Ayrton Senna Special: Extra: Senna en Ferrari - de deal die er niet kwam (1990)

We hebben in onze exclusieve reportage over Gerard Ducarouge al gesproken over de eventuele overstap van Ayrton Senna en de ontwerper naar Ferrari. Toch bleek er in de periode daarna nog regelmatig contact te zijn geweest tussen Senna en mensen van Ferrari. De eerste concrete keer waarbij er zelfs mogelijke voor-contracten werden opgemaakt was omstreeks 1990. Een reconstructie van het verhaal.

De grote vraag die de autosport-fan zich blijft stellen is de volgende: Hoe dichtbij was een samenwerking tussen Ferrari en Senna? GPToday.net vond informatie over een geheime 'deal' die Ayrton Senna met teambaas van Ferrari, Cesare Fiorio, had gemaakt.

In het begin van het nieuwe millennium ging er een gerucht de ronde dat er een voorcontract (een intentieverklaring) zou zijn tussen Ayrton Senna en Cesare Fiorio, de teambaas van Ferrari gedurende de periode 1989-1991. Fiorio zou destijds op zoek zijn naar 'de best beschikbare' coureur. In een gesprek gaf Fiorio het volgende toe: "Natuurlijk stond Ayrton bovenaan onze wenslijst. Alain Prost stond daar ook op, net als Nigel Mansell die in 1989 al voor ons actief was. Ons doel was om Gerhard Berger te vervangen door Ayrton Senna, dus ik besloot het gesprek met hem aan te gaan. Ayrton vertelde me dat hij een contract had voor het volgende jaar, dus een deal was onmogelijk. Hij zei ook dat hij open stond voor een gesprek met mij."

"Ik besloot om Alain Prost te nemen. Prost vertrok bij McLaren en werd teamgenoot van Nigel Mansell." Ferrari koos voor deze line-up omdat het volgens de Italianen het best mogelijke coureurs duo was. Mansell won in 1989 twee Grands Prix voor Ferrari, zijn debuutrace in Brazilië en de Grand Prix van Hongarije. Berger kende veel problemen met de Ferrari en kwam pas tijdens de Grand Prix van Italië, de twaalfde race voor het eerst tot een puntenfinish. Berger was, overigens nooit keihard door Fiorio bekend gemaakt, de zwakste schakel binnen het team. De Italianen moesten een grote naam binnen halen en met het aantrekken van Prost had met de regerende wereldkampioen in de stal.

"In 1990 kwam ik opnieuw in contact met Ayrton," vertelde de Italiaan. "Hij had interesse om naar Ferrari te komen dus mijn benadering was gemakkelijk omdat we beide wilden samenwerken. Na de Grand Prix van Brazilië in 1990, een race die gewonnen werd door Alain Prost, besloot ik om nog een dag langer in Brazilië te blijven. Ayrton stuurde een privé-chauffeur om mij op te halen bij het hotel en we reden naar zijn huis. Ik herinner me dat we van 's ochtends negen tot 's avonds zeven uur hebben zitten praten. Er waren geen managers of advocaten aanwezig, het was Ayrton en ik. Aan het einde van de dag hadden we 80% van al onze dingen besproken en was de deal voor 80% rond. Ik had een vliegtuig te halen en we spraken af om in de toekomst nogmaals om de tafel te zitten."

De volgende meeting tussen Fiorio en Senna vond plaats op de donderdag voorafgaande aan de Grand Prix van Frankrijk op Paul Ricard: "Ik ging naar Ayrton zijn huis in Monaco. We spraken daar verder. Het ging in dat gesprek over de 20% van de stof die we nog niet besproken hadden. Het ging ook over kleine dingen, zoals zijn Nacional-cap die vervangen moest gaan worden door een Marlboro-cap. Ferrari had geen problemen met deze Nacional-cap, maar het ging ons in dit geval over onze sponsor Philip Morris, die ook sponsor van McLaren was. Dit zijn kleine dingen die je nodig had om Senna bij Ferrari binnen te krijgen."

"Binnen Ferrari werd er gelekt en ik kreeg de toenmalige president, Mr. Piero Fusaro tegen mij. Hij begon een oorlog tegen mij en bracht Alain Prost op de hoogte van mijn gesprekken. Vanaf dat moment kwam ik in grote problemen betreffende mijn verstandshouding met Prost. Het werd een zeer gecompliceerde zaak waarbij ik uiteindelijk het veld heb moeten ruimen."

"Ik was jong in de Formule 1 destijds. Ayrton kende mij niet als een teammanager. Hij was eigenlijk vanaf het begin al straight door te zeggen dat hij een contract had bij McLaren. Ik zei dat dat voor mij geen probleem was, aangezien ik tijd nodig had om het juiste team voor hem op te bouwen." Fiorio vertelde verder over de wensen van Senna, die hij tijdens zijn gesprekken duidelijk maakte: "Hij had een aantal dingen die hij graag zou willen. Hij wilde op de hoogte blijven van de technische ontwikkeling en hij stipte de optie aan om Steve Nichols van McLaren aan te nemen. Dat was een goed idee aangezien ik de samenwerking met John Barnard beëindigd had."

In een later stadium spraken Fiorio en Senna elkaar nog regelmatig in de paddock. Van beide kanten was de besproken deal discreet gebleven. De deal heeft nooit plaatsgevonden en dat is voor de Italiaanse autosportfan nog steeds een ernstig gemis. In het boek "l'uomo che attiro' senna alla ferrari" legt Fiorio uit hoe hij tegen Ayrton aan keek. Dit boek is op Ebay en Amazon te koop tegen een redelijke prijs, helaas voor de Nederlandse lezers is het niet in onze taal vertaald.