0
Johnny Dumfries was in 1986 de teamgenoot van Ayrton bij Lotus. In onze reportage "Veto 1" hebben wij uitgelegd waarom Derek Warwick uiteindelijk niet de tweede stoel naast Ayrton kreeg. Johnny Dumfries werd uiteindelijk tweede coureur omdat het voor Ayrton de beste oplossing was.
Dumfries werd op 26 april 1958 geboren in Rothesay, Argyl and Bute in Schotland. Dumfries is van adel en had een rijke familie. Hij stopte met zijn dure opleiding aan het Ampleforth College en wilde ging voor een carrière in de autosport. In 1984 streed hij om de Britse Formule 3-titel met Allen Berg. Hij won veertien races gedurende dat seizoen voor Dave Price Racing. Hij finishte ook als tweede in het Europese Formule 3-kampioenschap dat jaar. Dumfries was hierbij sneller dan Gerhard Berger en kwam zes punten te kort voor de titel, ondanks het feit dat hij de races op Magny-Cours (oude circuit), Osterreichring en Enna-Pergusa aan zich voorbij moest laten gaan.
De jonge Schot bleek samen met Martin Brundle de nieuwe hoop voor de Britse autosport te zijn. Recensies waren lovend en de stature van Dumfries speelde voor een groot aandeel mee in de schrijfwijze van de Britse pers. Zijn vervolg in het eerste officiële Formule 3000-seizoen was hopeloos. Ondanks dat Dumfries de beschikking had over top materiaal, de March 85B met Cosworth-motor, kon de Schot niet oogsten. Een zesde plaats tijdens de Formule 3000-race in Vallelunga was zijn beste resultaat voor Onyx Motorsport. Dit stond in schril contrast met de resultaten van teamgenoot Emanuele Pirro die van de eerste vier races er twee won. Dumfries werd uiteindelijk na vier races vervangen door de Zwitser Mario Hytten. Uiteindelijk vond Dumfries voor twee races onderdak bij Lola Motorsport. Ook bij zijn nieuwe team waren de resultaten te mager en verder dan twee starts zou hij niet komen.
De verrassing was groot toen Dumfries in het begin van 1986 een contract tekende voor Lotus-Renault in de Formule 1. Dumfries, die bij tijden van zijn debuut 28 jaar oud was, had al gedurende 1985 ervaring in een Formule 1-auto opgedaan als testrijder biJ Ferrari. Om 1984 mocht hij als prijs voor zijn overwinning in het Britse Formule 3-kampioenschap testen voor Lotus op Donington. De Schot kon goed overweg met de Lotus 95T en zijn prestaties werden gewaardeerd. In 1985 testte Dumfries nog voor andere teams: Brabham, McLaren, opnieuw Lotus en Williams. Uiteindelijk ging hij door als testrijder voor Ferrari.
In 1986 had Johnny een hoopvol debuut voor Lotus in Brazilië. Hij kwalificeerde zich als elfde maar een reed de op vier na snelste raceronde. Toch kwam hij door strategische fouten niet verder dan een negende plaats. In het verloop van het seizoen volgde de uitvalbeurten zich achter elkaar op. Dumfries kon zich zelfs niet voor de Grand Prix van Monaco kwalificeren en was steevast drie a vier seconden langzamer dan Senna. Een vijfde plaats in Hongarije en een zesde plaats in Australië waren zijn enige wapenfeiten.
Na zijn mislukte Formule 1-avontuur won hij in 1988 met onze eigen Jan Lammers en Andy Wallace voor Jaguar de 24-uur van Le Mans. Dumfries bleef tot 1991 actief in de autosport en zou nog drie keer Le Mans rijden. Als fabriekscoureur voor Toyota viel hij in 1989 en 1990 in een vroegtijdig stadium uit. In 1991 reed hij voor Courage Compétition met de Zweden Anders Olofsson en Thomas Danielsson, na 45 ronden viel de auto uit.
Hedendaags is Dumfries woonachtig met zijn familie in Londen en heeft men de beschikking over het familiehuis op Ilse of Bute. Het vermogen van de Schot werd in 2008 in de Sunday Times Rich List 2008 geschat op £125m.
https://www.gptoday.net/nl/nieuws/f1/-246630/ayrton-senna-special-extra-1-veto-1985
Grand Prix van Bahrein
G. Zhou
33 leden hebben dit team als favoriet
Reacties (0)
Login om te reageren