Ook dit was 2022: dominantie en controverse in juniorklassen

Max Verstappen werd wederom wereldkampioen, George Russell en Carlos Sainz boekten hun eerste Grand Prix-zeges en uiteindelijk wist Charles Leclerc ternauwernood de tweede plaats in het eindklassement bij Sérgio Pérez weg te houden. Het verloop van het Formule 1-seizoen 2022 is bekend, maar wat gebeurde er buiten de koningsklasse? In de rubriek ‘ook dit was 2022’ belicht GPToday.net verhalen van buiten de Formule 1.

Sinds enkele jaren is het pad richting de Formule 1 een bekende weg. Dankzij, of beter gezegd, vanwege het superlicentiepuntensysteem is het voor jonge coureurs haast onmogelijk om een andere route te varen dan via de Formule 3 en de Formule 2. Aldaar worden de talenten klaargestoomd voor een eventueel verblijf in de koningsklasse. De drie Formule 1-debutanten voor het seizoen 2023 hebben onderling een gecombineerd aantal van vijf seizoenen Formule 2-ervaring.

Omdat er zo weinig plaats is in de Formule 1 en er zo ontzettend veel aspiranten zijn, is de strijd in de juniorklassen op zijn zachtst gezegd vrij hevig. Iedere jongeling probeert zich op ieder moment in de kijker te rijden, om zo de aandacht van teambazen uit de koningsklasse te trekken. Aangezien zowel Formule 2 als Formule 3 standaard enkel in het voorprogramma van de Formule 1 racet, lukt dat recentelijk steeds beter. Zo ook in 2022.

Kanshebbers

Voorafgaande aan het nieuwe Formule 2-jaar zijn de ogen voornamelijk gericht op Théo Pourchaire. De piepjonge Fransman kan op steun van de Sauber Academy rekenen, het bedrijf dat sinds jaar en dag een Formule 1-team runt dat tegenwoordig als Alfa Romeo door het leven gaat. Voor een plekje in de koningsklasse kwam Pourchaire gezien zijn resultaten in 2021 nipt tekort. Goed, hij reikte tot een vijfde stek in de eindrangschikking, maar zelfs voor de titel ‘beste debutant’ bleek dat niet genoeg. Bovendien had rivaal Guanyu Zhou iets meer girale goederen dan de Franse jongeling.

Pourchaires tegenstanders zijn onder meer Carlin-duo Liam Lawson en zijn debuterende collega Logan Sargeant, Alpine-opleidingscoureur Jack Doohan en de grillige Japanner Ayumu Iwasa. Van Hitech-rijders Marcus Armstrong en Jüri Vips wordt tegen beter weten in veel verwacht. Het in grijze bolides rijdende duo blijkt in 2022 vooral een stel grijze muizen.

Een gevaarlijke underdog is de Braziliaanse coureur Felipe Drugovich. De talentvolle twintiger begint in het voorjaar van 2022 reeds aan zijn derde Formule 2-seizoen, eentje waarin het zal moeten gebeuren. Tijdens het debuutjaar in 2020 reed Drugovich namens MP Motorsport de sterren van de hemel, maar in 2021 kwam hij er – mede dankzij teaminterne politiek – bij Virtuosi, naast de flink betalende Zhou, niet aan te pas. Voor het nieuwe seizoen keert Drugovich terug op het oude MP-nest.

Dominantie

Waar eenieder een ijzersterke Pourchaire verwacht – hij rijdt immers bij de kansrijke renstal van ART Grand Prix, eentje met sterke politieke invloed –, daar schiet Drugovich als een duveltje uit een doosje. De Braziliaanse coureur moet met een vijfde en een zesde plaats tijdens het openingsweekend in Bahrein consolideren, maar slaat met een dominante zege in Jeddah keihard toe. In de eerste helft van het (lange) Formule 2-seizoen is Drugovich haast onverslaanbaar.

Denk bijvoorbeeld aan de wedstrijden op het Circuit de Barcelona-Catalunya. Tijdens de kwalificatie op vrijdag komt Drugovich er niet aan toe, waardoor hij genoegen moet nemen met een tiende plaats. Dankzij de omgekeerde startgrids zou dat een poleposition voor de sprintrace worden, maar Drugovich heeft nog een gridstraf van drie plaatsen in te lossen. Zodoende start hij als vierde – om zich in het korte wedstrijdje moeiteloos op te werken naar de eerste positie en de sprintrace te winnen.

Op zondag doet Drugovich, die heer en meester blijkt wat betreft het bandenmanagement, zijn trucje nog eens dunnetjes over, met dien verstande dat de Braziliaanse kunstenaar vanaf een tiende startplaats vertrekt. In een uurtje zoeft de oranjegekleurde racewagen met startnummer elf wederom naar de eerste positie, waardoor Drugovich zich tot een select groepje coureurs dat beide races in hetzelfde weekend wist te winnen, mag scharen.

Controle

In de tweede seizoenshelft rijdt de ervaren Drugovich duidelijk met zijn verstand. Op Spa-Francorchamps scoort-ie de punten voor de tweede plaats, terwijl jonge hond Doohan toestemming krijgt om met de zege aan de haal te gaan. Een overwinning tijdens de hoofdrace op Zandvoort zorgt ervoor dat Drugovich het titelklusje vrij eenvoudig kan klaren. Pourchaire heeft gedurende het seizoen met ontzettend veel pech te maken gehad en probeert op de momenten dat zijn auto heel blijft, te overcompenseren.

