3
Bij zijn eerste jaar in de Formule 1 kreeg Ayrton te maken met een wereldkampioen als teamgenoot. Johnny Cecotto werd in 1975 als negentien jarige coureur kampioen in de 350cc voor tweewielers. Cecotto was gedurende het eerste deel van het seizoen de teamgenoot van Ayrton. Daarna werd hij vervangen door Stefan Johansson en Pierluigi Martini.
Motorsport
Cecotto, geboren in 1956 op 25 januari in Caracas, had een imposante carrière als motorcoureur. Hij startte tijdens 48 Grands Prix en won er 14. Dat hadden er meer kunnen zijn, mits hij niet tot tweemaal toe een ernstige blessure had opgelopen. In zowel 1977 als 1979 raakte de Venezuelaanse coureur ernstig gewond bij zware ongelukken. In 1977 was hij betrokken bij het dodelijke ongeluk van de Zwitserse coureur Hans Stadelmann tijdens de Grand Prix van Oostenrijk. Hij kwam terug tijdens de Grand Prix van Zweden en behaalde daar een tweede plaats. Aan het einde van het seizoen won hij de wedstrijden in Finland en de race op Brno.
Hace 40 años Johnny Cecotto revolucionó el motociclismo mundial http://t.co/8QoI9PMGDB #Motor pic.twitter.com/HmgJt9KNeb
— Contrapunto (@contrapuntovzla) March 30, 2015
In 1979 ging het opnieuw mis in Oostenrijk, Cecotto brak een knieschijf en lag er voor meer dan de helft van het seizoen uit. De vele blessures waren voor Cecotto een reden om te stoppen met het motorracen en hij besloot zijn carrière voort te zetten met vierwielers. Zijn eerste race kwam in 1980 op het circuit van Silverstone waar hij deelnam aan een wedstrijd om het Europese Formule 2-kampioenschap. Dat Cecotto een snelle leerling was werd duidelijk in 1982 toen hij voor March-Racing tweede werd in het Formule 2-kampioenschap achter Corrado Fabi.
Fabi won de titel, nadat Cecotto één van zijn tien resultaten moest opgeven omdat er slechts negen zouden tellen. Hierdoor kwam hij één punt te kort voor de titel. Toch bleef Cecotto enkele toekomstige Grand Prix-winnaars voor in het kampioenschap. Thierry Boutsen werd derde voor Spirit en Alessandro Nannini tiende voor Minardi. Hoog aangeschreven coureurs zoals Stefan Bellof en Stefan Johansson werden vierde en achtste in het kampioenschap.
Formule 1
Cecotto maakte op 13 maart 1983 zijn debuut voor Theodore Racing in de Formule 1. Hij kende een uitstekende start met een zesde plaats in de tweede Grand Prix van het jaar in Long Beach. Daarna was het kommer en kwel voor Cecotto: hij kon zich niet voor-kwalificeren in Monaco en mistte tot drie keer toe de cut in de Europese Grands Prix. Na de Italiaanse Grand Prix was het potje der financiën leeg bij Theodore en kon Cecotto op zoek naar een andere renstal.
Die kwam er uiteindelijk in 1984 met Toleman Motorsport. Cecotto kreeg Ayrton als teamgenoot, maar kon gedurende het gehele seizoen niet overtuigen. De TG183B van Toleman, waar Cecotto de eerste vier Grands Prix mee reed was verre van betrouwbaar. De Venezuelaan moest het structureel afleggen tegen zijn jongere teamgenoot uit Brazilië. De twee konden het overigens wel goed met elkaar vinden en Cecotto was belangrijk voor Ayrton. Mede door zijn feedback kon Ayrton in de loop van het seizoen meerdere fraaie resultaten scoren. Cecotto reed zijn laatste Grand Prix in Dallas, tijdens de daaropvolgende race in Silverstone kon hij zich niet kwalificeren door een ernstig ongeluk, waarbij hij beide benen brak. Cecotto werd aan het einde van het seizoen vervangen door Pierluigi Martini en Stefan Johansson.
Johnny Cecotto - Toleman Hart 1984 pic.twitter.com/BIbyIkGtLo
— Formula1 Geek (@FormulaOneGeek) December 4, 2018
Terugkeer in de autosport
Na een lange revalidatie keerde Cecotto terug in de autosport. De carrière van Cecotto na de Formule 1 werd een indrukwekkende. De voormalige motorcoureur won zo'n beetje alles wat er te winnen was op toerwagengebied. Als fabriekscoureur van BMW won Cecotto tien wedstrijden in het DTM tussen 1989 en 1992. Hij werd tweede in het DTM-kampioenschap in 1990 en won voor Mercedes in 1988 nog eens vier wedstrijden. Hij won voor BMW Motorsport International twee kampioenschappen in de German Super Tourenwagen Cup en was in 1996 teamgenoot van Nelson Piquet en Danny Sullivan tijdens de 24 uur van Le Mans. Cecotto reed met de McLaren F1 GTR naar de zesde plaats in haar klasse. In 1987 werd hij samen met Gianfranco Brancatelli derde in de 'Class 2' op Bathurst. Tegenwoordig is Cecotto commentator voor de Venezuelaanse staats-televisie bij Formule 1-race. Hij heeft een zoon die jarenlang in de Formule 2 heeft gereden en teamgenoot was van Nyck de Vries, Johnny Cecotto Jr.
Grand Prix van Bahrein
G. Zhou
33 leden hebben dit team als favoriet
Reacties (3)
Login om te reagerenJoeppp
Posts: 7.329
Johny Cecotto, Hans Joachim Stuck en Klaus Ludwig. BMW tegen Audi en Mercedes. Het DTM was toen een geweldig kampioenschap en volgens mij te volgen via Eurosport. Voor mij waren het helden met als favoriet Cecotto omdat hij BMW reed.
Damon Hill
Posts: 16.887
Ik heb Cecotto Junior nog live meegemaakt een aantal keren (en die crashte wel erg vaak). Nooit geweten wie zijn vader was, weer wat geleerd! Leuk om te lezen!
De Zeswieler
Posts: 7.254
Helemaal verliefd op die dikke livery van de Candy Toleman..