassen in. Hij gaat zoals bovengenoemd GT’s racen, maar ook komt er een plaats voor hem vrij in de elektrische Formule E-klasse.

Twee seizoenen lang moet Frijns het stellen met inferieur materiaal. Kán dat, in een spec-serie? Dat kan wel degelijk, want de aandrijflijn wordt door teams onafhankelijk gebouwd. In zijn tweede race blinkt Frijns desalniettemin direct uit met een podiumplaats.

Pas als Frijns het team van Andretti heeft verlaten en bij Envision rijdt, komen overwinningen in het zicht. In het seizoen 2018-19 – Frijns is dan even een jaartje weggeweest – laat de man met de roodgele helm er geen gras over groeien. Na een heroïsche rit in Parijs wint hij zijn eerste ePrix, om daar drie maanden later een tweede zege aan toe te voegen. Frijns onderstreept zijn klasse als alleskunner nog maar een keer.

DTM – 2018-2020, drie overwinningen

De Deutsche Tourenwagen Masters wordt, zeker voor afschaffing van het Class 1-Touring Car-reglement, gezien als één van de meest competitieve toerwagenklassen. Coureurs hebben hun handen vol aan de wispelturige wagens: types als Esteban Ocon en Antonio Giovinazzi, erkend hardrijders in de formulewereld, komen er totaal niet aan te pas in de DTM. Een leertraject is vereist voor degene die wil uitblinken.

Frijns merkt dat in zijn eerste seizoen. Het gaat op zijn zachtst gezegd niet van een leien dakje, al weet de veelwinnaar toch twee podiumplaatsen te scoren. Voor zijn tweede seizoen maakt-ie een sterkere indruk, met vijf podiumplaatsen en een vijfde plek in de eindrangschikking.

In 2020 weet Frijns het DTM-monster definitief te temmen. Hij wint drie races, waaronder eentje op het TT Circuit in Assen. Lange tijd spreekt Frijns – elf podiumplaatsen! – een flink woordje mee in de titelstrijd, die uiteindelijk door veelvraat René Rast wordt gewonnen.

GP2 Series, 2013 – één overwinning

Je zou het haast vergeten, maar ook in de raceklasse die het letterlijke voorprogramma van de Formule 1 vormt heeft Frijns een race gewonnen. Als hij voor 2013 naast de Formule 1-stoeltjes grijpt, wordt er in alle haast een zitje bij Hilmer Motorsport in de GP2 veroverd. Frijns mist het openingsweekend in Maleisië en wordt tijdens het tweede evenement – zijn debuut – in Bahrein keihard met zijn neus op de bandenslijtagefeiten gedrukt, maar toont zich als vanouds een snelle leerling.

In zijn tweede raceweekend raast Frijns namelijk doodleuk naar de overwinning. Dit doet de Nederlander op het Circuit de Barcelona-Catalunya in Spanje. De eerste plek van de hoofdrace op zaterdag wordt opgevolgd door een tweede plaats in de sprintrace en Frijns is zomaar een titelkandidaat in de Formule 2. Geld en niet nagekomen afspraken gooien roet in diens eten. Hilmer maakt het seizoen af met financieel draagkrachtigere coureurs.

Blancpain GT Series, 2017 – kampioen

De duw in de rug die Frijns aan veel openingen in de GT- en prototypewereld heeft geholpen, geeft de jarige job zichzelf in 2017 door het kampioenschap van de Sprint Cup in de Blancpain GT Series te winnen. Ondanks het missen van twee van de tien races verovert Frijns alsnog de titel. Het is één van de vele topresultaten op een erelijst die er niet om liegt.