Tijdens het voorlaatste Formule 2-weekend, dat plaatsvindt op heilige grond in Monza, weet Drugovich de klus te klaren. Na een zeldzame uitvalbeurt in de sprintrace volgt een zesde positie in de hoofdwedstrijd, wat voldoende is om de overgebleven concurrenten van de titelwinst af te houden. Drugovich kroont zich tot de eerste Braziliaanse kampioen in de belangrijkste opleidingsklasse onder de Formule 1 sinds Bruno Junqueira in 2000 en doet dat bovendien op een overtuigende manier.

Als Lawson de laatste sprintrace van het jaar wint, en Iwasa hetzelfde doet in de hoofdrace op het Yas Marina Circuit in Abu Dhabi, rijdt Drugovich met speels gemak naar twee podiumplaatsen. De Braziliaanse coureur heeft zijn oranje overall dan reeds ingeleverd voor een groen exemplaar. Sinds dit najaar is hij namelijk de officiële test- en ontwikkelingscoureur van het Aston Martin Formule 1-team.

Formule 3

Waar de Formule 2-kampioenschapsstrijd zo recht door zee verloopt, daar lopen de gemoederen in de Formule 3 aardig wat hoger op. Voor de slotrace, die plaatsvindt op Monza, kan er een handjevol rijders kampioen worden. De belangrijkste aspirant is Victor Martins, een – voor Formule 3-begrippen – al wat oudere coureur (21) die niet te lang meer moet treuzelen om kans te maken op een Formule 1-carrière. Hij wordt op de hielen gezeten door de jonge talenten Oliver Bearman, Zane Maloney en Isack Hadjar. Ook de Tsjechische rijder Roman Stanek kan theoretisch gezien nog kampioen worden.

Hadjar en Stanek vallen als eersten af. De Fransman met Algerijnse roots bezwijkt tijdens de kwalificatie onder de druk en rijdt vanuit het achterveld een kansloze inhaaltocht, terwijl Stanek gewoonweg niet voldoende punten scoort om in aanmerking te blijven. Ook de ervaren Martins vertoont nerveus gedrag – hij rijdt in de sprintrace op slechts de tiende plek over de meet, waar Maloney een sloot punten scoort met P4 en Bearman zelfs als tweede eindigt.

Voor de hoofdrace is de startopstelling als volgt: vooraan staat MP Motorsport-coureur Alexander Smolyar, met naast hem titeljager Maloney. Op de tweede rij volgen de uitgeschakelde Stanek en leider Martins, gevolgd door Charles Leclercs broertje Arthur op P5 en diens Prema-teammaat Bearman daarnaast op de zesde plaats. Hadjar, die in de sprintrace het halve veld heeft ingehaald, start vanaf P16.

Controverse

De laatste Formule 3-wedstrijd van het jaar verloopt zoals je zou verwachten van een laatste Formule 3-wedstrijd van het jaar: chaotisch en enerverend. Martins komt flink in de problemen als Maloney de leiding grijpt en Bearman achter de Boy from Barbados aansluit op plaats twee, maar weet met hand en tand een plek te verdedigen die hem precies genoeg punten oplevert voor titelwinst. Dat is tot en met ronde achttien, waarin Kush Maini en Brad Benavides elkaar van de baan jagen. De wedstrijdleiding hangt de rode vlag uit en besluit de geplande 25 ronden omwille van het krappe tijdschema niet verder af te werken.

Met Martins op een derde plek, kort achter Maloney en Bearman, zou de Fransman uiteindelijk met de hakken over de sloot het kampioenschap winnen. Maar het gaat niet zo makkelijk: Martins heeft gedurende de gekortwiekte race meermaals de baanlimieten overschreden en krijgt zodoende een tijdstraf van vijf seconden. Jak Crawford en William Atalato komen hem zodoende in de officieuze eindklassering voorbij geschoten, op Leclerc en Stanek houdt Martins een paar duizendsten over.

Die duizendsten blijken cruciaal. De race is namelijk gestopt in ronde achttien en waar er normaliter zou worden teruggerekend tot de voorlaatste ronde, wordt er in de Formule 3-race teruggerekend tot in ronde 15. Daarin rijdt Martins nog exact vijf seconden voor Leclerc en Stanek – in het rondje daarna valt hij terug. Om zeker te zijn van de einduitslag krijgt Alatalo nog een tijdstraf, waardoor Martins met wankelen en wiebelen een vierde plek – én het kampioenschap – over de streep trekt.

De Formule 3-leiding maakt zichzelf compleet onmogelijk door de hoogste baas (Bruno Michel) tijdens de onduidelijke fase kort na de rode vlag nota bene richting de pitmuur van ART Grand Prix, het team waarvoor Martins rijdt, te laten wandelen. Het wekt de indruk dat Michel samen met zijn voormalige partner Sebastién Philippe onderhandelt over de kampioenschapsuitslag. Het daaropvolgende terugtellen naar ronde vijftien in plaats van zestien en de discutabele tijdstraf van Alatalo zorgen voor een zweem van controverse en belangenverstrengeling.

Uiteindelijk is Martins de dolgelukkige kampioen. De Fransman zal voor 2023 promoveren naar de Formule 2, waarin hij wederom mag plaatsnemen in een bolide van ART Grand Prix. Ook Maloney, Bearman, Stanek en Hadjar zetten een stap op de opleidingsladder. Het viertal is, evenals de kampioen, komend jaar in de klasse direct onder de Formule 1 te bewonderen. Voor Maloney is er overigens weinig te treuren na dat controversiële seizoensslot: enkele weken later wordt de Barbadiaan aangekondigd als nieuwste lid van de Red Bull-opleiding.