Ayrton Senna Special: Deel 28 - Het begin van een tijdperk - Absolute dominantie (1988)

Na de overwinning op het natte Silverstone stond het drieluik Duitsland, Hongarije en België op het programma.

Duitsland

In een stormachtig weekend (letterlijk) reed Ayrton naar zijn zevende pole position van het seizoen. Teamgenoot Alain Prost was drie tienden trager dan Senna. De Ferrari's van Berger en Alboreto volgde op de tweede rij, Nelson Piquet was vijfde en Alessandro Nannini reed met zijn Benetton Ford naar de zesde starplaats.

De regen, die het hele weekend viel, stopte op zondagochtend. Toch was er enige discussie over het type band waar de coureurs op zouden starten. Ze kregen van de wedstrijdleiding de kans om gedurende vijftien minuten een extra warm-up te rijden. Bij de start stond het gehele veld, met uitzondering van Nelson Piquet, op regenbanden. Bij de start nam Senna de leiding. Prost haperde en kwam niet lekker weg, hij werd al voor de eerste bocht gepasseerd door Berger en Nannini. Piquet spinde in de Ostkurve-chicane en mocht daardoor achteraan aansluiten. De Braziliaan reed terug naar de pits en parkeerde zijn auto. Prost ging pas in de achtste ronde voorbij aan Alessandro Nannini, zijn achterstand op leider Senna was inmiddels opgelopen naar meer dan negen seconden. De baan was inmiddels in een conditie waar het mogelijk zou kunnen zijn om naar slicks te wisselen. Alliot besloot naar binnen te gaan en spinde toen hij door Ayrton Senna op één ronde werd gezet. Senna had in de tussentijd de snelste ronde gereden met een tijd van 2:05.271. Deze ronde werd gereden op regenbanden, wat inhield dat de baan aan het opdrogen was. Dit bleek uiteindelijk niet het geval. De regen sluimerde door en Prost kreeg te maken met een onhandelbare auto, hij spinde zelfs bij het uitkomen van de Ostkurve-chicane maar kon zijn weg vervolgen. De achterstand van Prost op Senna was inmiddels opgelopen tot bijna een halve minuut. Met de zesde één-twee van het seizoen eindigde McLaren opnieuw bovenaan. Gerhard Berger werd derde. In de strijd om de titel bleef Prost een voorsprong houden op Ayrton. Deze was inmiddels wel teruggelopen naar drie punten. Bij de constructeurs had McLaren inmiddels zo'n grote voorsprong dat hun 117 punten door alle andere teams samen niet kon worden overtroffen.  

"Ik wilde op zo'n veilig mogelijke manier zo snel mogelijk deze wedstrijd rijden", antwoordde Ayrton op de vraag hoe de condities waren. "Ik probeerde het gat naar achteren te consolideren, ik had namelijk geen reden om te pushen. Als ik zou pushen zou dat riskant zijn. Het was een goede race. Het was moeilijk om de snelheid te houden omdat er veel verkeer was. De banden speelden ook een grote rol, ze sleten bijzonder hard." Prost baalde: "Het was niet goed om weer de start te verprutsen. Ik zat vast achter Nannini en Berger. Ik had totaal geen zicht en het was erg gevaarlijk. Ik kon op de rechte stukken zelfs niets meer zien. Ik probeerde Ayrton nog bij te halen maar werd opgehouden door Arnoux en Nakajima. Uiteindelijk spinde ik nog en had ik rem problemen", excuseerde Prost zich. Berger gaf na afloop aan dat:"Het onmogelijk is om dit jaar nog een race te winnen omdat McLaren te sterk is."

Hongarije

De tweede achtereenvolgende overwinning voor Ayrton. In een race waarbij teamgenoot Alain Prost als zevende startte kwam Ayrton tijdens de start van de race onder druk. Tijdens de kwalificatie was het nog spannend. De Williams-Judd van Mansell, de Benetton Ford van Boutsen, de March-Judd van Ivan Capelli en de Benetton-Ford van Alessandro Nannini zaten binnen één seconde van de Braziliaan. Mansell drong bij de start nog aan, maar de suprematie van de Honda V6 en de boost die Ayrton kon geven bleken voor de Engelsman een niet te klaren klus.

In een race waar brandstof een kritiek punt zou worden zette Ayrton de toon zonder extra gas te hoeven geven. Tot in de 48e ronde leek er geen vuiltje aan de lucht voor de Braziliaan maar Prost had een geweldige opmars en nam Thierry Boutsen in zijn kielzog mee. De Belg kon het tempo van Senna en Prost uitstekend volgen en er leek een verrassing in de maak. Ayrton zag in zijn spiegel dat de twee achter hem aan reden en besloot dat hij het spel niet hard moest gaan spelen als Prost een aanval zou plaatsen. Bij het lappen van Tarquini kwam de aanval van Prost, maar Ayrton gaf hem precies genoeg ruimte om elkaar niet te raken. "Ik wist niet zeker of ik genoeg ruimte had," verklaarde Prost na afloop van de westrijd. Toch kregen beide later van teambaas Ron Dennis de credits dat het racen op het scherpst van de snede zo goed had uitgepakt. Prost zette daarna opnieuw druk op Ayrton maar maakte een klein foutje en kreeg daardoor vuil op zijn banden. Aan het einde van de race kwam Prost nog tot de staart van Ayrton, maar dat kwam omdat de Braziliaan de snelheid kon managen. Nigel Mansell, die het weekend in Hongarije reed terwijl hij de mazelen had, viel uiteindelijk uit. Hij was na de eerste bocht geen bedreiging meer voor Ayrton. In het interview na de race stak Ayrton op een ludieke manier de draak met de zieke Brit: "Begrijpt nu iedereen waarom ik de race heb gewonnen? Ik was bang om door Mansell aangestoken te worden, dus ik moest gas geven om hem van mij af te houden." Mansell zou tijdens de Belgische Grand Prix vervangen worden door Martin Brundle en tijdens de Italiaanse Grand Prix door Jean-Marie Schlesser. Spoiler-Alert: onthoud die laatste naam.

"Ik zag hem op het rechte stuk komen achter me, ik denk dat hij iets meer vermogen gebruikt heeft. Alain wilde de inhaalactie maken en ik kon niets doen want hij is mijn teamgenoot. Ik probeerde uit te wijken, hij ging iets wijder en daarom kon ik achterlangs kruisen en hem weer inhalen", vertelde Ayrton. "Ik heb wat te snel gereden op een gegeven moment en heb de wedstrijd niet vandaag verloren, maar gisteren in de kwalificatie."

België

Het gevecht om de wereldtitel ging verder op het circuit van Spa Francorchamps. Met een tussenstand van 66-66 leek het een 50-50 zaak te worden betreffende het kampioenschap. In feite was de stand anders want in 1988 telde alleen de beste elf resultaten mee voor het kampioenschap. Degene die de meeste Grands Prix zou winnen zou in feite de wereldkampioen worden. Ayrton stond bij aanvang van de Belgische-race op zes overwinningen, Alain Prost had er vier. De komende zes Grands Prix, inclusief de Belgische Grand Prix. In feite zou Ayrton met drie extra overwinningen al kampioen kunnen worden, wat in zou houden dat de Braziliaan al in Portugal kampioen zou zijn. Tijdens de kwalificatie reed Ayrton op vrijdag de snelste tijd. Op zaterdag regende het en werden de tijden niet verbeterd. Het ironische aan de kwalificatie was dat beide 'strijders voor het Britse Formule 3-kampioenschap in 1983' in één kwalificatiesessie de snelste waren. Ayrton deed het op vrijdag, Martin Brundle reed bij zijn debuut voor Williams op zaterdag de snelste tijd. We hebben het in het verleden en heden altijd gehad over de capaciteiten van Ayrton Senna in de regen, maar Martin Brundle was zeker een meer dan uitstekend regenrijder. Alain Prost startte als tweede en Gerhard Berger als derde.

Bij de start nam Alain Prost de leiding in de wedstrijd bij het aan remmen van La Source-hairpin. De Fransman wilde in eerste instantie een gat trekken bij het opgaan van Eau Rouge maar Ayrton wist het gat snel te dichten en slipstreamde daarna op Kemmel achter zijn teamgenoot aan. De Braziliaan had genoeg snelheid om zijn MP4-4 naast die van zijn teamgenoot te zetten en hem uiteindelijk in te halen. Daarna was het voor Ayrton een gelopen race. Prost werd op meer dan een halve minuut gereden en van de non-turbo-auto's had McLaren op het snelle circuit in de Ardennen niets te duchten. Thierry Boutsen kwam voor Benetton als derde over de streep in zijn thuisrace, helaas werd de 'lokalmatador' gediskwalificeerd voor het gebruik van illegale benzine. Hierdoor behaalde Ivan Capelli in de March-Judd de derde plaats. In het kampioenschap stond het 75-72 in het voordeel van Ayrton. Ayrton zijn zeven overwinningen telde zwaarder dan de vier van Alain Prost.

Na de elfde Grand Prix van het seizoen werd tevens ook duidelijk dat de rivaliteit tussen beide coureurs op het toppunt stond. Dit werd mede versterkt door het commentaar wat Prost op het podium richting Ayrton gaf: "Congrats Champ", zei de Fransman. Bij het gesprekje met de pers ging Prost door: "McLaren heeft die jaar twee wereldkampioenen." De Fransman wilde op een of andere manier kwaad bloed zetten bij Ayrton en deed er nog een schepje bovenop: "Ayrton is sneller dan ik. Hij verdient het gewoon om de kampioen van dit seizoen te worden." Normaal gesproken zou een coureur dit niet zeggen, maar Prost stond toen al bekend om het voeren van 'mindgames' en dacht in Ayrton een slachtoffer gevonden te hebben. Ayrton daarentegen was niet geïntimideerd door de provocatie van Prost: "Als hij denk dat ik op mijn lauweren ga rusten, heeft hij het mis."